Het toernooi om de World Football Cup is heerlijk om te volgen, maar dat het in Abchazië wordt gehouden maakt het extra leuk. Op iedere straathoek is een mooi verhaal te maken. Het land heeft ook een interessante geschiedenis die verder gaat dan alleen de burgeroorlog. Zo lieten bijna alle Sovjet-leiders er hun datsja’s bouwen. Het klimaat in Abchazië is natuurlijk ideaal voor een buitenverblijf daar. Meet name Stalin ging helemaal los in Abchazië. In totaal liet hij er zes datsja’s bouwen. Zijn favoriete was aan het prachtige Ritsameer en die wilde ik graag eens zien.

Het bad van Stalin

Het bad van Stalin

Het buitenverblijf van Stalin was een van de dingen die ik heel graag wilde zien tijdens mijn verblijf in Abchazië, maar het leek niet te gaan lukken. De wedstrijden starten hier om 11.00 uur ’s ochtends en de laatste is om 20.00 uur ’s avonds. Weinig tijd voor lange reizen tussendoor dus. Sukhum en Gagra ken ik ondertussen heel goed, maar het Ritsameer is zo’n tweeënhalf uur rijden. Gelukkig besloot de Abchazische organisatie een trip naar het meer te organiseren en dat deden ze op de perfecte dag, want gisteren waren er alleen wedstrijden voor plek 5 tot en met 12. Daarnaast bleef Joris K. achter in Sukhum, waardoor we toch iemand bij het voetbal hadden, voor het geval dat daar iets zou gebeuren.

Het bed van Stalin

Het bed van Stalin

Het was om 9.00 uur verzamelen bij het stadion van Dinamo Sukhum. Zoals gebruikelijk in Abchazië vertrokken we een uurtje later. Maar vier andere journalisten zouden meegaan. De rest was bij de Chagos Eilanden in Gagra of lag nog in hun nest. De Abchazische organisatie vond een lege bus zonde en trommelde allemaal leuke Abchazische vrouwen op om mee te gaan. Sympathieke actie die ik zeker kon waarderen. Ik voelde mij net een FIFA-bobo die gefêteerd ging worden. Ik hoopte nog op een jas van berenbont en kaviaar, maar dat zat er niet in.

De piano van Stalin waar hij een gezellig deuntje op speelde als hij weer eens mensen naar de Goelag stuurde

De piano van Stalin waar hij een gezellig deuntje op speelde als hij weer eens mensen naar de Goelag stuurde

Onderweg naar het Ritsameer stopten we een paar keer op toffe locaties. Het begon wel kouder te worden. Je merkte dat we dieper de Kaukasus in gingen. Onderweg vertelde de gids, een meisje uit St. Petersburg, allerlei verhalen over de streek. Zo werden vroeger Abchazen twee keer begraven. Eerst werden ze in dierenhuiden gewikkeld en veertig dagen opgehangen. Daarna werd het stoffelijk overschot in een put gegooid. Het is wat complexer dan cremeren, maar wie ben ik om tradities af te keuren. Dit ritueel gold overigens alleen voor mannen, vrouwen werden als onrein beschouwd. De twee vrouwelijke journalisten die mee waren, hadden even een rouwmoment.

De datsja was amper te zien tussen de bomen

De datsja was amper te zien tussen de bomen

Het was goed dat we aankwamen bij het meer. De datsja van Stalin is amper zichtbaar. Pas als je er recht voor staat, zie je het huis. Stalin was zo paranoia als de pest en liet zijn buitenverblijf groen verven en omringen door bomen. Perfecte camouflage dus. Stalin, een Georgiër, is niet populair in Abchazië. De verhalen over hem waren dan ook niet echt positief. Zo liet de gids ons drie identieke slaapkamers zien en vertelde wat voor mafkees de Sovjet-leider was. Stalin sliep ’s nachts in een van de drie kamers, maar de bewakers mochten niet weten in welke. Zo voelde hij zich veiliger, want hij vertrouwde niemand. Ook moest het eten van Stalin op een andere plek worden bereid, omdat de dictator niet van kookluchten hield. Als hij dat rook, werd hij gek.

In de boot van Stalin

In de boot van Stalin

Een rare snuiter dus. Waar Stalin wel verstand van had, waren locaties. Het Ritsameer is echt schitterend. Helder water omringd door groene bergen. Met de boot van Stalin, al heb ik mijn twijfels of dat echt zijn boot is geweest, maakten we een rondje over het meer. Ik ben in Schotland natuurlijk wel lochs en hills gewend, maar dit was nog mooier door al die bomen. De Abchazen zelf zeggen altijd dat zij van God een deel van zijn eigen paradijs hebben gekregen, omdat ze zich versliepen toen hij de aarde verdeelde over alle volkeren. Op een plek als deze snap ik wel waar dat verhaal vandaan komt. Abchazië is echt een prachtige plek. Jammer dat die oorlog zoveel kapot heeft gemaakt.

Het Ritsameer is echt een schitterende plek

Het Ritsameer is echt een schitterende plek