De spelers van de Schotse Juniorclub Linlithgow Rose stappen morgenochtend vroeg in de spelersbus naar Dingwall voor een bekerwedstrijd tegen Ross County. In totaal zullen de voetballers minstens acht uur doorbrengen in de bus. Het is onderhand routine voor de amateurs uit West Lothian. In Nederland hebben we met VVSB een bekersprookje, maar het bekeravontuur van de Schotten is eigenlijk veel heroïscher. Niet alleen is er voor het eerst in de geschiedenis een Juniorclub doorgedrongen tot de laatste zestien, als de mannen morgenavond thuiskomen hebben ze al 3.400 kilometer gereisd. Bovendien verkoopt Linlithgow Rose-aanvoerder Mark Tyrrell geen worsten in de HEMA, hij maakt ze zelf in de plaatselijke worstenfabriek.

Linlithgow DSC05137
Tyrrell speelt al negen jaar voor de Schotse amateurclub. Tenminste, als hij geen ploegendienst heeft in de worstenfabriek waar hij werkt. Tyrrell is geen opvallende voetballer en zou dat ook nooit zijn geworden, als zijn club dit jaar geen fantastische reeks had neergezet in de Scottish Cup. Al vier clubs werden uitgeschakeld. Tijdens de laatste bekerstunt van zijn club ontbrak Tyrrell en dat riep vragen op bij de journalisten. “Waar je je aanvoerder?”, werd aan Linlithgow-manager Davie McGlynn gevraagd. “Die werkt in een worstenfabriek en kon geen vrij krijgen”, was het antwoord. Het leverde Tyrrell meteen een legendarische status en veel interviewverzoeken op.

Het bekeravontuur van Linlithgow Rose begon in september. De Galiant lootte in de eerste ronde Gala Fairydean Rovers uit het zuiden van Schotland. Met 170 kilometer rijden is dat voor Schotse begrippen redelijk lokaal. Linlithgow won, en dat was een kleine verrassing. De ronde erna wachtte Clachnaccudin, een club uit Inverness die in de Highland League speelt. Een zware loting en 510 kilometer rijden, maar weer wonnen de mannen uit Linlithgow. Het zat de club uit West Lothian niet mee, want in de derde ronde troffen ze met Wick Academy de meest noordelijke club van Schotland. Daar kun je alleen komen over C-weggen en dan zijn 830 kilometers wel erg lang. Helemaal als de wedstrijd twintig minuten voor de aftrap wordt afgelast door de scheidsrechter. Dat gebeurde nog tweemaal, maar op een ijskoude woensdagavond in december ging de wedstrijd toch door. Linlithgow leek weer te winnen, maar het allerlaatste schot van Wick vloog erin: 2-2 en een replay.

Linlithgow DSC05191
Eindelijk mocht Linlithgow Rose eens thuisspelen. Staantribune was erbij en zag op een nog koudere decemberavond tien supporters van Wick Academy die vanuit de Highlands waren gekomen. Zij vertelden dat ze de volgende dag pas om vijf uur weer in Wick zouden zijn. Overnachten was geen optie, omdat de meeste fans de volgende dag weer moesten werken. Hetzelfde gold voor de voetballers van Linlithgow Rose. Vanwege de vele afgelaste duels tegen Wick, konden sommige voetballers van de Galiant er niet eens bij zijn deze avond. De vakantiedagen waren op. Aanvoerder Tyrrell nam zijn laatste vakantiedag op en was er wel bij. Voor de winnaar stond er en mooie beloning te wachten: een thuiswedstrijd tegen profclub Forfar Athletic. Linlithgow pakte die prijs, want het werd 5-1. De wedstrijd tegen Forfar werd een klassieker. Linlithgow Rose stond zowat de hele tweede helft met tien man en 1-3 achter, maar ze kwamen toch nog terug tot 3-3.

Linlithgow DSC05155
Het gelijkspel betekende wel weer een replay voor de mannen uit Linlithgow en weer 250 kilometer in de bus zitten. Ondertussen had het hele dorp de bekerkoorts te pakken. Waar normaal zo’n 200 man komen kijken, waren er tegen Forfar al meer dan 1500 en maar liefst 400 daarvan reisden af naar Forfar. Die hadden de hele vuurwerkvoorraad van Edinburgh opgekocht en zorgden voor een flinke #NoPyroNoParty. De wedstrijd werd uitgesteld. Even later vielen ook nog eens de lichtmasten uit. Afgelast en wéér moest Linlithgow Rose midweeks een flink stuk reizen. De worstendraaiers vonden het genoeg en gaven Tyrrell geen vrij meer. Die moest die avond van zeven uur ’s avonds tot zeven uur ’s ochtends werken. In de fabriek is geen wifi, maar gelukkig kwam iemand langs om hem te vertellen dat Linlithgow Rose met 0-1 had gewonnen. Doelpuntenmaker was Kevin Kelbie, die bij een hondenuitlaatdienst werkt en de hele dag met honden had gewandeld. Het sprookje ging verder.

Linlithgow DSC05250
Het lijkt waarschijnlijk dat morgen het avontuur over is voor de Galiant. Ross County, met Alex Schalk in de spits, speelt in de Schotse Premiership en schakelde vorig weekend nog Celtic uit in de halve finale van de League Cup. Mark Tyrrell is erbij. Eigenlijk kon hij geen vrij krijgen, maar hij heeft flink wat overuren gedraaid de afgelopen weken. Als aanvoerder mag hij morgen vaantjes uitwisselen en zullen de camera’s op hem gericht zijn. Als Linlithgow Rose stunt, zal iedereen hem willen spreken. Dat moet dan snel gebeuren, want zondag staat Tyrrell weer in de worstenfabriek.

The Long Road to Hampden van Linlithgow Rose:

Gala Fairydean Rovers – Linlithgow Rose 0-2 (170 kilometer)
Clachnaccudin – Linlithgow Rose 1-3 (510 kilometer)
Wick Academy – Linlithgow Rose afgelast (830 kilometer)
Wick Academy – Linlithgow Rose 2-2 (830 kilometer)
Linlithgow Rose – Wick Academy 5-1 (-)
Linlithgow Rose – Forfar Athletic 3-3 (-)
Forfar Athletic – Linlithgow Rose A-A (255 kilometer)
Forfar Athletic – Linlithgow Rose 0-1 (255 kilometer)
Ross County – Linlithgow Rose ?-? (550 kilometer)

Totaal: 3.400 kilometer

Linlithgow DSC06598