Ondanks dat de Engelsen verantwoordelijk zijn voor het exporteren van het voetbal naar Brazilië, duurde het lang voordat er een Braziliaan in de Engelse competitie ging spelen. Pas in 1987 streek de eerste Goddelijke Kanarie neer in Engeland. In Newcastle om precies te zijn. The Magpies namen Mirandinha over van Palmeiras. De Braziliaanse spits kreeg een cultuurshock te verwerken, maar al snel veroverde Newcastle een plekje in zijn hart. Zelfs vandaag de dag nog volgt Mirandinha de verrichtingen van de club. Hij had er een heerlijke tijd, maar door manager Jim Smith kwam er helaas na twee seizoenen al een einde aan.

Eind jaren tachtig was het Engelse voetbal lichtjaren verwijderd van de huidige gelikte Premier League. Buitenlandse spelers waren een zeldzaamheid. De Engelse clubs waren sinds 1985 niet meer welkom in Europa. Het voetbal was keihard, werd gespeeld op loodzware velden en qua tactiek was er maar één methode: hoofball. Waar nu veel spelers dromen van een transfer naar Engeland, was dat in 1987 zeker niet het geval. Mirandinha: “Toen ik jong was, droomde niemand in Brazilië van een transfer naar Engeland. Italië en Spanje waren de droomlanden voor jonge voetballers. Engeland vonden we maar een donker land, waar keihard voetbal werd gespeeld.”


Toch was Engeland het land waar Mirandinha terechtkwam. Na 52 doelpunten in één seizoen voor Palmeiras, durfden The Magpies de gok wel aan. Typisch aan het beleid van Engelse clubs destijds was dat ze hem op heel toevallige wijze op het spoor kwamen. Een Braziliaanse student in Newcastle was groot fan van Palmeiras. Hij hield een knipselkrant bij van de club en liet die vaak aan zijn gastgezin zien. Dat gezin was bevriend met Malcolm MacDonald, een legende bij Newcastle. Hij bracht het balletje aan het rollen bij de club. Een scout van de club ging Mirandinha bekijken tijdens de Stanley Rous Cup, een toernooi met Engeland, Schotland en Brazilië. Mirandinha scoorde tegen Engeland en speelde een geweldige pot tegen de Schotten. Newcastle maakte £575.000 over op de bankrekening van Palmeiras en de deal was rond.

Voor Mirandinha was het een cultuurshock toen hij aankwam in Newcastle: “Ik moest enorm wennen, het leven in Newcastle was zo anders dan in São Paulo. De eerste dag kwam ik naar de training in een pak dat ze in Miami Vice ook droegen. Dat vonden mijn teamgenoten maar vreemd. Ik sprak geen woord Engels, maar gelukkig regelde de club iemand die Portugees sprak zodat hij alles voor mij kon vertalen. Ik had drie keer per week Engelse les en na een aantal maanden lukte het me om me redelijk verstaanbaar te maken.”

De spits werd, ondanks zijn aparte kledingkeuze, snel opgenomen in de groep. Met name Paul Gascoigne ontfermde zich over de Braziliaan. “Gazza leerde me allerlei scheldwoorden en was ontzettend aardig tegen me. We zien elkaar altijd als ik in Engeland ben. Helaas gaat het slecht met zijn gezondheid de laatste jaren.”

Met Gazza en zijn teamgenoten ging Mirandinha vaak naar de pub. Na iedere training werd er flink wat bier soldaat gemaakt. Mirandinha: “In Brazilië dronken we ook wel eens wat, maar zoals het er in Engeland aan toe ging… Na werkelijk iedere training gingen we de kroeg in. Waar ik me in Brazilië beperkte tot een biertje, dronk ik in Engeland liters Guinness. Gascoigne leerde me dat. Hij was goed voor me, helaas is hij dat nu niet meer voor zichzelf. Het leven in de pub beviel me goed. Ik houd nog steeds van Yorkshire puddings en roast beef.” De liefde voor Engeland ging zelfs zo ver dat Mirandinha zijn dochter vernoemde naar Sarah Ferguson, destijds prinses.

