Voor de nieuwe Staantribune, te koop in de webshop, bezocht redacteur Joris van de Wier Moss Side, de verloederde wijk waar voorheen Maine Road van Manchester City stond:

Een paar maanden nadat Manchester City was vertrokken, ging de sloopkogel door Maine Road en twee jaar later stond de wijk er. De nieuwbouw ligt midden in Moss Side, dat vroeger bekend stond als een van de gevaarlijkste wijken van Engeland. Bendes heersten over de straten en zorgden ervoor dat Manchester de bijnaam Gunchester kreeg. In 1981 was de wijk het toneel van enorme rellen. Twee dagen lang sloegen zo’n duizend jongeren de boel kort en klein, staken ze auto’s en winkels in brand en vielen het lokale politiebureau aan.

De wijk was berucht omdat ambulancepersoneel er ter bescherming kogelvrije vesten moest dragen. De hulpverleners hadden het sowieso zwaar in de wijk, want regelmatig werd er gebeld dat er iemand hulp nodig had en als de ambulance dan aankwam, stonden bendes met getrokken messen de ambulanciers op te wachten om hen te beroven van hun spullen. In een interview in de VARA-gids vertelde Gerard Wiekens ook over de gevaarlijke wijk: “Elke ochtend als ik naar de club reed, hoorde ik dat er weer een steek- of schietpartij was geweest. En toen ik laat op de avond na een van mijn eerste uitwedstrijden wegreed bij het stadion, zei men dat ik maar beter door kon rijden als het licht op rood stond.”

Het vertrek van Manchester City was voor de gemeente een ideaal moment om de boel daar eens flink aan te pakken. Het stadion werd gesloopt en zo’n vierhonderd huizen en een basisschool kwamen ervoor in de plaats. Het plan was om door een verse appel in een mand met rotte appels te leggen, het rotten ongedaan te maken, maar zo werkt het natuurlijk niet. Moss Side is nog altijd een wijk met een matige reputatie, ondanks de poging om met de nieuwe huizen de buurt een flinke boost te geven. De straatnamen hebben een link met Manchester City, zoals Trautmann Close en Blue Moon Way, of met vrolijkheid: Sunshine Place en Carnival Place. In die laatste straat ligt een gedenkteken op de plek waar vroeger de middenstip lag.

Lees het hele artikel over Maine Road in Staantribune #18. Hier een voorproefje in elf seconden:

Omdat het precies dertig jaar geleden is dat het Nederlands Elftal in Duitsland Europees kampioen werd, staat Staantribune nummer 18 voor een deel in het teken van dat succesvolle toernooi. Zo gingen we op zoek naar het Utrechtse voetbalverleden van topscorer Marco van Basten, spraken we met Gerald Vanenburg en de ietwat vergeten selectiespeler Wilbert Suvrijn en bezochten we het Olympiastadion in München, om op dezelfde plek te staan waar Van Basten in de EK-finale zijn wereldgoal maakte.

Naast artikelen over het EK hebben we ook andere verhalen, zoals over KV Mechelen dat dertig jaar geleden de Europa Cup voor Bekerwinnaars won in de finale tegen Ajax. Ook gingen we mee met de langste awayday van Europa en bezochten we de derby van Huizen.

Verder onder meer:

  • Een bijzondere foto reportage van dug-outs
  • Top 5 Snorren tijdens het EK 1988
  • Reportage in Gibraltar
  • Het Tibetaanse voetbalelftal
  • Reportage FC Sheriff Tiraspol
  • Columns van Johan Voskamp en Frank Heinen
    en nog veel meer!

Met uniek fotomateriaal van onder meer Marco Magielse en Stuart Roy Clarke en illustraties van Emilio Sansolini.

Je kunt Staantribune #18 bestellen in de webshop! Ook is het magazine verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten in Nederland en België.

PS: Kun je niet genoeg krijgen van het EK 1988? Kom dan op zaterdag 9 juni naar het Staantribune Voetbalfestival ‘Remember 88’, bij EDO in Utrecht, de eerste club van Marco van Basten. Meer informatie op www.staantribune.nl/remember88.