Rotherham United versloeg op 3 mei 2008 Barnet met 1-0. Zonder het op dat moment te beseffen, zou dat de laatste wedstrijd van The Millers zijn op Millmoor. Sindsdien zijn er verschillende jeugd- en vrouwenwedstrijden gespeeld in het stadion, maar nooit speelde er meer een eerste mannenelftal. Tot afgelopen week en Staantribune was daar natuurlijk bij.
In totaal speelden Rotherham United en voorganger Rotherham County 111 seizoenen op Millmoor. Veel supporters hadden er graag nog steeds hun club zien spelen, maar in 2008 was er geen andere mogelijkheid dan te vertrekken naar het afschuwelijke Don Valley Stadium, een atletiekstadion in Sheffield.
Oudijzerhandel
De reden voor vertrek waren de veel te gortige eisen van Ken Booth, eigenaar van oudijzerhandel CF Booth én Millmoor. Rotherham United moest jaarlijks twee ton huur aan CF Booth betalen, dat daarnaast alle inkomsten kreeg van de marginale nachtclub Tivoli, die in het stadion zat en eiste dat het bedrijf gratis reclameborden mocht neerzetten.
Daarnaast eiste CF Booth dertig VIP-stoelen per wedstrijd op en tickets als Rotherham een bekerfinale zou halen. Ken Booth had in 1987 de club gered van de ondergang – en daar waren de supporters hem heel dankbaar voor – maar deze eisen waren enorm ongunstig voor de club, die sinds 2004 in handen van de fans was.
New York Stadium
Vier jaar lang zagen de supporters af in het winderige Don Valley Stadium, terwijl ze met verrekijkers de wedstrijd volgden. Het was doorbijten in de sfeerloze grafbak. Wat het extra zwaar maakte, was dat de supporters op weg naar Sheffield altijd Millmoor zagen liggen. Wat hadden ze daar nog graag gespeeld, maar ze wisten ook dat ze even door moesten bijten.
Na het zuur kwam het zoet, om met Jan-Peter Balkenende te spreken. De supporters werden beloond en in 2012 werd het New York Stadium (op de plek waar het stadion nu staat, stond ooit een ijzersmederij die de brandkranen in New York heeft gegoten) geopend. Een mooi nieuw stadion dat nog dichter bij het stadscentrum ligt dan Millmoor.
Vervallen
Millmoor lag ondertussen weg te rotten. CF Booth liet het stadion hermetisch afsluiten en zette er een bewaker met een agressieve hond neer, die ik verschillende malen tegenkwam tijdens mijn pogingen om naar binnen te glippen. Ik mailde zelfs met Booth of ik echt niet even naar binnen mocht, maar kreeg nooit antwoord. Waarschijnlijk dachten ze dat ik een gekkie was.
Hoe langer het leegstond, hoe onguurder het rondom het stadion werd. Een mede-vincker omschreef de omgeving ooit als volgt: “In de steegjes rond Millmoor worden `s nachts baby’s onderhands verkocht en voeren ongediplomeerde chirurgen in een zwartgeldcircuit abortussen uit op prostituees. Onverdoofd.”
Wickersley Youth
Het probleem voor CF Booth was dat er een recreatiebestemming op het stadion zat en hij het niet zomaar kon slopen om zijn oudijzerhandel, die naast Millmoor ligt, uit te breiden. In 2013 stierf Ken Booth, maar dat maakte voor Millmoor niet veel uit. Dat bleef in handen van de familie en die hadden er geen plannen mee.
Artikel gaat verder onder de foto’s
