De eerste keer dat ik mijn vader meenam naar Ajax, was het een dinsdagavond tegen Sparta. We stapten op de fiets, kochten onderweg een kaartje bij een vriend van een vriend, en stonden een uur later op Vak 410. Ik weet niet meer wie er scoorde. Wel dat het ergens in 2008 moet zijn geweest, want zo werkte het toen nog: een beetje rondbellen, beetje geluk, klaar.
Vorige maand probeerde ik hetzelfde voor Ajax-PSV. Geen vriend van een vriend meer. Wel een laptop, twee telefoons, en een wekker die afging op het moment dat de officiële verkoop opende. Ik kreeg niets. Een uur later stonden er kaarten op de resale-platforms voor het dubbele.
Welkom bij de jacht op een plek in de ArenA.
Geen zondagmiddag besluit meer
Voor wie een seizoenkaart heeft, is er weinig aan de hand. Voor de rest van ons is een avondje Ajax veranderd in een research-project. Verkoopfases checken, Club Card erbij houden, officiële verkoop, resale, vergelijkingssites, alles op het juiste moment. Wie het schema niet snapt, vist achter het net.
Dat raakt niet alleen de fanatieke supporter. Het raakt de vader die zijn dochter voor het eerst mee wil nemen. De Amsterdammer die na vijf jaar weer eens wil. De oom uit Brabant die zijn neefje wil verrassen met zijn eerste Eredivisie-wedstrijd. Allemaal lopen ze tegen hetzelfde aan: het oude stadionloket is vervangen door een digitale hindernisbaan.
De ArenA als bestemming
Tegelijk is Ajax niet meer alleen de club van Amsterdam. Sinds Ajax weer een beetje meedoet in Europa, en sinds Amsterdam een vaste stop is op iedere stedentrip, zit de ArenA vol mensen die niet uit Noord-Holland komen. Engelse groundhoppers die de Eredivisie aan hun lijstje toevoegen. Scandinavische groepen die er een lang weekend van maken. Amerikanen die hun zoon zijn eerste Europese voetbalwedstrijd cadeau doen.
Vergelijkingsplatform TicketSeal, waar resale-aanbod van verschillende platforms naast elkaar wordt gezet, ziet dat terug in de zoekvraag: rond topwedstrijden komt een groot deel van het verkeer uit het buitenland. Voor reguliere Eredivisie-avonden ligt het zwaartepunt nog in Nederland, maar ook daar is het aandeel internationale zoekers gegroeid.
Voor de gemiddelde Amsterdammer betekent dat: meer concurrentie om dezelfde stoel. De man die vroeger dacht “ik ga weer eens”, concurreert nu met een Deen die het een half jaar van tevoren heeft ingepland.
Niet alleen de prijs
Bij voetbaltickets gaat het meestal meteen over geld. En ja, een avondje Ajax is niet goedkoop. Maar het probleem is vaker timing dan portemonnee.
Een kaartje van 33 euro is nog steeds prima te doen voor een doorsnee thuiswedstrijd. Het probleem is dat je moet weten wanneer dat kaartje van 33 euro beschikbaar is, via welk kanaal, en met welke pasjes. Mis je dat moment, dan zit je een week later naar resale-prijzen te kijken die het dubbele zijn. Niet omdat de markt gek is, maar omdat het schaarse moment voorbij is.
Klassieker of niet
Wat opvalt is dat het niet alleen om de Klassieker gaat. Tegen Feyenoord en PSV staan kaarten binnen minuten op resale, dat is bekend. Maar ook voor doordeweekse wedstrijden tegen Heracles of Almere City is de jacht serieus geworden. Niet omdat die wedstrijden sportief uniek zijn, maar omdat de ArenA voor genoeg mensen op zichzelf de bestemming is.
Een Champions League wedstrijd is daar weer een laag bovenop. Dan komt iedereen erbij die normaal niet eens aan Ajax denkt: collega’s met een zakelijke gast, ouders die hun kind willen laten zien hoe het er echt aan toegaat, voetbal romantici die ergens tussen werk en gezin nog één Europese wedstrijd per jaar willen meepakken.
Achter het scherm
Het rare is: het bezoek zelf is nog steeds wat het altijd was. De geluiden voor de aftrap. Het gemopper over de opstelling. De vader die zijn zoon uitlegt waarom de tegenstander geen strafschop verdiende. De biertjes bij Plan B na afloop.
Maar voor je daar bent, ben je al uren kwijt geweest achter een scherm. Inloggen, vergelijken, refreshen, en proberen te begrijpen waarom er voor jou geen kaartje is terwijl een Pool drie weken geleden vier stuks op rij heeft gescoord.
Misschien is dat de grootste verandering aan de moderne voetbalsupporter zonder seizoenkaart. De wedstrijd begint niet meer bij de aftrap. En ook niet bij het eerste biertje.
De wedstrijd begint allang achter het scherm.