Ricardo Pavoni: schoppartijen bij Ajax – Independiente

Buenos Aires, vrijdag 16 maart 2007, liep ik het hoofdkantoor van Independiente binnen. In de gymzaal die aan het gebouw vastzat, wachtte de persoon met wie ik had afgesproken. Toen ik binnentrad en het gekrioel van de jeugdteams overzag, stond hij daar rustig instructie te geven. Ricardo Pavoni.

Hij liep op mij af en begroette mij met een stevige handdruk. Ik stond oog in oog met de aanvoerder van Independiente die in 1972 tegen Ajax had gespeeld om de wereldtitel. Of eigenlijk gevochten. Linksback was hij. Erger kon niet. De zwartwitbeelden van die wedstrijd flitsten aan me voorbij. Het leek wel oorlog. De Zuid-Amerikanen schopten naar alles wat bewoog.

Voetbalstad Buenos Aires

Na de uitwedstrijd in Buenos Aires werden onze Nederlandse helden op Schiphol onthaald alsof ze net van het front terugkwamen. Aan de dood ontsnapt waren ze. Dit had niets met voetbal te maken. Na wat smalltalk over zijn club en zijn loopbaan kwam het heikele onderwerp op tafel. Of hij zich schaamde voor die wedstrijden toen? Of hij spijt had? En of hij ooit zijn excuses had aangeboden?

Pavoni keek mij indringend aan. Liet een stilte vallen. Hij had wer-ke-lijk geen idee waar ik het over had. Echt niet. Natuurlijk was er met passie gespeeld. Maar hard was het niet. Het ging om de wereldtitel. Alles was geoorloofd. Maar dat gold in feite voor iedere voetbalwedstrijd.

Beschaamd droop ik af. Ik met mijn halfzachte Nederlandse voetbalafkomst. Alles bleek geoorloofd. Het doel rechtvaardigde de middelen. Was getekend: Ricardo Pavoni.

Vandaag, vrijdag 16 april, is Voetballiefde zonder grenzen van Hans Douw verschenen. Als warmmakertje schreef de ‘Groundhopper des Vaderlands’ elke dag een nieuw verhaaltje (niet uit het boek!) over groundhoppen. Het boek is te bestellen in de Staantribune Webshop

Voetballiefde zonder Grenzen - Hans Douw

Word abonnee
terug naar overzicht

Lees verder...