De liefde was wederzijds. De Geordies hielden ook van de Braziliaan. Ze waren trots dat zij als eersten een Braziliaanse speler hadden. Mirandinha kreeg een grote eer toebedeeld met kerst: “Ik was pas drie maanden in Newcastle, toen de burgemeester aan mij vroeg om de kerstlichten van de stadskerstboom aan te steken. Dat is in Engeland een grote eer. Ik ging erheen met mijn kinderen en moest veel handtekeningen uitdelen. Het werd op een bepaald moment zo druk, dat ik geëvacueerd moest worden. Stiekem vond ik het geweldig om mee te maken. Ik voelde me zo geliefd.”Op het veld ging het ook allemaal goed. Onder manager Willie McFaul speelde Newcastle geen puur hoofball. Het team had met Paul Gascoigne een grote vedette, maar ook andere technische voetballers als Dave McCreery en Paul Goddard. Mirandinha moest even wennen, maar begon daarna te scoren. Zo maakte hij er twee tegen rivaal Middlesbrough en wist hij ook tweemaal te scoren op Old Trafford. De fans hadden al snel een liedje voor de Braziliaan: “We’ve got Mirandinha, he’s not from Argentina, he’s from Brazil, he’s fucking skill!” De spits vond het geweldig: “Engelsen en Argentijnen lagen elkaar niet in die jaren. Je had de Falkland War gehad en na het hand-van-God-doelpunt van Maradona waren Argentijnen niet de populairste mensen in Engeland, haha.”

Na een flitsende start begon het spel van Mirandinha in de winter een stuk minder te worden. “Ik was in São Paulo geen vrieskou gewend. Ik vond het verschrikkelijk. Mijn handen vroren er bijna af, vandaar dat ik besloot met handschoenen te spelen. Dat was een grote vergissing. Ik zweette als een otter en die handschoenen begonnen kletsnat te worden. De wind blies door het stadion en mijn handen werden net ijsklompen. Na vijf minuten was ik het beu, trok ik die dingen uit en gooide ik ze weg.” Uiteindelijk eindigde Mirandinha het seizoen met dertien doelpunten.

Het tweede seizoen ging een stuk minder. McFaul werd ontslagen en vervangen door Jim Smith. Die had weinig op met de Braziliaan en stuurde hem terug naar Brazilië, nadat Mirandinha weer een blessure had. De pers vroeg aan Smith waarom hij dat deed en hij gaf als antwoord dat Mirandinha wat hem betreft kon wegrotten op een varkenshouderij in São Paulo. Tussen Mirandinha en Smith kwam het niet meer goed. De spits werd uitgeleend aan Palmeiras om zijn kansen voor het WK 1990 levend te houden. Dat lukte niet en na het seizoen mocht de Braziliaan transfervrij overstappen naar Palmeiras.

Achteraf gezien vindt Mirandinha het jammer dat hij zo snel weer is vertrokken bij Newcastle: “Ik voelde me echt thuis in Newcastle. Ik had er veel vrienden en hield van het leven daar. De stad Newcastle vond ik ook heerlijk. Zelfs het voetbal beviel me wel. De stevige duels om de bal en mijn medespelers waren geweldig. Wat ik ook prachtig vond aan Engeland was de trouw van de fans. In Brazilië komen fans alleen naar het stadion als de club het goed doet. In Engeland komen ze hoe dan ook, zelfs al staat hun team onderaan. Fascinerend vond ik dat. Ik denk dat voetbal in Engeland, meer nog dan in Brazilië, religie is. De club is een belangrijk onderdeel in het leven van veel mensen.”

Newcastle United – Leicester City op tv!
Onze partner Ziggo Sport zendt Newcastle United – Leicester City zaterdag vanaf 18:30 uur live uit op Ziggo Sport en Ziggo Sport Select. 

Check hier welke duels Ziggo Sport dit weekend nog meer live uitzendt.