De Amerikaan Paine Proffitt (42) is gek van voetbal en schilderen. Van die combinatie heeft hij zijn beroep gemaakt. Het levert prachtige kunstwerken op, waar de jaren vijftig vanaf druipen. Generation After Generation

Een Amerikaan die gek is van het Engelse voetbal en Port Vale in het bijzonder. Hoe komt dat zo?
“De eerste keer dat ik in contact kwam met voetbal, was tijdens het WK 1990 in Italië. Ik vond het wel interessant, maar een echt grote voetbalfan was ik niet meteen. Dat kwam vier jaar later, toen ik verliefd werd op een Engelse. Zo kwam ik terecht in Engeland, waar voetbal natuurlijk heel groot is. Vanuit mijn eerste woning had ik uitzicht op de lichtmasten van Vale Park. Eigenlijk klopte alles aan die club. Ik hield van het karakter van Port Vale, het oude stadion en het zogenaamde ‘lower league-gevoel’. Ik heb een seizoenkaart en ga naar alle thuiswedstrijden. Soms ga ik naar uitwedstrijden, maar meestal ben ik te druk met schilderen en luister ik naar het verslag op de radio. Het was een eer voor mij om twee seizoenen de covers voor de programmaboekjes van mijn club te maken.”Port Vale v Czech


Hoe komt het dat je bent gaan schilderen over voetbal?

”Na mijn studie aan de kunstacademie, begon ik als freelance illustrator. Na een paar jaar en vele onderwerpen verder kwam ik er achter dat ik mezelf het prettigste voelde als ik iets over voetbal schilderde. Het duurde een tijdje voordat ik mijn stijl had gevonden. Het maken van voetbalschilderijen is nu mijn werk en dat is echt geweldig om te doen. Het verleden heeft iets romantisch en ik houd van de geschiedenis rond het voetbal. Daarom maak ik graag schilderijen die refereren aan de periode tussen 1920 en 1950. Ik kijk graag naar foto’s en memorabilia uit die tijd vanwege de sfeer die ze uitstralen. In Engeland en Schotland is er een duidelijke link tussen de arbeiders en het voetbal. Zeker in het noorden, waar de Industriële Revolutie het meest haar sporen heeft achtergelaten. De fabrieken en schoorstenen verwerk ik graag in mijn schilderijen, omdat ze voor mijn gevoel niet alleen kenmerkend zijn voor de steden, maar ook een symbolische connectie zijn tussen het voetbal en de arbeiders.”Grimsby Town At Blundell Park

In hoeverre verdiep je je in de clubs die je vragen iets voor ze te maken?

“Dat ligt puur aan het project. Als een club alleen een tekening wil van een speler, ben ik vaak snel klaar. Als het wat uitgebreider is, ga ik graag naar een club toe. Als ik de fans hoor zingen, mopperen of juichen en rondloop in het stadion, krijg ik een beter idee wat voor club het is dan via een foto of dvd.”

Heb je een droomclub waar je graag voor zou willen werken?
“Dat zijn er meerdere. Ik heb een fascinatie met clubs vanwege hun historie, het stadion, de fans, de clubkleuren of streek waar ze spelen. Bijvoorbeeld Blackburn, Burnley, Huddersfield, Sunderland, Newcastle, Arsenal en Manchester City, alle teams met een groots verleden. Ik kan niet precies benoemen waarom deze clubs, dat is een gevoel.”

Meer voorbeelden van Proffitts werk in het 0-nummer van Staantribune (pagina 100-103).