De voetbalclub Burnley stamt uit het jaar 1882. Eigenlijk is de club nog een jaartje ouder, want Burnley Football Club komt voort uit de rugbyclub Burnley Rovers. Over dat suffix hebben ze het liever niet meer in Burnley. Wil je een paar weken astronautenvoer door een rietje eten, dan moet je dat feitje op een pedant toontje vertellen in een van de vuige kroegen rondom Turf Moor. Zes jaar na de oprichting waren de Clarets een van de twaalf clubs die de Football League begonnen. Tot aan 1980 speelde Burnley altijd in een van de twee hoogste divisies. Echt een ongelooflijk goede prestatie van een club die uit een relatief kleine stad komt waar veel armoede heerst.

Burnley pakte in al die jaren zelfs enkele hoofdprijzen. Landstitels in 1921 en 1960 en de FA Cup in 1914. Maar het bleef niet alleen maar goed gaan voor de club. Burnley zakte ver weg naar de onderste regionen van het Engelse voetbal.


The Orient Game
Op 9 mei 1987 speelde Burnley op Turf Moor een thuiswedstrijd tegen Leyton Orient. Ze moesten winnen om in de Football League te blijven. De wedstrijd is bijna afgelopen en Burnley staat met 2-1 voor, als Burnley-speler Leighton James naar scheidsrechter George Courtney loopt. “Hoe lang nog?” Courtney geeft aan dat er nog zes minuten te spelen zijn. James schudt zijn hoofd. “Zie je al die mensen daar”, zegt hij, terwijl hij naar de uitzinnige staantribunes wijst. “Die mensen zijn nu heel blij. Als het 2-2 wordt, slaat dat helemaal om en komen ze het veld op. Wat ze dan gaan doen, weet ik niet. Ik weet alleen wel dat het weinig positiefs zal zijn.” Niet veel later fluit Courtney af en is Burnley zeker van lijfsbehoud.

Wat de supporters van Burnley op dat moment niet weten, is dat er al een contract klaarligt met een supermarktketen om Turf Moor over te nemen. Dit contract gaat in bij degradatie van Burnley, waarna de club zichzelf zal opheffen. Dankzij de overwinning is dat niet nodig. De Orient Game is de belangrijkste wedstrijd die de Clarets ooit hebben gespeeld. 

Knocked down

“I get knocked down, but I get up again. You’re never gonna keep me down”, zingt Chumbawamba in het nummer Tubthumping. De band is afkomstig uit Burnley en het nummer zou het lijflied kunnen zijn van zowel de stad als de voetbalclub. Ze hebben allebei veel klappen gehad, maar ze komen er telkens weer bovenop. In de Verenigde Staten worden perspectiefloze plaatsen zoals dit spookdorpen, maar om de een of andere reden zijn er altijd mensen in Burnley blijven wonen. De stad heeft allang niet meer de omvang als in de hoogtijdagen, maar bestaat nog altijd en dat is best bijzonder. 

Dat er nu een Premier League-club speelt in Burnley, is dus niet minder dan een wonder. Er is geen steenrijke voorzitter of een heel getalenteerde spelersgroep, maar alles lijkt het gevolg van degelijk beleid en dat blijkt toch te werken. Door het succes van de voetbalclub heerst er ook weer optimisme in de stad. De club en de stad zijn namelijk een hechte twee-eenheid zoals je die nog maar zelden tegenkomt.

Meer over Burnley in het boek Van Middlesbrough naar Millwall van Joris van de Wier, verkrijgbaar in de Staantribune Webshop. Nu extra voordelig in combinatie met Staantribune #12 (Engeland special).

Manchester City – Burnley op tv!
Onze partner Ziggo Sport zendt Manchester City – Burnley zaterdag vanaf 16:00 uur live uit op Ziggo Sport en Ziggo Sport Select. 

Check hier welke duels Ziggo Sport dit weekend nog meer live uitzendt.