Heb jij net als Staantribune-volger Chris Sermon een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.

Vorig week heb ik het groundhop-verslag van Belfast met veel plezier gelezen. Maar ik was licht teleurgesteld dat het hek van The Oval, de thuishaven van Glentoran FC, gesloten bleef. Reden om zelf in de pen te klimmen en te delen wat er achter de groene muur van de Noord-Ierse club schuilgaat.

Op 2 juli 2015 staat de wedstrijd Glentoran FC tegen het Slowaakse MSK Zilina op het programma, een wedstrijd in de eerste kwalificatieronde van de Europa League. Een mooie aangelegenheid om The Oval te bezoeken. Naar Belfast reizen begin juli is ook een bijzondere periode. In aanloop naar de Oranjemarsen, die meestal op 12 juli plaatsvinden, worden de brandstapels door de Unionisten in Belfast torenhoog opgebouwd, neemt het vlagvertoon aan huizen en lantaarnpalen toe en loopt de spanning tussen de protestanten en de katholieken in Belfast flink op.

Vanuit Nederland arriveren we op het George Best Belfast City Airport. Voor wie het nog niets wist: George Best is geboren in East-Belfast en was een trouwe supporter van Glentoran FC. Best bezocht frequent de thuiswedstrijden in The Oval, maar zijn droom om in het shirt van Glentoran te mogen spelen, werd de grond ingeboord. Tijdens een proeftraining werd hij te klein en te licht bevonden.

Vanuit het centrum pakken we een taxi richting East-Belfast. Na de oversteek rijden we al snel over Newtownards Road. De straat kent een bloedig verleden en langs de weg zijn onmiskenbaar de (lit)tekens te zien van het conflict tussen de protestanten en de katholieken. We passeren muren en hekken om katholieke buurten af te schermen, zien een aantal herdenkingsplaatsen waar mensen zijn neergeschoten en de onmiskenbare grote murals.

Vlak voordat de taxi linksaf slaat en Dee Street probeert in te rijden, passeren we eerst nog een onzichtbare toegangspoort ter hoogte van de peace line. De twee muurschilderingen aan weerszijde van de weg markeren overduidelijk de entree naar de protestantse buurt. Beide schilderingen tonen strijders van het Ulster Volunteer Force (UVF), voorzien van automatische geweren en bivakmutsen. Dat de schilderingen in zwarte, grijze en witte kleuren zijn geschilderd, maakt het geheel er niet vrolijker op. We rijden vervolgens nog twee minuten door een arbeidersbuurt met rode bakstenen om daarna uit te stappen in Parkgate Drive, die aan het einde uitkomt bij de hoofdingang van The Oval.

Het Stadion van Glentoran FC is niet te missen. De lichtmast, recht in het verlengde van Parkgate Drive, staat fier rechtop. De muren en de golfplaten van het stadion zijn groen geverfd. De Main Stand, voorzien van een aardig hoge upper tier (gebouwd in 1953) staat asymmetrisch gepositioneerd en beperkt zich tot de linkerhelft van het voetbalveld. Een deel van is zelfs nog voorzien van ouderwetse zwarte geverfde, houten zitplaatsen.

Aan beide kopzijden bevinden zich onoverdekte staantribunes met gebogen vorm, waar het stadion zijn naam aan ontleent. En aan de overzijde van de hoofdtribune ligt de Railway Stand. Een overdekte staantribune die aan het begin van deze eeuw is voorzien van 1.600 rode zitplaatsen. Het stadion beschikt tegenwoordig over een capaciteit van 26.550 plaatsen, maar om veiligheidsredenen is het aantal gereduceerd tot 5.000. Het recordaantal van 55.000 aanwezige toeschouwers werd bereikt tijdens een Europa Cup II-duel tegen het Schotse Rangers in 1966.

Vier uur voor de wedstrijd zijn er nog geen Glentoran-fans te bekennen, alleen medewerkers en vrijwilligers die bezig zijn met de laatste voorbereidingen. We lopen richting de openstaande toegangspoort en vragen vriendelijk of we al naar binnen mogen. Tot onze verrassing is dat geen enkel probleem.

Achter de toegangspoort staat direct een snackwagen waar de hamburgers en worsten alvast bruin worden gebakken. Naast de toegang tot de Main Stand zien we een klein houten hokje. Hier kunnen de supporters een half time ‘Halfers’ draw-lootje kopen voor twee pond (of drie voor vijf pond). Van elk lootje gaat een pond naar de club.

