De Derby: SC Genemuiden – vv Staphorst (deel II)

Zon, sneeuw, hagel, regen en weer zon, een kwartet aan weersomstandigheden is tijdens de reis naar Genemuiden voorbijgekomen. Als we na half twee Sportpark De Wetering oplopen, oogt het complex nog rustig. Het lijkt een soort stilte voor de storm voorafgaand aan de derby in de Hoofdklasse: SC Genemuiden – vv Staphorst.

Bij binnenkomst in de bestuurskamer wordt snel duidelijk dat deze wedstrijd zich op een hoger niveau afspeelt dan de eerdere derby’s die Staantribune bezocht. Op de tafels liggen voor iedereen een programmaboekje, prestatiegids en spelerslijst klaar. Gerrit Eekhoorn, tot twee jaar geleden elftalleider van het eerste, zit in spanning op SC Genemuiden – vv Staphorst te wachten. “Wij staan onderaan. Staphorst doet nog mee voor het kampioenschap, die klappen er straks wel op.”

Gelach

Vanuit de bestuurskamer lopen we naar het hoofdveld, waar de wedstrijd om 14.30 uur begint. Langs de boarding verzamelen zich langzaam toeschouwers en de tribune zit voor meer dan de helft vol, maar het is nog geen gekkenhuis. Er hangen geen spandoeken en er zijn nog nergens fanatieke supporters die zich hebben verzameld voor een sfeeractie. Dan klinkt er gebrul uit de kleedkamers. Als de elftallen achter het vrouwelijke arbitraire trio het veld opkomen, horen we een klein knalletje. Iemand schiet wat confetti op het veld en er gaat één groene fakkel de lucht in.

“Je moet niet met drie aanvallers spelen tegen een ploeg als Staphorst”, klinkt het langs de lijn. “Dan krijg je geheid binnen de kortste keren een doelpunt om de oren.” Een vroege voorsprong voor SC Genemuiden zorgt hierna dan ook voor het nodige gelach. “Gelukkig ben ik geen coach”, klinkt het met enige zelfspot.

Aan de andere kant van het veld houden de supporters van Staphorst ondertussen hoop. “Genemuiden heeft meer pit nu, maar wij komen er nog wel. Wij scoren altijd op het juiste moment”, zegt een supporter van Staphorst. Tussen de Staphorst-supporters staat Harry, een supporter van de thuisploeg. Vlak voor rust krijgt Genemuiden een penalty tegen. “Domme overtreding. Maar je moet wat. Van mij mag-ie, anders is die d’r ook langs”, analyseert hij. Enkele momenten later valt ook de 1-2 nog binnen. Harry loopt vloekend de hoek om, waarschijnlijk om als eerste bij de koffie te zijn.

Naast de heaters staat Sietse op te warmen. “Het valt nog niet onze kant op, maar dat doet het het hele seizoen al niet”, vertelt de Genemuiden-supporter, doelend op de positie van de club op de ranglijst. “Dat is waarschijnlijk ook de reden dat er qua sfeeracties niet zoveel gebeurt vandaag. Natuurlijk willen we winnen, maar voor Genemuiden is het seizoen toch al wel een beetje klaar, dat merk je vandaag wel.”

Lekker warm

Jan Schra, levenslange supporter van Staphorst, is zoals bij elke uitwedstrijd met de bus vanuit het thuisdorp overgekomen. “Dan heb je altijd een mooie dag, hè. Bij winst of verlies, je krijgt altijd een hapje en een drankje.” In vergelijking met de andere derby’s die we bezochten, is het voetbal aantrekkelijker om naar te kijken, maar is de sfeer beduidend minder. “Het is toch een wat hoger niveau”, legt Jan uit. “En de wedstrijd wordt op televisie uitgezonden. Dus ik denk dat er veel mensen lekker warm binnen zitten te kijken.”

Wat verder staat Raymond wat beteuterd naar het spel staat te kijken. “Staphorst heeft meer pit vandaag. We kunnen echt beter. Sommige jongens zijn er niet bij met hun hoofd.” Als de 1-3 valt, lopen de eerste supporters richting de uitgang. De kou, het matige spel en de zin in een warme koffie is genoeg om de laatste minuten over te slaan. Als Genemuiden een penalty mist, is het helemaal klaar. De tribune loopt leeg. Genemuiden weet helaas niet aan te haken op de ranglijst, maar Staphorst doet goede zaken voor de titel. Als we het terrein aflopen, zien we Jan net de bus instappen. “Lekker dagje, hè. Willen jullie een drankje in de bus?”

terug naar overzicht

Lees verder...