RRC Rance: Belgisch tot op het bot

Wat maakt een amateurveldje nu tot een Belgisch amateurveldje? Hoewel ook in Vlaanderen en Wallonië steeds meer kunstgras – het gereedschap van de duivel – verschijnt, liggen er nog aardig wat terreinen die we als typisch Belgisch kunnen bestempelen. Maar waar zit ‘m dat nou eigenlijk in? Het veld van RRC Rance is een mooi voorbeeld om deze casus te bespreken.

Het belangrijkste aspect van een typisch Belgisch voetbalveld is willekeur, of zo u wilt: een zekere onverschilligheid. Gebrek aan logica ook. En geen behoefte om het esthetisch enigszins te laten kloppen.

Liefdeloos onderhouden

Bij Rance is de willekeur goed zichtbaar bij een aandachtige blik op het veld. Hobbelig, liefdeloos onderhouden. Kalklijnen die allesbehalve met de liniaal ernaast zijn getrokken. Prima. Alles beter dan kunstgras waar een bal nooit eens een onverwachte beweging maakt. De plastic troep ligt overal, het heeft zich verspreid als een buitengewoon succesvol virus. Ja, en dan verlies je met 5-0 van de Duitsers, daar helpen geen 8 Jong-ploegen aan met hun competitievervalsing.

Is het logisch om op geringe afstand van de achterlijn een hoge muur op te trekken? Neen, in het geheel niet. In Rance zie je nog net geen silhoutten van gecrashte rechts- of linksbuitens op de muur achter het doel. Dat zou geen ramp zijn. Het zou zelfs extra jus geven aan deze, vooral bij langsscherend strijklicht, fraaie muur.

Terracing

Is het logisch om bij een club als Rance nog wat staanplaatsen te creëren? Niet echt, er is plaats genoeg voor iedereen die de verrichtingen van RRC Rance 1 wil volgen. Toch ligt er wat terracing en dat is goed. Hoe nietig ook, terracing geeft een veld iets extra’s. Het suggereert dat er op zijn minst ooit succes is geweest, ook al is dat niet zo.

Is er veel moeite besteed aan de aankleding van het terrein? Aan de mural naast de kantine wel. Die roept op tot verbinding, dat is dan weer wat minder, want aan dat soort holle frasen hebben we een broertje dood.

Met de nodige nonchalance

De omheining en opmerkelijk kleine dug-outs zijn in de clubkleuren geschilderd. Met de nodige nonchalance en dat juichen we toe. Wie zit er op perfectie te wachten?

Kortom, het was genieten bij RRC Rance, ook al werd er op die benauwde zondag niet gevoetbald.

terug naar overzicht

Lees verder...