Bij de meeste amateurclubs is niet lang nagedacht over de benaming van het clubhuis. Vaak wordt het simpel en neutraal gehouden, zoals Sportpark Zuiderweg of Weltevreden. Bij de Groninger studentenvoetbalvereniging The Knickerbockers prijkt echter een opmerkelijke naam op het onderkomen: Appleknockers Flophouse. Wijlen Harry Muskee van bluesrockformatie Cuby & The Blizzards is de geestelijk vader van deze titel. Hoe is deze naam ontstaan? Muziek_voetbal_staantribuneGSVV The Knickerbockers speelt momenteel in de Tweede Klasse in district Noord. Tegenstanders komen er niet graag, want de Groningers zijn moeilijk te verslaan. De kleedkamer is miezerig, het veld hobbelig en de studenten – al dan niet brak – zijn irritant goed.

In 1967 – tevens het jaar van oprichting van The Knickerbockers – gaat het Cuby & The Blizzards voor de wind. De band uit het Drentse Grollo scoort hits met Distant Smile en Another Day Another Road. Zanger Harry Muskee en zijn formatie gaan op tournee met Van Morrison en ze spelen voor volgepakte zalen. In het dorp repeteert de band veelvuldig in een gehuurd boerderijtje. De klassieke platen Groeten Uit Grollo en Appleknockers Flophouse zijn hiervan het resultaat.

soccerfanshop.nl

In de gehuurde boerenwoning schrijft Muskee de autobiografische titelsong Appleknockers Flophouse. De boerderij is zijn flophouse, Amerikaans jargon voor een goedkoop doch genoeglijk onderkomen waar gezelligheid vooropstaat. Hij, zijn bandleden en binnen- en buitenlandse gasten zijn de appleknockers: mannen van het land die een feestje niet schuwen. Als bezoeker weet je niet wat je kunt verwachten. De onheilspellende riff in de track spreekt wat dat betreft boekdelen.

Muziek_voetbal_staantribune02Achter deze deur in de kantine van The Knickerbockers zit een blinde muur.

Diezelfde riff raast door het clubhuis van de studenten tijdens het International Tournament. Dit is een jaarlijks terugkerend evenement waar zo’n 45 teams uit binnen- en buitenland zich drie dagen lang vermaken met een bal, muziek, goedkope snacks, tienduizend liter bier en met elkaar. Traditioneel zingen de studenten bij elk fust bier dat wordt aangeboden. Kort daarna brult uit de stereotoren: “Appleknockers Flophouse, that’s where we live in.” Aanstaande dokters en advocaten zingen luidkeels met Muskee mee. Het Flophouse als amateurvoetbalhemel, een plek vol extase en pure verrukking. De plaats waar vriendschappen voor het leven worden gesloten, prille liefdes ontstaan en je een paar dagen hersteltijd moet incalculeren om weer enigszins normaal door het leven te kunnen gaan. Muskee leeft voort en zou trots zijn geweest.
“Appleknockers flophouse, that’s where we live in. Such a good place for you and for me.
If you come to our Appleknockers Flophouse, You don’t know what you’re bound to see.”

Tekst: Jelle Teitsma
Foto’s: Andy Zuidema

Dit artikel stond ook in het 0-nummer van Staantribune.