Workington AFC heeft vorige week nog allerlei spullen uit het stadion verkocht, maar Borough Park, de heerlijke old school thuishaven, staat nog altijd overeind. Staantribune-volger Frans van Oort was er enige tijd geleden. “Ik had al enkele jaren een bezoek aan Workington in gedachten. Toen ik iets las over een nieuw stadion, kwam het idee in een stroomversnelling.”
Eerste stop na aankomst in Manchester was een bezoek aan Hurst Cross, de knusse thuishaven van Ashton United, waar groundsman Luke mij een very warm welcome gaf. Luke leidde mij vol trots rond langs de kleedkamers, boardroom, de Main Stand en ik mocht zelfs de lijnen trekken op het hoofdveld. De groundsman sprak zijn waardering uit voor de moeite die ik nam om zijn club te bezoeken.
Progression Solicitors Stadium
Daarna ging ik door naar Barrow-in-Furness, voor een bezoek aan Holker Street, tegenwoordig het Progression Solicitors Stadium geheten. Ook hier kreeg ik een warm welcome. De hele club was in spanning voor de match van een dag later tegen Mansfield Town, waar bij winst een plek in de play-offs voor promotie naar League One kon worden behaald. Ik kreeg spontaan korting in de clubshop vanwege mijn bezoek. Voor de goede vrede heb ik maar niet verteld dat ik de volgende dag naar Workington – Guiseley zou gaan.
Bij Workington AFC had ik een groundhoptour geboekt, een absolute aanrader voor elke groundhopper die zijn hobby een beetje serieus neemt. Borough Park is een fantastische ground. De ins en outs en de anekdotes deden m’n oren klapperen en mijn groundhophart sneller kloppen.
Station End
De tribune achter het doel, Station End genaamd, stamt uit 1937. De schakelaar van de floodlights, die Sir Stanley Matthews met een officiële handeling voor het eerst in gebruik stelde. De stoeltjes van Filbert Street op de lange zijde tegenover de dug-outs. De Derwent Stand achter het andere doel, genoemd naar de rivier erachter, die het veld meerdere malen onder water zette. De hoofdtribune – die na de Bradford Disaster van 1985 aan twee kanten werd afgesloten met een rood dak – waaronder zich nog steeds de houten stoeltjes bevinden die niet meer gebruikt mogen worden.
Vol trots laat gids Les mij de teller zien van de turnstile, verborgen onder het ijzeren plaatje van het hokje, waardoor je dus precies weet hoeveel mensen op een dag door de turnstile zijn gegaan. Overal zijn de mensen even hartelijk en spontaan als Les me meeneemt naar de Tony Hopper Bar, de radiokamer, het heerlijk kleine, rommelige hokje van de groundsman. Zelfs de manager komt me nog even de hand schudden en wenst me a good game.
Match tegen Guiseley
De wedstrijd tegen Guiseley is leuk en onderhoudend. Beide ploegen willen aanvallen en maken er voor 912 toeschouwers een heerlijk lower league potje van. Workington wint met 2-1 en na afloop nemen enkele spelers afscheid na jaren van trouwe dienst. Een van de spelers die afscheid neemt, had in blessuretijd de winnende goal gemaakt, een mooie afsluiting op Borough Park.
Met mooie herinneringen en enkele souvenirs voor mezelf en de kinderen van m’n groundhopmaat neem ik afscheid van Borough Park. Via Carlisle naar Manchester en de volgende dag weer naar Amsterdam.
Wie Borough Park nog in haar volle glorie wil zien, raad ik aan om dit heel snel te gaan doen, het is een absolute aanrader!
