Rond de feestdagen worden in Schotland altijd de drie grote stadsderby’s gespeeld. Begin 2026 zijn Glasgow en Dundee aan de beurt, op ‘Derde Kerstdag’ stond die van Edinburgh op het programma.

Kerst is geweest en de koploper van het Schotse Premiership luistert niet naar de naam Celtic of Rangers. Dat komt niet vaak voor. Heart of Midlothian heeft een klein gaatje geslagen. Normaal gesproken is dat niet genoeg, maar Celtic heeft een clown aangesteld als manager en daardoor is er een sprankje hoop in het bordeauxrode deel van Edinburgh.

Hoop op een andere kampioen

Iedereen voetballiefhebber in Schotland die geen supporter is van Celtic of Rangers hoopt dat er voor het eerst sinds 1985 een andere kampioen komt. Ook de aanhang van Hibs, maar die kampioen mag uiteraard niet Heart of Midlothian zijn.

De gemiddelde supporter van de Hibees walgt meer van de ugly sisters uit Glasgow dan van hun stadsgenoot, maar hen een titel gunnen gaat veel te ver. Vooral omdat iedereen wel een Jambo kent en de banter dan ondragelijk wordt. De opdracht vandaag is daarom simpel: winnen, zodat het gat tussen Hearts en de Old Firm niet nog groter wordt.

Rivaliteit tussen Hibs en Hearts

Met de slaap nog in de ogen stappen onderweg steeds meer supporters van beide clubs in de trein op weg naar Edinburgh. De rivaliteit tussen Hibs en Hearts is een stuk gezonder dan die tussen het tweetal uit Glasgow. Hier kunnen de supporters gebroederlijk naast elkaar zitten zonder dat het uitloopt op klepperij.

Het is 27 december, de dag na Boxing Day. De meesten hebben Tweede Kerstdag doorgebracht met de restanten van het kerstdiner en drank, veel drank. De katers zijn zichtbaar. Als vlak voordat de trein in Edinburgh arriveert een groepje jonge ultras keihard Hibs-liederen begint te zingen, kijken veel mensen als een uitgewrongen vaatdoek. Dat konden ze niet gebruiken.

Splitsing tussen groepen

Tot dicht bij Easter Road zie je beide supportersgroepen met elkaar naar het stadion lopen. Daarna moeten ze splitsen. Het mooie aan deze derby is dat beide clubs elkaar een hele tribune geven, terwijl ze makkelijk zelf die kaarten kunnen verkopen. Maar het is traditie om dat te doen en er goed voor de sfeer.

In het stadion is van de vriendschappelijkheid weinig te merken. Politiek incorrecte spreekkoren worden over en weer gezongen. Vanaf de eerste minuut is duidelijk dat manager David Gray, een Hibs-legende, zijn spelers heeft ingepeperd dat ze vandaag met schuim op de bek moeten gaan spelen.

Merry Christmas, fuck the Hearts

Hearts speelt met een bepaalde arrogantie en dat wordt na drie minuten meteen afgestraft. Het “Merry Christmas, fuck the Hearts” schalt door het stadion, de 2-0 zorgt ervoor dat “Hearts are falling apart” wordt gezongen en na de 3-0 durven de Hibees het hardop het jinxlied: “You’re gonna win fuck all” te zingen.

Zenuwen

Snel na het jinxlied valt de 3-1 en ineens slaan de zenuwen toe. Vlak voor tijd valt ook de 3-2 en binnen een minuut bijna de 3-3. De man die het jinxlied heeft gestart wordt met pek en veren het stadion uitgejaagd. Net op tijd, want de gelijkmaker leek een kwestie van tijd.

Een van de mooiste tradities in het Schotse voetbal is dat op Easter Road nadat de derby wordt gewonnen Sunshine on Leith wordt gedraaid. Een kippenvelnummer. Net op dat moment breekt de zon door en schijnt de zon ook letterlijk in Leith. Een titel voor de stadsgenoot is een stuk moeilijker geworden