Cultheld Andy Carroll is terug waar hij hoort

Arsenal betaalde een godsvermogen voor een Ivoriaanse sensatie, Manchester City haalde afgelopen zomer een prachtige Spaanse middenvelder uit Madrid, maar één transfer overtrof in zijn eenvoud alle andere. Cultspits Andy Carroll (30) keerde terug bij Newcastle United. Thuis in Newcastle zal de Geordie weer van voetbal gaan houden, opnieuw betrapt worden in de pub en voor de achttiende keer geblesseerd raken.

“Ik lust af en toe een pint, ja. Zo ben ik gewoon opgevoed. Het is wie ik ben en dat ga ik niet veranderen. Oké, in het verleden heb ik fouten gemaakt, maar dat ligt allemaal achter me.” Het is februari 2011. Andy Carroll spreekt de Britse pers toe tijdens zijn presentatie bij Liverpool. Dat de topclub bijna veertig miljoen euro voor hem aftikt, wekt nogal wat verbazing. Hoewel Carroll makkelijk scoort bij Newcastle, blijft het voor velen een uit de kluiten gewassen rauwdouwer die handiger is met zijn hoofd dan met zijn voeten.

Los van zijn spel, is het vooral de reputatie van Carroll die de pers en fans intrigeert. Bekend is dat Andy wel van een biertje houdt en ook wel van twee. Maar er kleeft meer aan de spits. Zo kwam hij enkele maanden voor zijn recordtransfer op borgtocht vrij op voorwaarde dat hij bij zijn ploeggenoot Kevin Nolan in zou gaan wonen. Die maatregel moest voorkomen dat Carroll zijn achttienjarige ex-vriendinnetje opnieuw lastig zou vallen.

In 2008 was de spits al eens aangeklaagd door een vrouw die beweerde door hem mishandeld te zijn. Dat liep toen met een sisser af. Zijn verblijf bij Nolan kreeg nog wel een staartje. Amper drie dagen nadat hij bij zijn ploeggenoot was ingetrokken, zag de spits uit het raam dat zijn Range Rover volledig was afgebrand. Aangestoken. De garagedeur van Nolan was bovendien beklad met graffiti. De hoofdverdachte was een voormalig marinier die niet zo blij was dat Carroll aanpapte met een aantal van zijn exen. Een veroordeling volgde niet.

Het bleek niet het laatste dubieuze incident met Carroll in de hoofdrol. Zo gaf de aanvaller toe in 2009 in een nachtclub een glas in iemands gezicht te hebben gegooid. Hij betuigde spijt, maar bleek hardleers. Nog geen jaar later sloeg hij immers ploeggenoot Steven Taylor een gebroken kaak op de training. De verdediger moest twee nachten in het ziekenhuis blijven en overwoog een vertrek.

Het maakte Carroll niet minder populair in Newcastle. Integendeel. Dat hij een local lad is uit het stadje Gateshead, werkt in zijn voordeel. Zijn beperkingen, zowel binnen als buiten het veld, roepen sympathie op. Carroll is bovendien een voormalig seizoenkaarthouder op de Milburn Stand.

Liverpool

Dat hij in 2011, na een karrenvracht aan doelpunten, vertrekt naar Liverpool is dan ook een enorme aderlating voor de fans. Volgens Carroll drong Newcastle aan op zijn vertrek vanwege de financiële klapper die het kon maken. Eigenaar Mike Ashley leverde hem zelfs per helikopter aan de Merseyside af. De club beweerde dat de spits zelf een transferverzoek had ingediend.

Hoe het ook zij, Carroll werd op Anfield slachtoffer van zijn eerdere succes. In Liverpool moest hij Fernando Torres opvolgen, maar dat lukte niet helemaal. Of beter gezegd: helemaal niet. Carroll wordt gerekend tot een van de grootste miskopen uit de clubhistorie. Zijn periode in Liverpool werd vooral gekenmerkt door bizar veel blessureleed. De teller staat anno 2019 op 17 serieuze kwetsuren. Volgens de cijfers van transfermarkt.nl moest hij in zijn profcarrière al 178 officiële duels aan zich voorbij laten gaan.

West Ham United

West Ham United verlost Carroll in 2012, maar de club uit Oost-Londen is niet bepaald een walhalla voor aanvallers. De club verslijt in hetzelfde tempo spitsen als Sylvie Meis gefortuneerde mannen. De spits scoort in zijn zeven jaar zo af en toe voor The Hammers, maar opnieuw is hij vaker geblesseerd dan fit.

Tijdens het revalideren duikt Carroll meer dan eens op in de pub. In 2017 geeft hij in gesprek met de Daily Mail toe een grote drinker te zijn. “Dat heeft me geen goed gedaan, maar dat was de oude ‘ik’. Ik heb spijt als ik daarop terugkijk.” Dat bleek in de praktijk wel mee te vallen. Nog geen jaar later wordt hij in de vroege uurtjes zuipend in de kroeg aangetroffen. Niet heel handig, zeker niet omdat West Ham diezelfde dag met 4-1 zou verliezen van Swansea City.

Carroll houdt bij West Ham wel de ietwat cynische bijnaam Angel of the North over, nadat hij een replica van deze sculptuur op zijn oprijlaan in Essex laat zetten. Het beeld kostte naar verluidt 20.000 pond en herinnert hem aan zijn Gateshead, waar het origineel staat. De spits blijft immers een Geordie.

Weer naar huis

Nadat begin deze zomer zijn contract wordt ontbonden in Londen, lijkt dan ook maar één bestemming de juiste voor Carroll. Op de slotdag van de transferperiode verkondigt hij vol trots ‘weer naar huis te komen’. Een droom, volgens de aanvaller. Zijn nieuwe manager Steve Bruce noemde het werkelijk fantastisch dat de local hero terug is waar hij hoort.

Dat Andy Carroll op dit moment nog altijd geblesseerd is, vergeten we voor het gemak. Dat hij hooguit pinchhitter is achter een Braziliaanse topaankoop, is slechts een detail. En dat de gehate Newcastle-eigenaar de transfer gebruikt om een wit voetje halen bij de fans? Nou ja, vooruit dan maar. De Geordies hebben in Andy Carroll hun verloren zoon terug. En of het nog wat wordt, dat zien ze dan wel weer.

Foto header: Pro Shots/Action Images

Word abonnee
terug naar overzicht

Lees verder...