Terwijl de UEFA-delegatie nog druk bezig is met de laatste inspectieronde, lopen we via het parkeerterrein ongehinderd naar het veld. Het stadion heeft een ruwe uitstraling, wat wordt versterkt door de elektriciteitsmasten. De iconische gele havenkranen – genaamd Goliath en Samsom – van het Britse scheepsbouwconcern Harland and Wolff, zijn ook goed te zien. De betonnen treden van de staantribunes en het grove voetbalveld, vol met gaten, pollen en kale plekken en bovenal de geknutselde UEFA-vlaggen achter de goal maken het geheel compleet.

Omdat er pas om 20.00 uur wordt afgetrapt, zoeken we een pub in de directe omgeving van het stadion, maar die is er niet. We worden naar Newtownards Road doorverwezen en gaan wat drinken in The Con club, een geschakelde ruimte van grote zalen. In de zaal rondom de bar staan de meeste Noord-Ieren aardig wat bier te consumeren. De mannen en vrouwen hebben zojuist een begrafenis bezocht en zijn na afloop naar The Con Club gekomen, zo vertelt een man die spontaan bij ons is aangeschoven en enthousiast zijn verhalen deelt over de periode dat hij werkzaam was in het Nederlandse Spyknishhh (Spijkenisse). Inmiddels is het tijd om terug te gaan naar The Oval.

Het stadion, met de lege staantribunes achter de goals, oogt leeg. Op de Railway Stand zitten ongeveer tweehonderd supporters. De rest heeft plaatsgenomen op de bovenste ring van de hoofdtribune, die niet eens voor de helft gevuld is. De Slowaakse supporters van MSK Zilina zitten eronder in het uitvak, waar maar driehonderd fans kunnen plaatsnemen. Zilina gaat de strijd met de Noord-Ieren succesvol aan. Na dertien minuten staat het al 0-1 en de tweede helft wordt afgetrapt met een 0-2 achterstand. Uiteindelijk druipen de spelers van Glentoran met 1-4 van het veld af. We verlaten The Oval en maken de dag erna gebruik van een rondleiding door het stadion. Zo kunnen we ook een kijkje nemen achter de schermen en de ruimtes onder de hoofdtribune bezoeken.

We melden ons bij een toegangsdeur aan de achterzijde van de Main Stand. De spelerstunnel bevindt zich in het verlengde van deze toegangsdeur, waar boven de trap een uitspraak hangt van de Schot John Colrai, een oud-speler tussen 1966 en 1968. Zijn uitspraak is treffend en nog steeds actueel: “The secret of Glentoran’s succes is sacrificing individual ability for the sake of teamwork and all round team effort.

Als we naar rechts kijken, zien we in de verte de wasmachines draaien. Als we naar links kijken, zien we heel groot een citaat van Pelé staan: “Succes is no accident. It’s hard working, perseverance, learning, studying, sacrifice and most of all, love of what you are doing.” Met deze wijsheden in het achterhoofd betreden de spelers iedere thuiswedstrijd vol goede moed het veld van The Oval. Helaas heeft het gisteravond niet geholpen. De kleedkamer van de thuisclub is dan ook het resultaat van teleurgestelde spelers. Weggesmeten flesjes drinken, fruitschillen, zelfs nog een achtergebleven thuisshirt van Glentoran FC.

We nemen de trap naar boven, lopen door een smalle gang en komen uiteindelijk uit in een met hout afgetimmerde ruimte met een wijnrode tapijt. Het is de bestuurskamer met aan een zijde een prijzenkast en rondom aan alle muren vaantjes, oorkondes, herinneringsbekers en cadeaus van andere clubs. Clubs als Royal Antwerp, Arsenal en Juventus hebben The Oval bezocht in een ver verleden.

Opvallend is de diversiteit in stoelen in de kleine kamer. Hetzelfde zagen we bij de dug-outs. Beide staan voor de Railway Stand gepositioneerd en zijn voorzien van een rij kuipstoeltjes, aangevuld met enkele klap-, party- en kantoorstoelen. Enerzijds heeft het zo zijn charme, maar tegelijkertijd zegt het ook iets over de financiële situatie van Glentoran. In 2012 had de club bijvoorbeeld cashflow-problemen en konden de spelers twee maanden lang niet worden uitbetaald. Een klein nieuw stadion is dan ook een grote wens van de club. Zodra dat geld er is, zal The Oval verdwijnen.

Heb jij net als Staantribune-volger Chris Sermon een groundhoptrip gemaakt? Stuur jouw verhaal (plus foto’s) dan naar info@staantribune.nl. De leukste artikelen worden op de website geplaatst.