De open dag van Willem II. Al jaren erg ‘sober’ te noemen. Een springkussen, een voetbalveldje, een rodeo-stier en dan heb je het meestal wel gehad. Zelfs het klassieke ‘cabrio-schieten’ is al jaren afwezig. Toch kwamen dit jaar voor één keer ook de wat oudere supporters aan hun spreekwoordelijke trekken op de jaarlijkse Koningsdag van Willem II.

Vanmiddag werd namelijk het standbeeld van voormalig midvoor Jan van Roessel onthuld. Het standbeeld is tot stand gekomen dankzij een aantal fanatieke supporters die inzamelingsacties hielden en zich nadrukkelijk bemoeid hebben met het eindresultaat. Het standbeeld, dat pal voor de ingang van het Koning Willem II Stadion staat, is volledig gefinancierd door de supporters van Willem II die verschillende inzamelingsacties hielden om dit beeld te realiseren.


Door het verschrikkelijk slechte weer werd de onthulling met een uur uitgesteld. Jammer dat er dan op zo’n open dag verder helemaal niks te beleven valt voor de gemiddelde supporter, waardoor het een lang uur werd. “Het weer is net als de open dag, om te janken!” Gelukkig werd het beter.

Toen het eindelijk droog werd, en er een voorzichtig zonnetje doorkwam, werd operazanger Mario Veltman op het podium geroepen die een prachtig ‘Nessun Dorma’ zong. Niet mijn muzieksmaak, maar als Mario Veltman het zingt, springen de kippenveren bijna uit mijn vel. Fantastische stem heeft die man. Mario Veltman is tevens de man die midden jaren negentig het clublied van Willem II van een muzikale update voorzag. Logisch dus dat hij ook die nog even zong. De setting was nu perfect voor een onthulling van het standbeeld van oer-Willem II-er en Tilburger Jan van Roessel. Helaas draaide de DJ toch weer hippe Bruno Mars-muziek toen het moment dan eindelijk daar was.

De weduwe van Jan van Roessel, Louisa van Laarhoven, mocht het standbeeld van Jan onthullen onder toeziend oog van familie, vrienden, supporters en (oud-)spelers. Ze trok het doek van het hoofd van haar man en er kwam een prachtig, statig bronzen beeld tevoorschijn. Het beeld laat de Jan van Roessel zien zoals hij was: een bonkige kerel. Een echte arbeider uit een Tilburgse volkswijk. Met de handen in de zij en een flinke frons boven zijn donkere ogen, waarmee hij lijkt te zeggen: “Laot ze mar komen, we lusse ze gruun!”

Voor de ware voetbalromanticus zijn de details een lust voor het oog. Het voor de jaren vijftig zo typische, wijd openstaande voetbalshirt met de ouderwetse knopen is prachtig nagemaakt. De voetbalschoenen, die toentertijd nog gewoon egaal bruin waren, lijken zo uit De Wondersloffen van Sjakie weggelopen. En de leren bal, die ook terugkomt in het logo van de Tricolores, ligt rustig aan de voet van Van Roessel, die in 168 wedstrijden voor Willem II 152 doelpunten maakte.

Het beeld is echter niet enkel een beeld voor Jan van Roessel. Het beeld staat symbool voor alle Willem II-ers. Op de sokkel staan namelijk alle namen van spelers die honderd wedstrijden of meer in het rood-wit-blauw speelden. Dat betekent dat er mensen op staan als Bud Brocken, Tomas Galasek en Sami Hyypia, maar ook minder indrukwekkende namen zoals die van Leon Meijs, Kevin Bobson en Frank van der Struijk. Het is een mooie samenvatting van de geschiedenis van Willem II. Hoogte- en dieptepunten zijn prachtig samengevat in de sokkel, maar de trots van Willem II en de stad zal daar altijd boven staan.

Door: De Kruikenzeiker