Er was een tijd dat de voorzitter van Real Murcia, behangen met gouden kettingen, de recette van de laatste competitiewedstrijd in de bagageruimte van zijn blinkende Porsche liet verdwijnen. Tegenwoordig wordt de oude club van Ajax-verdediger Nicolás Tagliafico gerund door andere eigenaren. Vrijwilligers die hun tijd en geld in hun grote liefde steken. Ze worden daarbij geholpen door 134 Nederlandse liefhebbers van voetbalcultuur.

Yordi Yamali, bekend van FC Afkicken en de voetbalpodcast Neutrale Kijkers, is een van die 134. Hij kocht eind vorig jaar aandelen in Real Murcia, tijdens een uitgifte die bedoeld was om de traditierijke club van de ondergang te redden. Soms voelt hij zich even Roman Abramovitsj, Kakhi Jordania of Glenn Tamplin.

“Je denkt direct dat je wat te eisen hebt. Ik begrijp nu waarom dat soort idioten zich zo gedragen, want als je het doet met vier ton in plaats van vier tientjes, wil je je gewoon overal mee bemoeien”, zegt Yamali. Hij las op Twitter over de reddingsactie en besloot toe te happen. “Ik heb een zwak voor supportersinitiatieven. De prijs was bizar laag en zo kon ik een bijdrage leveren aan het lijfsbehoud. Omdat er nog meer twitteraars instapten, werd het leuk om ons de rol van eigenaar aan te meten.”

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Aandeelhouder Michel Doodeman, die via Twitter verslag doet van het wel en wee van ‘zijn’ club, denkt er net zo over. “Ik probeer dat wel een beetje te cultiveren, ja.” Dat doet hij met een vette knipoog, zoals de keer dat hij na verlies op het party-eiland Ibiza vroeg of het niet tijd was om de spelersboot op te wachten.

Doodeman hopt van livestream naar livestream om de club te volgen. “Er zijn veel slechte streams, met belachelijk veel reclame en het niveau is niet best. Maar ik heb gelezen wat de club voor veel mensen in Murcia betekent. Ik dacht meteen ook aan fans van Haarlem en Veendam, het lijkt me vreselijk als je club verdwijnt. Dit was een kleine moeite en als veel mensen een beetje moeite doen, is de club gered.”

1,3 miljoen euro
Twintigduizend mensen deden een beetje moeite, rekent initiatiefnemer Antonio Ruiz voor. De acties #Hazlotuyo (‘Maak de club van jou’) en #SOSRealMurcia leverden in korte tijd 1,3 miljoen euro op. “We hadden meer kunnen ophalen, maar er zat een wettelijke tijdslimiet op de inschrijving. En wij houden ons strikt aan alle regels, want dat is hier te lang niet gebeurd.”

De meeste aandeelhouders wonen in en om Murcia, maar er zijn er dus ook 134 uit Nederland en ruim 3.500 uit Italië, dankzij een retweet van AS Roma en dankzij Milan-doelman Pepe Reina die aandelen kocht. “We hebben er ook twee uit Trinidad & Tobago”, zegt Ruiz. “Een van hen wil een wedstrijd  bijwonen. We dachten eerst dat hij rijk was, anders doe je zoiets niet, maar het is een gewone voetballiefhebber, net als u en ik.”

Bestuurslid Chema Cano benadrukt vooral dát, tijdens een wandeling door het prachtige Murcia. In het dagelijks leven werkt hij voor de Guardia Civil. “De voorzitter is eerstehulparts, de vicevoorzitter is notaris. Niemand krijgt er een cent voor. Het kost ons alleen. Tijd, geld en zuchtende vrouwen.”

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Chame Cano en Victor Garcia

In het oude casino van Murcia, een weelderige sociëteit waar in oktober de eerste reddingsbijeenkomst van supporters plaatsvond, noemt hij nog maar eens het bedrag dat Real Murcia in het rood staat: 53 miljoen euro. “De voorzitter had kort daarvoor gezegd dat het afgelopen was met de club. Wij hebben ervoor gezorgd dat er in ieder geval genoeg geld is om de uitgaven van dit seizoen te dekken. En we zijn in de slag met de schuldeisers. De meesten zijn al akkoord met een betalingsregeling, een paar houden hun poot stijf. Het reddingsplan is niet bedoeld om geld op te halen, we willen ook iedereen rond de club ervan bewust maken dat je niet meer geld kunt uitgeven dan er binnen komt. De mensen die de club nu runnen zijn gewone mensen, die gewend zijn verstandig met geld om te gaan.”

