Staantribune heeft voor de verkiezing van Voetbalboek van het jaar 2018 vijftien titels geselecteerd, waarop je tot en met donderdag 21 maart hier kunt stemmen. Een van de genomineerde boeken is ‘Lat is hoog over’, geschreven door Arjan Peters.

Over talentrijke spelers wordt gezegd dat ze een wedstrijd kunnen lezen. Over Volkskrant-literatuurcriticus en voetbalkijker Arjan Peters kan hetzelfde worden gezegd, zij het dat hem van alles opvalt aan veld, reservebank en tribune dat normaliter de sportkolommen niet bereikt. Gedurende een maand keek Peters het wereldkampioenschap voetbal in Rusland. Wat hij zag vermengde zich met persoonlijke herinneringen en boeken, veel boeken, waardoor zijn verslagen evenzovele aanbevelingen zijn om klassieke voetbalverhalen te herlezen. Een fragment:

Met de komst van de video-arbiter is de deur naar veranderingen opengezet. Daarom draag ik hier een suggestie aan van mijn jongste zoon. Niets is vervelender dan een wedstrijd kijken die in 1-1 eindigt. Nog treuriger, 0-0. Net of je je tijd beter had kunnen besteden. Hier de remedie van Allon Peters (8): ‘Gelijkspel? Strafschoppen. Dan heb je altijd een winnaar. En doelpunten!’ Na 0-0 kan het rustig 5-2 worden, een uitslag om mee thuis te komen.

Zelf wil ik ook een verandering voorstellen, en die betreft de samenvattingen. Altijd nadat ik een wedstrijd heb bijgewoond, en bij thuiskomst de samenvatting zie, denk ik: dit was mijn wedstrijd niet. Dit zijn slechts hoogtepunten. Er horen minstens twee dode momenten in het verslag te zitten. Dode momenten, zonder spektakel, een bal die heen gaat, en weer, er gebeurt niets, het publiek zwijgt, hier en daar een verdwaalde toeter, in de hoogte een meeuw die liever verder vliegt, want dit schiet niet op; heerlijk. Je zit te kijken en vergeet de wedstrijd tegelijk, je gedachten zweven geheel vrij, niemand die ziet dat je aan iets anders denkt. Dat is de zegen van dode momenten. Naast de glimlach van een kind (W. Alberti) doen dode momenten (ik) je beseffen dat je leeft.

Na een dode helft viel maandag het eerste doelpunt van België-Japan in minuut 48. Ineens zag ik mijn vader voor me, die ruim 22 jaar geleden is gestorven. Op 15 november 1995 was hij, ernstig ziek, nog thuis. Een dag later moest hij naar het ziekenhuis, waar hij niet levend uit zou komen.

Samen met mijn moeder keek hij die avond naar Nederland – Noorwegen. Ruststand 0-0. Mijn vader moest naar bed. Of nee. Heel even nog. ‘Binnen vijf minuten na rust, let maar op, vliegt hij erin.’

Hij hield het vol. Kort na rust, in minuut 48, maakte Clarence Seedorf 1-0. Onder gejuich is Jan Peters toen naar bed gegaan

Stem tot en met donderdag 21 maart hier op je favoriete voetbalboek van 2018! (NB: Vergeet niet je stem definitief te maken via de link in de bevestigingsmail die je krijgt na het stemmen!)

De uitslag wordt bekendgemaakt op zaterdag 23 maart van 14.00 tot 15.30 uur bij boekhandel De Vries-Van Stockum, Spui 40 in Den Haag. Er zijn onder meer interviews met de schrijvers. Ook zullen enkele auteurs voordragen en uiteraard is er gelegenheid tot signeren. Toegang is gratis, iedereen is welkom (vooraf aanmelden niet nodig)!