Staantribune-redacteur Eric de Jager volgde Jari Litmanen jarenlang voor Finse en Nederlandse media. Het leverde surrealistische taferelen op, zowel binnen als buiten de lijnen.

Vijfentwintig jaar geleden stapte een bleek mannetje het spelershome van stadion De Meer binnen. Hij had van zijn trainer Louis van Gaal de opdracht gekregen zijn ogen goed de kost te geven en zoveel mogelijk te leren. Een advies dat aan de jonge Fin wel besteed was. “Goedemiddag, tante Sien. Ik ben Jari Litmanen uit Finland. Mag ik een kopje koffie, alstublieft?” Het waren de eerste woorden van een succesverhaal dat zeven jaar later eindigde met: “Ik ga naar Barcelona. Nee, niet voor vakantie.”


Litmanen had een apart gevoel voor humor. We konden het goed vinden, maar we snapten elkaars grapjes niet altijd. Dat gold gelukkig niet voor mij alleen, ontdekte ik al snel. Toen ik eens met bevriende Finse voetballers een weekendje Rome had geboekt, waar we Lazio – Inter zouden bezoeken, bleek Litmanen in hetzelfde vliegtuig te zitten. Eén van zijn mede-internationals vond het leuk om door de luidsprekers om te roepen: “Ladies and gentlemen, we have mister Jari Litmanen in row seven. He will be signing autographs from this moment.” Jari vond er niks aan.

Wat hij wel leuk vond? In de catacomben van De Meer, na de derde landstitel op rij. Het was de laatste wedstrijd in het oude Ajax-stadion aan de Middenweg, dus de verslaggevers wentelden zich in het ene emotionele verhaal na het andere. Litmanen, een Fanta in de hand, was iets anders van plan. Een Finse collega vroeg hem naar zijn landstitels met Ajax. “Jari, is er voor jou een verschil tussen de drie kampioenschappen?” Jari knikte begripvol. “Ja, natuurlijk is er verschil. Het eerste kampioenschap was de eerste keer, het tweede was de tweede keer en dit is de derde keer.” Hij vertrok geen spier en wachtte geïnteresseerd op de volgende vraag. Die kwam niet, omdat de journaliste fronsend stond te verwerken wat er zojuist was gezegd. Pas toen iedereen was stilgevallen, brak er een brede grijns door op zijn gezicht.

Lees het hele portret over Jari Litmanen, geschreven door redacteur Eric de Jager, in de nieuwe Staantribune. Verkrijgbaar in de webshop en bij meer dan duizend verkooppunten in Nederland en België! Of lees het artikel in zijn geheel via Blendle.

Bekijk hier een voorproefje van het nieuwe magazine in elf seconden:

Verder in Staantribune nummer 14:
– Bohemians – Shamrock Rovers, de laatste keer in Dalymount Park
– John Bosman over de Bom tegen Cyprus
– Napoli – FC Utrecht
– De Eeuwige Derby van Sofia
– Paul Gascoigne bij Lazio Roma
– De bijzondere vriendschapsband tussen Stranraer en FC Twente
– Johan Cruijff
– Een bijzonder shirt van NEC Nijmegen
– Voetbalcultuur van Kazachstan
– Trapveldjes in Bolivia
– Afscheid van Estadio Vicente Calderón
– Reportage Vorskla Poltava (Oekraïne)
– Het Amerikaanse avontuur van ADO
– Voetbal = Kunst: Barry Pirovano
en nog veel meer!

Bestellen
Het magazine is verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten en in de Staantribune Webshop! Of word gewoon abonnee en ontvang het magazine voortaan automatisch.

Als lid geniet je van vele voordelen, zoals:

Zes keer per jaar het magazine zonder verzendkosten op de mat
• Een exemplaar van de Voetballegends Scheurkalender 2018 (ter waarde van €14,95, ook verkrijgbaar in  de webshop)
• Elke editie in pdf, makkelijk te lezen op tablet of smartphone
• Gratis toegang tot de voetbalevenementen die Staantribune organiseert
• Korting op ‘Glorious Hearts’-reizen
• Korting op producten in de webshop
• Automatische deelname aan prijsvragen waarbij we boeken, DVD’s, toegangskaarten etc. exclusief weggeven aan onze leden.