In Utrecht trappen Nederland en Noorwegen morgenavond de openingswedstrijd van het EK vrouwen af. De collega’s van NTR presenteren op NPO Best na de wedstrijd ‘EK voetbal TALK’, de eerste vrouwenvoetbaltalkshow. Een van de regelmatige gasten zal spelersmakelaar Leoni Blokhuis zijn, die redacteur Annemarie Postma voor Staantribune #9 interviewde:

Sinds januari 2016 focust Leoni Blokhuis zich alleen op het vrouwenvoetbal. “Ik merkte dat met meiden werken het best bij me past. Ik heb het idee dat zij harder willen werken dan de meeste mannen, meer concessies willen doen, echt een doel hebben om ergens voor te gaan. Omdat zij vaak ernaast moeten studeren of moeten werken, denk ik dat daardoor de drive groter is. Dat spreekt me onwijs aan, want ik wil ook de top halen, ik wil ook de allerbeste club voor mijn speelsters vinden en het beste netwerk hebben.”

soccerfanshop.nl

Inmiddels telt haar stal 21 speelsters, verspreid over de Nederlandse, Engelse, Duitse en Noorse competitie. Blokhuis pakt regelmatig het vliegtuig om haar meisjes op te zoeken. Ze bezoekt hun wedstrijden, drinkt koffie met ze, gaat met ze uit eten of pakt een terrasje. En als ze niet in de buurt is, is er altijd nog Skype en FaceTime. “Ik bespreek privézaken met ze waar ze niet met hun ouders of directe omgeving over praten.” En ja, dan is het inderdaad handig dat ze een vrouw is. “Absoluut. Je begrijpt elkaar veel beter. Dat zit ‘m meer in de emotie. Ik ken niet alle mannelijke agenten, maar ik kan me voorstellen dat het er met hen rationeler aan toe gaat.”

Met die combinatie van zakelijkheid en emotionele betrokkenheid houdt Blokhuis zich prima staande in een wereld die vooralsnog gedomineerd wordt door mannen. “Het is een heel leuke wereld, hoor”, zegt ze. “Maar de bizarre verhalen die je weleens in bladen en boeken leest, zijn allemaal waar. Het is een slangenkuil, daar is geen woord van gelogen. In het vrouwenvoetbal is dat nog niet zo, al heb ik wel mijn eerste bizarre dingetjes meegemaakt. Dat ik een meisje kreeg aangeboden van iemand en dat diegene tien jaar wilde meedelen in commissie. Daar heb ik voor gepast. Dat was misschien commercieel niet handig, want ik had er zelf ook tien jaar lang geld mee kunnen verdienen, maar zoiets gaat buiten mijn normen en waarden om. Daar doe ik niet aan mee.”

Geld
Over de bedragen die in de wereld van het vrouwenvoetbal te verdienen vallen, houdt Blokhuis wijselijk haar mond. “Daar krijg ik heel vaak vragen over, dat vind ik supergrappig. Ik vraag iemand anders toch ook niet hoeveel hij of zij per bruto maand verdient? Mensen denken dat als je iets in het voetbal doet, je daar echt heel rijk mee wordt. In het vrouwenvoetbal is dat nog een illusie.”

Anders dan in het mannenvoetbal worden ook de afkoopsommen en spelerssalarissen stil gehouden. “Ik zou het liefst de transferbedragen benoemen”, zegt Blokhuis. “Ik denk dat als we er transparant in worden, de sport daar alleen maar de vruchten van kan plukken. Maar het is niet aan mij om dat te onthullen, ik heb met de clubs afgesproken dat ik het stil zal houden. Laat ik het zo zeggen: in buitenlandse competities krijgen de speelsters een prima salaris, beter dan hier in Nederland.”

Dat Blokhuis het nu al drie jaar volhoudt in de commerciële slangenkuil heeft ze deels te danken aan haar Twentse nuchterheid. “Ik zeg altijd: KWW: Kiek’n wat wot. Je kunt je heel erg druk maken om dingen, maar soms heb je geen invloed op zaken. Dan is het kijken wat het wordt.” Daarnaast beschikt ze over een gezonde dosis doorzettingsvermogen en heeft ze een enorme ‘plaat voor haar kop’. Op een goede manier dan. “Je moet wel tegen een stootje kunnen, want ik krijg regelmatig kritiek. Dat wordt nu wel wat minder, maar de kritiek is best heftig geweest en soms ook kwetsend. Dan zeiden mensen tegen me dat een vrouw niks in een mannenwereld te zoeken had. Zelfs goede vrienden vroegen me of ik wel zeker wist waar ik aan begon. Daar heb ik weleens wakker van gelegen. Maar uiteindelijk heb ik wel doorgezet.”

Ultieme beloning
In 2016 werd haar harde werken op de ultieme manier beloond, toen Blokhuis de Freelancer of the Year Award in ontvangst mocht nemen. “Die waardering voelde goed, voor mezelf natuurlijk, maar het zei ook iets over de status van het vrouwenvoetbal. Het is booming en het wordt steeds groter. Of je het nou leuk vindt of niet, je kunt er niet meer omheen. Daarom vond ik die prijs extra gaaf.”

En vooruitkijkend: “Over vijf jaar, dan denk ik niet dat het bedrijf zozeer is gegroeid in omvang, met veel nieuwe speelsters erbij. Ik probeer juist een uitdaging te zien in het collectief, ik wil ‘doorselecteren’ in de beste speelsters in Nederland of nabije omgeving. Tijdens het Olympisch kwalificatietoernooi dit jaar ontmoette ik een Duitse makelaar die vierhonderd spelers onder zijn hoede heeft. Later sprak ik bij Bayern München met een van zijn speelsters. Zij vertelde dat ze elkaar nog nooit hadden gezien en dat het contact alleen via internet verliep. Toen dacht ik, prima, maar dat zal nooit mijn stijl worden. Ze zeggen weleens, massa is kassa, nou, ik ga voor het kwalitatieve.”

Lees het hele interview met Leoni Blokhuis in Staantribune #9, na te bestellen in de webshop.

Foto: Andy Zuidema