Niets is mooier dan bekervoetbal, zeker niet vanaf de herfst. Kou in de lucht, zware velden en kans op bekerstunts. Daarom ging ik op een stormachtige dinsdagavond naar Penicuik Athletic – Clyde in de Scottish Cup.
“I hope the wife has put on the electric blanket. I’m freezing.” Veel mensen denken dat wij groundhoppers hard als staal zijn, omdat we in weer en wind langs velden staan. In werkelijkheid valt dat allemaal wel mee. Weinig mensen klagen zoveel over het weer als vinckers.
Geen replays meer
Penicuik Athletic – Clyde staat na negentig minuten 1-1. Helaas zijn sinds corona de replays afgeschaft in de Scottish Cup en staan verlengingen op het programma. Ik haat dat extra halfuur, want er gebeurt zelden iets. Het liefst zou ik meteen strafschoppen zien.
Maar helaas lijken verlengingen iets onaantastbaars en staan we hier met zes vinckers over elektrische dekens te fantaseren. Dat ligt overigens niet aan de wedstrijd, want die is erg goed. Clyde, dat ooit drie keer de Scottish Cup won en nu bovenaan in League 2 staat, heeft het moeilijk tegen zesdedivisionist Penicuik Athletic.
Oorlogsakkers
Vier dagen eerder werd dit duel nog afgelast vanwege de storm en de regen. Vandaag is het niet veel beter en heeft het veld meer weg van de oorlogsakkers van Passendale dan van een biljartlaken. Clyde, dat normaliter vooral op kunstgras speelt, heeft het er moeilijk mee.
Bij Clyde speelt James Hilton, een oude bekende van mij. Zijn vader is een FC Twente-supporter en een van de grondleggers achter de band tussen Stranraer en FC Twente. Hilton junior is een heel aardige voetballer en maakt de 0-1. Hoewel ik voor The Cuikie ben, kan ik dat wel waarderen.
Blijven zwoegen
Wedstrijd afgelopen denk je dan, maar Penicuik blijft zwoegen, ploeteren, buffelen en pezen op de omgeploegde akker. De thuisploeg maakt op een prachtige manier de 1-1 en de koude wind lijkt op de botten van Clyde te slaan. Gaan we hier een bekerstunt meemaken?
Terwijl het hier in Penicuik aanvoelt als Ice Station Zebra en wij vinckers steen en been klagen over de kou, sleept Clyde op het tandvlees strafschoppen uit het vuur. Verkleumd lopen we richting het doel waar de penalty’s worden genomen om hopelijk te gloryhunten, maar helaas wint Clyde.
Pikhouwelen
Na afloop moeten de meeste supporters van de staantribunes worden gebikt met pikhouwelen. We geven de spelers van Penicuik Athletic een staande ovatie, want de thuisploeg had hier verdient om te winnen. Helaas mocht het niet zo zijn. Gelukkig zijn er nog elektrische dekens om naar uit te kijken.