Een jaar lang vocht Liverpool-supporter Sean Cox voor zijn leven. Hij werd op 24 april 2018 vlakbij Anfield in coma geslagen door een Italiaanse hooligan. Cox hield zwaar hersenletsel over aan het geweld. Gisteren kwam hij voor het eerst sinds die avond weer buiten. Zijn eerste bezoekje? Een voetbalstadion natuurlijk. 

De 54-jarige Ier was eregast bij de benefietwedstrijd tussen een elftal van Ierse oud-internationals en voormalige sterren van Liverpool aan Lansdowne Road in Dublin.

Cox was een van de vele Liverpool-fans die op 24 april 2018 vol verwachting richting Anfield liepen. The Reds speelden in de halve finale van de Champions League tegen AS Roma. Hij zou het stadion nooit bereiken. Een 30-jarige Italiaanse hooligan viel hem aan en sloeg hem bewusteloos met een riem. De Italiaan werd veroordeeld tot 3,5 jaar cel, Cox, vader van drie kinderen, worstelt de rest van zijn leven met de gevolgen.

Dat Liverpool de finale haalde ten koste van Roma, ontging de familie Cox. Terwijl Jürgen Klopp en de spelers het resultaat opdroegen aan Sean, werd in Engeland nog gevochten voor zijn leven. Na een maand was hij stabiel genoeg om naar Ierland te worden vervoerd. Daar probeert Cox beetje bij beetje zijn lichaamsfuncties te hervinden.

Één dag voor de benefiet kwam er een filmpje online. Sean Cox die met veel moeite zijn duim opsteekt en ‘Thank you’ zegt. Het dankwoord was gericht aan de voetballers en de 26.873 fans die een kaartje kochten voor het duel. De opbrengst gaat naar een fonds voor het herstel van Cox. Hij zal altijd zorg nodig hebben en de kosten daarvoor gaan in de miljoenen lopen.

Lansdowne Road

Seans vrouw Martina vond het niet vreemd dat het eerste uitje van haar man naar het stadion was. “Toen het net gebeurd was, wisten we niet hoe het zou verlopen. Dus het is geweldig dat hij hier nu kan zijn.”

Als het aan de familie Cox ligt, is dit niet het laatste stadionbezoek. “Seans grote wens is om nog een keer naar Anfield te gaan. Hij kwam daar vaak. Ik hoop zo dat hij ooit genoeg hersteld zal zijn om daarheen te gaan. Anfield was een fijne, veilige plek voor hem. Tot die avond.”

Voordat het feest van de nostalgie begon, was er applaus voor de pas overleden Liverpool-legende Tommy Smith en een minuut stilte voor de herdenking van de slachtoffers van de Hillsborough-ramp, op 15 april 30 jaar geleden. Alsof het allemaal nog niet emotioneel genoeg was, probeerde Sean Cox met een handgebaar het stadion te groeten. Hij kreeg een staande ovatie terug.

Dankzij de wedstrijd, in gepast veteranentempo, brak de lach toch nog door. Elke voorzet en poging tot een schot werden met luid gejuich begeleid. De Ieren van Mick McCarthy traden aan met, onder anderen, Jason McAteer, Robbie Keane, Ray Houghton, Ronnie Whelan en Niall Quinn. Ian Rush, Steve McManaman, Robbie Fowler kwamen in het veld voor de Reds, gecoacht door Sir Kenny Dalglish. De Nederlandse inbreng kwam van Sander Westerveld, en een beetje van oud-Willem II’er Sami Hyypiä.

Kippenvel
Omdat Hyypiä en McAteer allebei hun eigen nummer wilden, liepen er twee nummers vier bij Liverpool. De grensrechter werd standaard uitgefloten bij buitenspel en Ronnie Whelan acteerde woede toen hij door McCarthy naar de kant werd gehaald. Hij gooide zijn trainingsjack als een volleerde Hans Kraay junior naar de oud-bondscoach. Het was precies de luchtigheid die een beladen avond als deze nodig had.

Dat vonden ook Hyypiä en Westerveld. “Wij spelen voor de lol, maar deze wedstrijd begon emotioneel”, zegt Hyypiä, wiens Nederlands inmiddels is teruggebracht tot ‘een beetje’. “Wat Sean Cox is overkomen en wat bij de Hillsborough-ramp is gebeurd, hoort niet bij voetbal. Het hoort niet bij het leven, waar dan ook. Maar het kan ons allemaal overkomen. Daarom voelde het goed om erbij te zijn. Al vond ik het soms lastig om na zo’n zwaar begin lol te maken.”

Sander Westerveld was keeper bij de Liverpool Legends

Sander Westerveld had daar minder moeite mee, waarschijnlijk ook omdat Sean en Martina Cox zich prima leken te vermaken achter het glas van hun skybox. “Dit laat zien hoe groot Liverpool is. Dit is een familie, en als er iets met een familielid gebeurt, staat iedereen klaar. Het was een emotionele avond. Ik had kippenvel toen ik het veld opkwam. Maar het is ook een reünie en je probeert het zo leuk mogelijk te maken voor het publiek. Ik mis niet veel aan het profvoetbal, maar in een vol stadion op een goede grasmat spelen wel. Het is geweldig dat wij dit kunnen doen.”

Oh ja, de Liverpool Legends wonnen met 2-1, ondanks een paar stevige oudemannentackles van de Ieren.

Eric de Jager