Voor mijn nieuwe boek D10S bezocht ik 75 Argentijnse wedstrijden. Een aantal passeren de revue in Voetbalstad Buenos Aires deel 1 en deel 2, maar een hoop ook niet. Zoals bijvoorbeeld Deportivo Camioneros v Sportivo Estudiantes, waar de term Couckenbak een nieuwe dimensie kreeg.
In Nederland is Marc Coucke niet zo heel bekend, maar in België kent iedereen deze miljardair. De oud-eigenaar van pillenboer Omega Pharma had ooit een wielerploeg en was de grote man achter KV Oostende. Tegenwoordig is hij hoofdaandeelhouder van Anderlecht.
Couckenbak
Behalve stinkend rijk is Coucke ook heel mediageil. Hij nam – samen met Steve Tielens, de zelfbenoemde polonaisekoning van Vlaanderen – tien jaar geleden de megahit Het is weer Couckenbak op. In de songtekst staat zoveel zelfbevlekking dat zelfs Naccers zich ervoor zouden schamen.
Het nummer is uitgegroeid tot een alternatief volkslied voor Vlaanderen en de term ‘Couckenbak’ is een synoniem geworden voor totale chaos. De pers gebruikt het woord Couckenbak graag als het weer eens helemaal misloopt bij Anderlecht en dat gebeurt de laatste jaren regelmatig.
Zelf ben ik een groot liefhebber van het Vlaams. Woorden als ‘marginaal’, ‘gefoefel’ en ‘goesting’ vind ik allemaal beter dan hun Nederlandse synoniem. Couckenbak valt daar ook onder en ik gebruik het regelmatig om situaties te duiden die deze term verdienen.
Vrachtwagenclub
Bij veel voetbalwedstrijden in Argentinië is het Couckenbak door de chaos op de tribunes. Zo was het gekkenhuis bij Racing Club, San Lorenzo, River Plate en Boca Juniors, maar ik heb nooit meer Couckenbak meegemaakt dan bij Deportivo Camioneros, een club die ik voorafgaand aan mijn trip niet eens kende.
Dat is ook niet zo gek, want Deportivo Camioneros bestaat pas sinds 2009 en is een van de jongste clubs van het land. De club speelt net buiten Buenos Aires en is de voetbalvereniging van de vakbond voor vrachtwagenchauffeurs. De bijnaam is niet voor niets El Camión (De Vrachtwagen) en in het logo is ook een truck te vinden.
Hugo Moyano
Deportivo Camioneros speelt in een stad die 9 de Abril heet. Geen aanrader om met de vrouw naartoe te gaan of je moet willen scheiden. De weg naar Estadio Hugo Moyano is een modderig zandpad met langs de kant allemaal mannetjes met grote barbecues en tangen, die voor zowel rauw en gebakken vlees worden gebruikt: FC Salmonella.
De naamgever van het stadion is overigens geen legendarische voetballer, maar de president van de vrachtwagenchauffeursvakbond (een woord met een enorme letterwaarde bij Scrabble). Ook was hij in het verleden president van Independiente en hangt er een zweem van corruptie om hem heen. Zo zien we het graag.
Peronistenclub
Dat laatste benoem ik natuurlijk niet als we bij Deportivo Camioneros zijn, want hier is Moyano een held. Zijn afbeelding hangt tussen die van Maradona, Eva Perón en de Malvinas, de heilige drie-eenheid van Argentinië. Ik zie zelfs een spandoek van Diego en Evita die samen de tango dansen.
Dat de club heel politiek is, blijkt wel uit het feit dat overal de roos van de Peronisten terugkomt op vlaggen, spandoeken en muurschilderingen. Niet zo gek, want Moyano is namelijk een fanatieke Peronist en Deportivo Camioneros noemt zichzelf dan ook trots El club más Peronista del Mundo.
Previa
Terwijl Wibi een kurkdroge, lokale specialiteit naar binnen schuift, geniet ik van de previa van de supporters. Er wordt flink getrommeld en getrompetterd, rookbommen gaan de lucht in en het dikste mannetje van 9 de April gaat in het kippengaas hangen om vlaggen op te hangen. Het hek begeeft het nét niet.
Zoveel spandoeken als hier heb ik nog nooit gezien. Alles in en rondom het stadion wordt volgehangen. Verder zijn er ook vlaggen en linten in overvloed. En trommels, want Deportivo Camioneros heeft niet één, maar twee bands. Irritant genoeg spelen die expres verschillende deuntjes.
Artikel gaat verder onder de foto’s
