Volwassen mensen trekken hun beste kostuum aan voor een fictieve voetbalwedstrijd of geven persconferenties onder de douche. Middelmatige spelers worden aangeklampt voor handtekeningen, omdat hun reputatie in het spel die van in het echte leven overtrof. Het voetbalmanagementspel Championship Manager, sinds 2004 Football Manager (kortweg FM) geheten, levert al meer dan 25 jaar gekke taferelen en ongetwijfeld meer dan één echtscheiding op, maar bovenal brengt het een opmerkelijk gevoel voor fantasie teweeg.

Het spel staat natuurlijk bekend om de rijk gevulde databank: op Football Manager kun je de toptalenten van morgen ontdekken, nog voor het grote publiek er lucht van krijgt. Meerwaardezoekers plukten Lionel Messi al weg uit de B-kern van FC Barcelona, nog voor hij een minuut voor de Catalanen had gespeeld. Zelfs professionele voetbalclubs gebruiken de statistieken van het spel als leidraad voor hun scoutingbeleid.

Wat niet wil zeggen dat het spel het altijd bij het rechte eind heeft. Spelers als Julius Aghahowa, Kim Kallström, Kennedy Bakırcıoğlu en Taribo West (die in het begin van Championship Manager 2001-2002 zonder club zat en die je dus meteen een contract kon aanbieden) waren ook in de echte voetbalwereld nog redelijk bekend.

Andere voetballers hebben hun naamsbekendheid volledig te danken aan een fictief voetbalspel. Zo vielen de carrières van Maxim Tsigalko, Mark Kerr en Sergey Nikiforenko in het echte leven wat tegen, maar hun namen staan wel voor eeuwig in het geheugen van de CM-kenners gegrift. Ook in België vond je een garantie op succes: de Ghanees Nii Lamptey kon begin jaren negentig niet echt doorbreken bij Anderlecht, maar was wel een uitstekende virtuele aankoop.

Eén wonderkind heeft zelfs nooit bestaan. Een scout in het spel stak als grap een speler met zijn eigen achter- naam en uitzonderlijk hoge statistieken in de database: To Madeira zou dat seizoen duizenden gamers net dat tikje gelukkiger maken. De fout werd snel ontdekt en rechtgezet in een update, maar het was al te laat: een spellegende was geboren. In het Engelse liefhebbersverbond is zelfs een ploeg met de toepasselijke naam ‘FC To Madeira’ actief.

Lees het hele artikel over Championship/Football Manager, waarin Filip van der Elst vertelt over zijn hardnekkige verslaving, in Staantribune #24. Je kunt het nummer bestellen in onze webshop of aanschaffen bij een van de duizend verkooppunten in Nederland en België.

Bekijk hier een voorproefje van de nieuwe editie in elf seconden:

Voor deze editie schreef Frank Heinen – op geheel eigen wijze – een portret van Dennis Bergkamp, die de cover van dit nummer siert en op 10 mei Abraham zag. Hoofdredacteur Jim Holterhuës schreef een portret van een voetballer die vergeten lijkt te zijn: Wendel Fräser, een van de slachtoffers van de SLM-ramp, op 7 juni dertig jaar geleden.

Verder spraken we voor dit nummer onder anderen met Mounir El Hamdaoui en Alexander Büttner, liefhebbers pur sang, en Youssef El Akchaoui over het wonderjaar van NEC. Ook maakte redacteur Daan Rieken een artikel over de bekerwinst van sc Heerenveen tien jaar geleden.

Daarnaast bezocht huisfotograaf Marco Magielse het stadion van Cercle Tongeren, dat al vijftig (!) jaar onaangeroerd staat, en een thuiswedstrijd van Southend United Football Club in het geweldige Roots Hall.

Bestel via: https://www.webshop-staantribune.nl/a-56166893/home/staantribune-24-dennis-bergkamp-50