In het Staantribune Museum wordt elke week iets ‘bijgezet’. De ene week schrijft een van de redacteuren van Staantribune een persoonlijk verhaal over een bepaald attribuut, de volgende week mogen jullie als lezers een voorwerp aanleveren. Heb jij een bijzonder item met een leuk verhaal erbij? Stuur dan een mail mét foto van het voorwerp naarinfo@staantribune.nl en misschien komt jouw item wel in het museum. 

Het derde item: Wijwater van Sint-Petka.


Het is het voorjaar van 2010 en ik ben in Belgrado op bezoek bij de familie van Bojan Jorgacevic – op dat moment de doelman van AA Gent – om een reportage te maken over zijn roots.
“Bojan was nog een kind toen zijn vader stierf”, zegt Olga, zijn moeder. “Het is hier in huis gebeurd. Bojan is schreeuwend naar buiten gelopen. Hij heeft de hele wijk bij elkaar geroepen. Op een bepaald moment vrat dat verdriet zo aan hem dat hij flauwviel op de bus. Hij was totaal van streek. Zijn jeugdtrainer heeft hem duidelijk gemaakt wat zijn vader gewild zou hebben. Dat heeft hem er toen ook door getrokken”, zegt ze geëmotioneerd. “Als mijn kinderen of andere kinderen uit de buurt in de knoop zaten, heb ik hen altijd gezegd: ‘Ga eens naar het kerkje van Sint-Petka. Leg uit waar je mee zit en je wordt geholpen. Wij zijn gelovig, niet fanatiek, maar wij Serviërs zeggen altijd: ‘Met de hulp van God komen we er’.”

Later die dag sta ik op een heuvel bij de orthodox-christelijke kapel van Sint-Petka. Hier komt Bojan Jorgacevic geregeld naartoe als hij in zijn vaderland is. De kleurrijke mozaïeksteentjes waarmee de hele binnenkant is belegd, nopen de bezoeker haast vanzelf tot rust.

Een man knielt voor een icoon en slaat een kruisteken, een vrouw zoent een relikwie en gaat op een bankje bidden. De bron waarvoor de kapel bekendstaat, is om hygiënische redenen afgesloten. Het water is afgeleid naar een kraantje dat in een emmer loopt, waar een medewerkster van de kerk met een trechter het ene na het andere flesje vult. Er worden door de gelovigen bijzondere krachten aan toegeschreven. Ceki, een vriend van Jorgacevic, overhandigt mij twee flesjes: eentje om aan Bojan te geven – “Voor in de bekerfinale” – en eentje voor mij.

Een maand later speelt AA Gent in het Koning Boudewijnstadion de finale van de Belgische beker tegen Cercle Brugge. Ik zie Bojan Jorgacevic het veld op lopen met het flesje wijwater dat ik hem zoals beloofd heb gegeven in de hand. Hij plaatst het achteraan in zijn doel en wordt in die wedstrijd geen enkele keer verslagen: AA Gent wint probleemloos met 0-3 zijn derde Belgische beker.

Bojan Jorgacevic koestert het wijwater van Sint-Petka nog altijd, blijkt als ik de profielfoto op zijn Twitteraccount check: zijn keepershandschoen houdt het stevig vast. Mijn exemplaar overleeft telkens de jaarlijkse opruiming van mijn bureau. Niet dat ik in hogere krachten geloof, maar ik wil de herinnering niet uitwissen. Keep the force, Bojan!

In het Staantribune Museum wordt elke week iets ‘bijgezet’. De ene week schrijft een van de redacteuren van Staantribune een persoonlijk verhaal over een bepaald attribuut, de volgende week mogen jullie als lezers een voorwerp aanleveren. Heb jij een bijzonder item met een leuk verhaal erbij? Stuur dan een mail mét foto van het voorwerp naarinfo@staantribune.nl en misschien komt jouw item wel in het museum.