Voor de verkiezing van ‘Voetbalboek van het jaar 2016’ zijn twintig boeken geselecteerd. De komende weken lichten we een aantal genomineerden uit. Te beginnen met Het geheim van Ipswich, geschreven door Tom van Hulsen.

HET GEHEIM VAN IPSWICH
Het geheim van Ipswich gaat over de succesvolle tijd van Arnold Mühren en Frans Thijssen bij Ipswich Town, dat in 1981 de UEFA Cup won. Onderstaand hoofdstuk gaat over de toenmalige voorzitter van de club, de excentrieke John Cobbold.


Mister John

Na een lange zomervakantie begint het seizoen 1981-1982 met een bijeenkomst in het dorp Kirton, waar Mister John het landhuis Capel Hall bewoont. De voormalige voorzitter heeft de spelers en hun vrouwen zoals wel vaker uitgenodigd voor een feestelijke bijeenkomst. Mister John is zeer gastvrij, geniet van gezelschap en bovenal van rijkelijk vloeiende drank.

Ook dit keer heeft iedereen het bijzonder naar zijn zin. Er wordt volop gepraat over het sprookjeshuwelijk waar heel Engeland in de ban van is: dat tussen Prins Charles en Lady Diana Spencer, op 29 juli 1981. En als vanzelf komt het gesprek dan op de banden die Mister John heeft met hertogen en belangrijke politici. Hij is familie van de Duke of Devonshire en zijn moeder was de schoonzus van voormalig premier Harold Macmillan van Engeland. De spelers kunnen het maar moeilijk geloven, want Mister John houdt zich op geen enkele manier aan de etiquette uit de hogere sociale kringen.

Naarmate de middag vordert worden er steeds meer anekdotes gedeeld over Mister John, die zelf met een glas witte wijn in de hand de ene grap na de andere probeert te maken tegenover zijn gasten. Enkele kostelijke verhalen doen de ronde. Zo vertelt Kevin Beattie over die memorabele dag hier op Capel Hall, enkele jaren geleden. Samen met Allan Hunter was hij te gast op een feest van Mister John, die na de nodige alcoholische versnaperingen had voorgesteld een ezelrace te gaan houden. Gezamenlijk waren ze naar een stuk land achter het huis gelopen, waar drie ezels stonden die van Mister John bleken te zijn. ‘Hij stelde de ezels allereerst aan ons voor’, zegt Beattie. ‘Ze bleken Alka, Seltzer en Burp te heten.’ De Engelse spelers die Beattie omringen, barsten in lachen uit. Frans Thijssen en Arnold Mühren laten zich uitleggen dat Alka-Seltzer een pijnstiller is, die veel mensen slikken als ze een kater hebben.

‘Mister John opende het hek’, vervolgt Beattie, ‘en we klommen op de ezels. Aanvankelijk was er weinig aan de hand, totdat een van de beesten op hol sloeg. De andere ezels raakten daardoor ook helemaal van slag. Dwars door de menigte heen draafden ze over het feestterrein. Ik werd compleet door elkaar geschud, maar wist me net als Allan nog vast te houden. Tót het moment dat onze ezels plotseling halt hielden en wij met een salto op de grond belandden. De ezel van Mister John rende maar door, recht op de muziekband af die onder een luifel stond te spelen. Vlak vóór de band kwam de ezel opeens tot stilstand, waarop Mister John tussen de bandleden werd geslingerd en bij de drummer op schoot belandde. De leider van de band kwam briesend naar hem toe en wilde hem de huid vol schelden, tot hij zag dat het de gastheer zelf was. Hij hield zich in en zei heel besmuikt: “Oh. Hi, Mister John”.

Nu volgt het ene verhaal na het andere. Over die keer in 1975 dat Mister John als clubvoorzitter de ouders toesprak van de spelers die zojuist de FA Youth Cup hadden gewonnen, een hoog aangeschreven prestatie. Aan het eind van zijn speech maande hij de ouders direct naar huis toe te gaan. ‘And have a jolly good fuck’, vervolgde hij. ‘Zodat we hier over achttien jaar weer met een FA Youth Cup staan!’

Tijdens een uitwedstrijd tegen Leicester City daalde de voorzitter in de rust af naar de kleedkamer, om Bobby Robson te complimenteren met de prestatie van zijn ploeg. ‘Wat spelen jullie goed, heb je iets speciaals gedaan op de training?’, zei Cobbold. ‘Nou, niet echt’, zei Robson. ‘En: we staan met 2-0 achter. Leicester speelt vandaag in het blauw…’

Aan Pat Godbold vroeg Mister John op een dag of ze weleens een vliegende schotel had gezien. Na haar ontkennende antwoord was hij naar buiten gelopen. Vanuit haar kantoorraam op Portman Road zag ze hoe de toenmalige voorzitter de deksel van een vuilnisbak pakte, hem op het trainingsveld legde en er een vuurwerkbom onder afstak. De deksel vloog hoog door de lucht, waarop Mister John terug naar Pat Godbold was gelopen en zei: ‘Now you have!

En in zijn hoedanigheid als voorzitter van Ipswich Town had Mister John zonder enige gêne ook eens een gedicht voorgedragen tijdens een board meeting bij Aston Villa:

‘There was a young lady from Coleshill
who sat on the top of a mole’s hill
The resident mole
stuck his snouth up her hole
Miss Coleshill’s alright, but the mole’s ill’

Het was in elk geval nooit saai met Mister John. Het nieuwe seizoen kan beginnen.

’Het Geheim van Ipswich’ is via deze link te bestellen.

Stem hier op je favoriete voetbalboek van 2016!