Staantribune heeft voor de verkiezing van Voetbalboek van het Jaar 2018 vijftien titels geselecteerd, waarop je tot en met donderdag 21 maart hier kunt stemmen. Een van de genomineerde boeken is ‘Alles rustig?’, geschreven door Nick Klaessens. Een fragment:

Vroeger op het veldje wilde ik altijd Romário zijn, daar had ik zo’n beetje het alleenrecht op. Niet zo gek ook, want het waren de gouden jaren van het Ajax onder Louis van Gaal; mijn meeste vriendjes waren voor de Amsterdammers en wilden dus Kluivert, Finidi George of Frank Rijkaard zijn. Tegenwoordig, zo leer ik van mijn teamgenoten, willen ze allemaal Paul Pogba zijn. De Franse middenvelder die deze zomer verkaste van Juventus naar Manchester United, voor een fooitje van honderdvijf miljoen euro.

Op trainingen mag Rasta graag met luide stem commentatortje spelen. ‘Pogba, aan de bal, wat gaat hij ermee doen? Komt dat schóóót!’ Dat doen Surinamers dus net zo goed als Nederlanders. Ik kan je vertellen: daar gaat een voetballer extra zijn best van doen. ‘Decibelinho’ laat een hoop namen de revue passeren, wat na afloop tot gespeelde onenigheid leidt als Arda de huidige voetbalwereld kraakt: ‘Voetbal was vroeger veel leuker, man. Seedorf, Del Piero, Kaká.’

‘Ik was altijd Ravanelli op het schoolpleintje,’ zegt Rasta, wat me sterk lijkt, want Fabrizio Ravanelli is een witte Italiaan die in de jaren negentig al spierwit haar had en om die reden De Zilveren Vos werd genoemd. Hij scoorde veel, dat wel. ‘Hele dag met shirt over het hoofd na elk doelpunt, en dát waren er nogal wat.’

‘Nu is het Balotelli die af en toe een shirtje uittrekt,’ zegt Arda. ‘Fuck die bodyshow.’

‘Sowieso gare gasten nu.’

Karim zoekt het dichter bij huis. ‘Edgar Davids, gek, met zijn bril. Dat was een bikkel om naar op te kijken.’

‘Snap je,’ zegt Rasta. ‘Elk team had wel een dorpsgek of een sterspeler. Nu spelen ze allemaal samen bij Barça, Real en Manchester. Saai.’

Karim weet er nog wel een paar: ‘Gheorghe Hagi, Gianfranco Zola, Gianluca Vialli.’

‘Juist, my nigga.’
‘Waarom droeg Davids een bril eigenlijk?’ vraagt Bilal. ‘Dan kon niemand zien dat hij stoned was.’
‘Haha, helemaal skaffa.’
‘Ken je die goalie nog? Die kleine Mexicaan. Campos!’ 

Edgar trekt een Ajax-kast open: ‘Litmanen, Dani, Kanu. Goeie ouwe tijd was dat. Champion of the world toch.’

‘Jullie komen echt met gare gasten,’ aldus PSV’er Rasta. ‘Ik ga boys noemen. Matt Le Tissier van Southampton, zoek die maar eens op YouTube, Vlogger. En check die gekke Kroaat Prosinečki.’

‘Ronaldinho.’

‘Jááá, niemand in deze tijd is zo balvast als hij was. Zelfs Messi niet.’

‘Ey, maar Litmanen kon er ook wat van,’ zegt Edgar.

‘Sodemieter op! Die mocht Prosinečki’s veters niet eens strikken.’

De jaren negentig zijn mijn terrein: ‘Paul Scholes, Roberto Baggio, Eric Cantona.’

‘Wij kunnen tenminste praten,’ zegt mijn PSV-vriend.

‘Van Ajax vond ik die rechtsback wel hard,’ zegt Karim. ‘Die man bleef de hele wedstrijd rennen alsof iemand een stok met shoarma voor hem hield. Trabelsi.’

Ook Beast is Ajacied. ‘Ja, man, nu noem je namen. Hatem Trabelsi, het Tunesische Duracell-konijn. Hij werd never moe.’ 

Stem tot en met donderdag 21 maart hier op je favoriete voetbalboek van 2018! (NB: Vergeet niet je stem definitief te maken via de link in de bevestigingsmail die je krijgt na het stemmen!)

De uitslag wordt bekendgemaakt op zaterdag 23 maart van 14.00 tot 15.30 uur bij boekhandel De Vries-Van Stockum, Spui 40 in Den Haag. Er zijn onder meer interviews met de schrijvers. Ook zullen enkele auteurs voordragen en uiteraard is er gelegenheid tot signeren. Toegang is gratis, iedereen is welkom (vooraf aanmelden niet nodig)!