Een zonnige zondagmiddag eind april, badend in ‘kampioenenweer’, ouderwets met de (elektrische) fiets naar ‘de voetbal’ in eigen stad. Soms moet je als voetbalmaniak het simpele geluk niet te ver zoeken.
Koninklijke Sporting Hasselt stond op het punt om het amateurvoetbal te ontstijgen. De club kon promoveren naar 1B, de oude Belgische Tweede Klasse. Tijd voor de voetbalminnende basis in de Limburgse stad om te ontwaken voor het grootste feest in de lokale voetbalgeschiedenis. Of de grootste teleurstelling sinds het binnenrollen van de Duitse rupsbanden op de Grote Markt, iets langer geleden?
Geen voetbaltalent
Mijn eerste herinnering aan het begrip ‘De SPOR’ gaat terug tot (vaak verloren) jeugdwedstrijden aan de Oude Kuringerbaan tegen de ‘gigant onder de kerktoren’, die vaak de talentjes van andere Hasseltse clubs pikte. Aangezien ondergetekende geen voetbaltalent had en dus nooit werd gebeld door De SPOR, leverde dit geen persoonlijke littekens op voor de toekomst en bleef ik zelfs enige sympathie houden voor de club. Mede omdat ik bij de zeldzame bezoekjes aan De SPOR de traditie kan proeven.
Toen ik vijf jaar geleden, op een ijskoude Sinterklaasavond, een wedstrijd van De SPOR bezocht en een pijnlijk leeg Stedelijk Sportstadion aantrof, zag ik nog altijd de prachtige ‘Traditionalisten’, die met hun blauw-wit-groene sjaal om de hals trouw waren gebleven aan hun prachtige stad. Er zijn hele familiedynastieën die trouw op post bleven. Dit leverde bijvoorbeeld het prachtige jubileumboek 50 jaar Sporting Hasselt op Koen Fissette, lid van een van deze dynastieën.
Blauw-wit-groen
De prachtige blauw-wit-groene clubkleuren zie je niet vaak. Het is het resultaat van de fusie in 1964 tussen het historische groen-witte Excelsior Hasselt (opgericht in 1905) en het blauw-witte Hasselt VV (den Hawaï in de volksmond).
Door de jaren heen leverde de Hasseltse ‘jenever-papfles’ wel wat voetbaltalent op: onder anderen René Vandereycken, Hasselaar pur sang, Rode Duivel en voormalig bondscoach had een blauw-wit-groene wieg. Net als ‘wonder-reanimator’ trainer Guy Mangelschoots, befaamd tot ver over de stadsgrenzen van de N80.
De SPOR speelde in 1979 één seizoen in de Eerste Klasse, met wisselend succes, waarna de club onmiddellijk degradeerde. Na een thuisoverwinning op de derde speeldag tegen Cercle Brugge (2-1) ging het duizelingwekkend snel. De SPOR schreef zelfs een diepterecord met nog slechts één overwinning in de rest van het seizoen.
Het onvermijdelijke faillissement
Het natuurlijke niveau van De SPOR was jarenlang de Tweede en Derde Klasse, tot het onvermijdelijke faillissement volgde. Bleu-wit en Grién leek te verdwijnen, het spook met de zeis stond al klaar. Maar na deze ‘bijna-dood-ervaring’ volgde een grote herrijzenis. Sporting werd in 2023 opeens overgenomen door twee bekende Vlamingen: Rik Verheye, een zeer komieke West-Vlaamse acteur, en Sam Kerkhofs, een Leuvense mediafiguur en sportondernemer.
Wrexham aan de Demer
Ondergetekende, traditionalist en voetbal-conservatief, werd daar aanvankelijk niet heel warm van, gelet op de dreiging van het gebrek aan couleur locale. Ten onrechte, zo bleek. Hasselt werd een soort ‘Wrexham aan de Demer’. Het duo Verheye-Kerkhofs gaf duidelijk aan goed te beseffen waar het Hasseltse voetbalhart tikt. Ook gaven de mannen blijk van bestuurscompetentie en voetbalintellect bij het samenstellen van de kern, zodat sportieve resultaten volgden.