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Het casino van Murcia

Crisis
Dat ontbrak er nog wel eens aan in de tijd dat de bomen economisch tot in de hemel leken te groeien. In 2003 en 2007 speelde Real in de Primera División. Er werd zelfs al gesproken over uitbreiding van het stadion, Nueva Condomina. Maar toen de economische crisis toesloeg en de club degradeerde, droogden de geldstromen op en kon geleend geld niet worden terugbetaald. Voor straf moest Real Murcia terug naar het derde niveau. “Een deel van de opbrengsten is ook jarenlang verdwenen”, zegt supporter Victor Garcia, een andere initiatiefnemer van de reddingsactie. “Je kon kaartjes hier alleen cash kopen. Dan weet je genoeg.”

Lars Engel, scout voor AZ en aandeelhouder, kreeg dat ook te horen van zijn Spaanse vrienden. “Ze verklaarden me voor gek dat ik geld had overgemaakt naar een club die zijn spelers al maanden niet meer betaalde. Maar deze club heeft een mooi verhaal.”

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Promotie
In het Nueva Condomina, een echt voetbalstadion met vanaf de bovenste plaatsen zicht op de bergen rond Murcia, doet de ploeg zijn best mee te spelen om promotieplaatsen in de Segunda División. Van de 31.000 zitplaatsen zijn er zo’n 8.000 bezet, en binnen is het makkelijk te vergeten dat je op een troosteloos bedrijventerrein zit, naast een nooit afgebouwde golfbaan en het naar het stadion vernoemde winkelcentrum.

Tijdens de winterstop is de topscorer verkocht aan AEK Larnaca en dat leidt tot veel gevloek op de tribunes. De roden van Murcia proberen verzorgd voetbal te spelen, maar op doel schieten lijkt teveel gevraagd. “Dat is het lot van een club zonder geld”, verzucht Chema Cano. “We willen het zo goed mogelijk doen, maar eerlijk gezegd komt het ons niet slecht uit dat we zo laag spelen. Hoe hoger het niveau, hoe hoger de kosten. En in het voetbal wil iedereen mee eten van een club die in de hoogste divisies voetbalt, dat hebben we in het verleden wel gezien.”

Cano wil ook nog even weten hoe het met oud-speler Tagliafico gaat, die in 2012 door Banfield werd uitgeleend aan Real Murcia. “Het was echt nog een jongetje toen hij hier kwam. Maar in de wedstrijden dat we tegen degradatie vochten, kon je al zien dat het een goede speler zou worden. Jammer dat hij weer terug moest.”

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Peñas
De wedstrijd tegen El Ejido 2012, ook al zo’n club die failliet ging en een doorstart maakte, eindigt in 1-1. “Er zijn de afgelopen jaren veel Spaanse clubs ten onder gegaan”, zegt scheikundeleraar Antonio Ruiz. “De crisis heeft erin gehakt.” Real Murcia speelt tegen El Ejido 2012, maar ook tegen Marbella FC, dat al aan zijn derde leven is begonnen. Het is de voormalige club van de inmiddels overleden Atletico-preses Gil y Gil, ook niet vies van wat creatief boekhouden.

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Kapel in Nueva Condomina naast de trap naar het veld. “Hij is stuk, denken we, want we winnen maar weinig”

Aan het opheffen van de club en opnieuw beginnen met een schone lei willen de fans en bestuursleden van Real Murcia niet denken. “De kracht van Real Murcia is het familiegevoel, de traditie. Dit is de oudste club van de stad, opgericht in 1908. Dat kun je niet zomaar weggooien, dat moet je koesteren”, zegt Ruiz. In het supportershome tonen de Peñas, de supportersclubs die soms echt uit een familie bestaan, dat gevoel. De kater van de magere resultaten wordt weggespoeld met bier en tafelvoetbal. Even is er de roep om het ontslag van de trainer, maar als snel beseffen de fans voor welke club ze zijn. Er is helemaal geen geld om de trainer te ontslaan.

Tafelvoetbal in de peña

Tekst & beeld: Eric de Jager