Vergeet het WK van 1974, 1998 of 2010. Slechts één keer was het Nederlands Elftal écht de topfavoriet voor de wereldtitel en dat was voor het WK 1990 in Italië. Het werd een deceptie van ongekende omvang. Hoe kon het gebeuren dat de beste spelers van de wereld roemloos ten onder gingen op het wereldkampioenschap?
Verhuisdoos 13 – een verwijzing naar de doos waarin toenmalig bondscoach Leo Beenhakker symbolisch alle ellende van het WK 1990 stopte – is een diepgaande reconstructie van een desastreus verlopen eindtoernooi. Oud-spelers en directbetrokkenen uit die tijd blikken terug op dat WK, waarop Oranje geen enkele overwinning boekte en een illusie armer huiswaarts keerde.
“Er zijn drie elementen die van belang zijn om succesvol te kunnen zijn: de stemming, focus en bereidheid om het met elkaar te doen. De opstelling was hetzelfde, maar de instelling was totaal anders dan die van het succesteam in 1988”, weet oud-doelman Hans van Breukelen.
Toenmalig KNVB-voorzitter Martin van Rooijen geeft in dit boek voor de eerste keer openheid van zaken over de beroemde stemming op Schiphol, die leidde tot de aanstelling van Leo Beenhakker als bondscoach voor het WK. Ook oud-internationals en prominente Oranjewatchers uit die tijd komen aan het woord, waaronder de ghostwriter van Ruud Gullit. En, zoals je bent gewend van Staantribune, laten we ook de supporters aan het woord die in de zomer van 1990 met bus, trein of vliegtuig naar Sicilië, Sardinië en Milaan afreisden om Oranje aan te moedigen.
Over de schrijver
Martijn Schwillens is auteur, journalist en voetbalhistoricus. Hij schreef in het verleden verschillende boeken over voetbalcultuur en -historie, waaronder Verdwenen Stadions, Verdwenen Profclubs en de biografie van oud-international Bram Appel. Ook schrijft Martijn regelmatig voor Staantribune.