Het duo gaat met veel respect om met de voetbalcultuur van De SPOR. Dat wordt het best geïllustreerd in de essentiële aanwezigheid van het iconische Hasseltse duo Arlette en Liliane, twee ‘geroutineerde’ dames aan het houten toogske van de jetonnekes (drankbonnen). Als je Sporting Hasselt écht wil begrijpen, schuif dan aan bij de bonnekes van Arlette en luister naar het prachtige geluid van het Hasseltse accent.
Daarnaast: het opschrift achter een van de doelen ter ere van supportersclub De Aardappeleters, vernoemd naar het beroemde schilderij van Van Gogh, nadat men na een pijnlijke 3-1 nederlaag in Neerpelt uiteindelijk de drankbonnekes maar inruilde voor zakjes chips. Ook het gedenkteken tegen de oude hoofd-toog in het stadion voor oprichter en voorzitter Jacky Hox getuigt van veel historisch besef en voetbalcultuur.
De grote terugkeer naar het betaalde voetbal
Terug naar 2026. Dit seizoen startte de club met promotie-ambities, de grote terugkeer naar het Betaalde Voetbal. Sporting startte met een extreem sterke reeks van ruime overwinningen (6-0, tweemaal 5-0, 2-6, 2-7) en daardoor een zeer veilig lijkende voorsprong in de reeks, met als grootste concurrent R. Knokke FC.
De Nieuwjaarsdrink 2026 leek Sporting Hasselt niet heel goed bevallen. De wonderstof in de jenever leek plotseling totaal uitgewerkt en zo werd een zeer moeilijke periode van enkele maanden doorgemaakt aan de Oude Kuringerbaan. De herinnering aan pijnlijke littekens uit het verleden werd opgerakeld en zaaide twijfel.
Maar De SPOR stond weer op, net toen de noodklokken het hevigste klonken. Een 0-2 achterstand tegen Lyra-Lierse werd omgebogen in een fonkelende 4-2 overwinning. De vitaminen werden teruggevonden en de SPOR was als een raket uit de toren van de oude Hasseltse gelatine-fabriek gelanceerd richting de titel.
Kampioenenmatch
Met als eindresultaat dus de feestdag van afgelopen zondag, waar in een thriller-scenario de ‘kampioenenmatch’ voor een al wekenlang uitverkocht stadion werd aangevat tegen Dessel Sport uit de Kempen. De elektriciteit werd gemeten en gevoeld in en rond het stadion. De stress op het gezicht van de supporters en voorzitters Rik en Sam. Alle cardiologen binnen een straal van twintig kilometer rondom Hasselt werden door de Civiele Bescherming van hun zondagse eettafel opgehaald en paraat gehouden voor blauw-wit-groene interventies.
De zenuwen in de benen bij de spelers van De SPOR leken onder controle en er werd zeer mooi ‘gebreid’ in de combinaties op het plein, maar ‘veel BLA-BLA zonder BOEM-BOEM maakt geen kampioen’.. Zelfs al stond concurrent R. Knokke FC binnen vijftien minuten op een veilige 2-0 achterstand in Zelzate, dan word je uiteraard nog steeds graag kampioen met een thuisoverwinning.
Rampscenario
Eén welgetelde minuut lang leek een absoluut rampscenario geboren te worden, toen in dezelfde minuut Knokke tot 2-3 terugkwam én Dessel de 1-1-gelijkmaker maakkte in het Stedelijk Sportstadion. De terechte afkeuring van het Desselse doelpunt verhinderde een collectieve voetbaldepressie. De titel werd kort daarna bekrachtigd met een euforisch fluitje en een veldbestorming door de Hasseltse tifosi.
We vierden het titelfeest, met dank aan de luxueuze persfaciliteiten in de vorm van een brede, houten schrijfplank in de historische hoofdtribune. Wij maakten van deze positie niet alleen gebruik via onze ‘griffel; als journalist-voor-een-dag, maar lieten ook voldoende plaats voor trossen gouden schuimende Cristal.
Avondje Sporting Hasselt
Het was goed toeven in eigen omgeving. De Hasselaar (jong en iets ouder) heeft zijn weg teruggevonden naar De SPOR en daar zijn we heel blij mee. Moge het feest (met of zonder licentie) nog lang duren en de Hasselaar in de komende generaties een middagje of avondje Sporting Hasselt met kans op slagen kunnen verkopen aan de familietafel.
Beeld: Marco Magielse
