Column: ‘El Gigante’, de giraf van Camp Nou

“Oh, daar is ’ie, de giraf van Camp Nou! EL GIGANTE!” schreeuwt Sierd de Vos. “Kock, de 34-jarige, twee meter lange pinchhitter van Barcelona, torent boven Sergio Ramos uit, die naast Kock op een dwerg lijkt, en onze landgenoot knikt de bal binnen. KOEKOEK! GOALLLLLLL! Voorzet Frenkie de Jong. Ronald Koeman, Het Sneeuwvlokje, zal blij zijn met deze Oranje gekleurde treffer.”

De droom om profvoetballer te worden heb ik opgegeven, maar vergeten kan ik hem niet. Twintig jaar geleden begon ik te vermoeden dat het er niet in zat. Dat was een klap, het enige wat ik als jochie later wilde, was voetballen in volle stadions.

Bier en meisjes

Gelukkig ontdekte ik een paar jaar later dat de dingen waar ik op mijn veertiende niks van moest hebben – bier en meisjes – de boel de moeite waard maakten. Langzaam leerde ik leven met het feit dat het niet ging gebeuren, ik in de spits van Vitesse en Oranje (en zelfs niet van Spero 1 uit Elst). Ik accepteerde dat ik nooit een ster zou worden, altijd een sterrenkijker zou blijven.

Toch, iedere avond als ik in bed lig, fantaseer ik een voetbalcarrière die alleen in mijn hoofd bestaat. Te kinderachtig voor woorden, maar het helpt me in slaap te vallen, als equivalent van schaapjes tellen. Ik heb dit nooit aan iemand verteld, dus laten we deze gênante bekentenis onder ons houden.

In mijn fantasie ben ik een soort Pierre van Hooijdonk 2.0. Het moet wel realistisch blijven, ik maak van mezelf geen Messi, Ronaldo of Zlatan. Met mijn twee meter ben ik een traag, maar bruikbaar aanspeelpunt, gevaarlijk in de lucht ook. Bovendien ben ik gezegend met een precieze traptechniek. Nogmaals: dit is alleen waar in mijn gefantaseerde dromen (in de realiteit trok ik mijn hoofd in, kopte zelden, bang voor hersenbeschadiging die ik in de derde helft toch wel ging oplopen).

Camp Nou

Mijn verzonnen voetbalcarrière: afgewezen in de jeugd van Vitesse maak ik op negentienjarige mijn debuut bij De Graafschap. Na drie seizoenen De Vijverberg komt mijn droom uit: als Arnhemmer verkas ik naar Vitesse. In de GelreDome word ik in het begin uitgefloten, maar ik worstel en kom boven, blijf net als Theo Janssen lang hangen, tot ik op mijn achtentwintigste – als topscorer van Nederland – naar Borussia Dortmund verkas. Via Liverpool beland ik op mijn tweeëndertigste bij Barça in Camp Nou, waar ik fungeer als pinchhitter, een rol die ik bij Oranje ook bekleed.

In het echt is mijn aantrekkingskracht op vrouwen gering, maar aan het bestaan als profvoetballer kleven voordelen. Zo heb ik relaties achter de rug met Dionne Stax, Anouk Hoogendijk en Jennifer Hoffman (hier wordt de droom pas echt ongeloofwaardig). In Barcelona heb ik een nieuwe dame ontmoet, maar daar zwijg ik liever over (geen zin in paparazzi).

Waar het om gaat is dit: in ieder stadion zitten duizenden mannen als ik. Stoere kerels, maar ook kantoorklerken, die veel liever op het veld hadden gestaan dan op de tribune. De jaloezie en het gevoel van mislukking nemen met de jaren af, maar nog steeds zouden we betalen om mee te mogen doen.

Een leukere baan dan profvoetballer lijkt me ondenkbaar. Het werk zelf is in feite de beloning (iedere dag voetballen), maar los daarvan worden er megabedragen op de rekeningen van voetballers gestort. ‘Ze’ worden dubbel beloond, terwijl ‘wij’  – de normale stervelingen, met onze kutbanen, modale salaris en modale vrouwen – dubbel worden gestraft.

Coronacrisis

Door de coronacrisis gaat er misschien wat veranderen, wellicht wordt het gapende gat qua beloning iets verkleind. Voor mij maakt dat niet uit, ik ga hier ook niet klagen dat voetballers overbetaald worden en dat sommige niet beseffen hoe bevoorrecht ze zijn. Los van dat ik heb geaccepteerd dat het in de wereld niet eerlijk is verdeeld, blijf ik heel bewust mijn droom dromen. Vanavond vervolg ik – met mijn hoofd op het kussen, als naast mij mijn vriendin begint te snurken – mijn carrière. Ik denk dat ik mijn zaakwaarnemer (Louis Laros) opdracht ga geven me weer thuis te brengen: Vitesse. Hoewel aanbiedingen van AS Roma, Celtic en Schalke ’04 me zeker niet koud laten.

Foto header: Pro Shots

Word abonnee
terug naar overzicht

Lees verder...