Dave van den Bergh vertrok in 2006 naar de Verenigde Staten. Met twee KNVB-bekers en evenveel interlands achter zijn naam, liet de oud-speler van onder meer Ajax en FC Utrecht Nederland achter zich. Tien jaar later woont hij nog altijd in Texas en onlangs werd hij aangesteld als bondscoach van de Amerikaanse jeugd onder 15 jaar.  “Er lopen hier enorm grote talenten rond. Ik heb ze ook wel eens geprobeerd naar Nederland te brengen, maar de clubs willen er op de een of andere manier niet aan beginnen.”

Op 19-jarige leeftijd maakt Van den Bergh zijn debuut in de hoofdmacht van Ajax. Echt doorbreken in Amsterdam lukt de jongeling niet. De linkspoot zit er wel dicht tegenaan, want in de Champions League-finale van 1996 tussen Ajax en Juventus zit hij op de bank. Na twee jaar besluit hij zijn geluk ergens anders te beproeven. Zijn keuze valt op het Spaanse Rayo Vallecano. Daar ontmoet Van den Bergh zijn huidige Amerikaanse vrouw, die daar haar Spaans bijschaaft.

Ze volgt hem naar Utrecht, waar ze hem ziet uitgroeien tot publiekslieveling. Het zijn unieke jaren in de Domstad, want de Utrechtse cupfighters pakken twee jaar achter elkaar de beker. In de tweede bekerfinale kroont Van den Bergh zichzelf tot matchwinner tegen FC Twente door met rechts de bal in de kruising te jagen. Marco van Basten laat hem zelfs twee keer zijn opwachting maken in het Nederlands elftal. “Veel hoger dan een interland kan eigenlijk bijna niet”, blikt hij terug.

Na zes schitterende jaren in Utrecht vertrekt Van den Bergh naar Amerika. Kansas City Wizards wordt zijn eerste Amerikaanse club. “Toen was het Amerikaanse voetbal al in opkomst, maar dat is niet te vergelijken met hoe het nu is”, analyseert de 39-jarige Amsterdammer. Een jaar na Dave van den Bergh kwam David Beckham de MLS versterken. “Die heeft de zooi hier toen echt op z’n kop gezet. Vanaf toen maakte er echt grote spelers de overstap naar Amerika.” Vandaag de dag komen er niet alleen spelers naar Amerika om hun carrière af te sluiten. “Het beste voorbeeld is Sebastian Giovinco, hij is gewoon Italiaans international. Hij besloot al op 28-jarige leeftijd in 2015 Juventus te verruilen voor Toronto FC. Dat was een aantal jaar geleden nog niet denkbaar.”

Mensen moeten echter niet denken dat Amerika ooit in de buurt komt van Europa op voetbalgebied. “Qua aanzien heeft dat geen nut. In Europa heb je toch de Champions League, dat is toch waar iedereen uiteindelijk van droomt.” De grote aantrekkingskracht van de MLS tegenover bijvoorbeeld de eredivisie zijn natuurlijk de salarissen, maar het voetbal in de USA begint ook steeds meer te leven. “De competitie werd twintig jaar geleden opgericht, dus je krijgt nu een moment dat er een tweede generatie naar het voetbal komt. Mensen zijn opgegroeid met voetbal en die brengen dat weer over op hun kinderen.”

Na een jaar in Kansas en twee jaar New York Red Bulls sluit Van den Bergh zijn carrière af bij FC Dallas. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en drie kinderen in Texas. “Het is hier prima vertoeven. Het is februari en ik loop in mijn korte broek. Of ik me langzaam al Amerikaan begin te voelen? Nee, ik heb me altijd wereldburger gevoeld. In Spanje kon ik perfect aarden en hetzelfde gold voor New York. Nederland als land mis ik niet per se. Meer m’n familie en vrienden, maar nee, ik voel me overal wel thuis.”

Sinds kort werkt Van den Bergh dus als bondscoach van de Verenigde Staten onder 15. “Er lopen hier best veel goede spelers rond. Het gemiddelde niveau ligt misschien iets lager, maar er zitten echt grote talenten tussen. Ik heb ook wel eens geprobeerd een aantal jongens naar Nederland te brengen. Ook naar mijn oude clubs, maar ze willen er op de een of andere manier niet aan beginnen. Je kunt best zeggen dat ik er naast zit hoor, maar ondertussen worden die talenten wel opgepikt door Dortmund en FC Porto.” Van den Bergh doelt op Christian Pulisic van Dortmund, die eind januari op 17-jarige leeftijd zijn debuut maakte in de hoofdmacht van BvB.

Het verschil tussen Nederlandse en Amerikaanse talenten kan Van den Bergh niet precies aanstippen. “Ik heb namelijk niet met Nederlandse jeugdvoetballers gewerkt. Wel weet ik dat het hier wel goed zit met de mentaliteit. Als ze tien minuten moeten lopen, rennen ze er liever vijftien.”

Naast zijn functie als bondscoach is hij ook nog technisch adviseur voor de bond van Texas. Dus zich vervelen, doet hij geen moment. “Mijn mooiste periode? Eigenlijk heb ik overal geluk gehad. In Spanje, bij Utrecht en nu ook hier in Amerika.”