Ik loop tegen de vijftig en dan krijg je als man last van een midlifecrisis. Mijn leeftijdsgenoten kopen daarom een cabriolet of motor, gaan hardlopen, marcheren schuin, zetten een tattoo of worden wijnkenner. Ikzelf hoop de gevoelens van ouder worden tegen te gaan door een nieuw boekproject te starten. Mijn doel is om de komende jaren een trilogie uit te brengen onder de noemer Voetbalreis langs de Donau.
De Donau ontspringt in het Zwarte Woud en stroomt uiteindelijk de Zwarte Zee in. De rivier is 2.840 of 2.888 kilometer lang,’t ligt eraan welke bron je pakt. Over dat eerste is namelijk veel te doen. Is het Furtwangen of Donaueschingen?
Waar de rivier eindigt is ook niet helemaal duidelijk, omdat de Donau zich op het laatst in drieën deelt. Maar over het algemeen is er wel de consensus dat het Roemeense plaatsje Sulina het echte eindpunt is. Daar hoop ik over een aantal jaar mijn teen in het water te dopen.
Voetbalsteden
In Europa is alleen de Wolga langer, maar dat is – sorry dat ik het zeg Wolgafielen – een beetje een saaie rivier vergeleken met de Donau. Die eerste stroomt alleen door Rusland, terwijl de tweede tien landen en vier hoofdsteden aandoet. Dat laatste kan geen enkele andere rivier ter wereld zeggen.
De Donau doet enkele interessante voetbalsteden aan, zoals Wenen, Boedapest en Belgrado. Dit drietal vormt de kapstok van ieder deel van de trilogie. We trappen af met de Oostenrijkse hoofdstad, maar natuurlijk niet nadat we in Duitsland zijn begonnen.
Zwarte woud
Daar ontspringt de Donau en stroomt langs enkele plaatsen aan met een interessante voetbalhistorie, zoals Ulm, Ingolstadt en Regensburg. Maar mijn eerste hoofdstuk gaat over het Zwarte Woud, want dat is de geboorteplaats van de rivier.
Voor dat hoofdstuk bezocht ik Furtwangen en Donaueschingen, de twee steden die beweren de ware bron van de Donau te hebben, en Vöhrenbach. Ik vond er eerlijk gezegd weinig voetbalcultuur, al is het veld van FC Vöhrenbach wel de moeite om te bezoeken als vincker.
De strijd tussen Furtwangen en Donaueschingen
Het hoogtepunt van de trip was de twee Donaubronnen te zien. De strijd tussen Furtwangen en Donaueschingen is een stuk serieuzer dan ik had verwacht. De conflicten tussen Israël en Palestina, Armenië en Azerbeidzjan en Ethiopië en Eritrea steken er schril bij af.
Ik bezocht verder een competitiewedstrijd van FC 07 Furtwangen, was gast bij het eeuwfeest van FC Vöhrenbach, ging langs de drie grounds in Donaueschingen en at verschillende curryworsten. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
