Ik heb weinig met Braziliaans voetbal. Argentinië vind ik geweldig, maar Brazilië doet me helemaal niets. Aanstellers, jankkoppen en overschatte spelers. De aversie is rond 1994 begonnen. Brazilië, voor het toernooi al flink gehypet, speelde tegen Rusland en hand in hand liepen de spelers het veld op. Het was een walgelijk geregisseerd toneelstukje. Dat de Brazilianen met betonvoetbal het toernooi wonnen, dat door de luie pers nog altijd ‘sambavoetbal’ wordt genoemd, maakte het mijn haatland nummer 1. Ik heb nog meer met Portugal. Ieder toernooi dat Brazilië er vroeg uitvliegt, vind ik geweldig.

Het verleden van het Braziliaanse elftal vind ik wel prachtig. Vooral het team van het WK 1982 fascineert me enorm. Het middenveld was toen pure poëzie: Zico, Falcão, Cerezo en vooral Sócrates. Deze laatste is een held van mij en speelde zijn allerlaatste wedstrijd voor een Engelse club: Garforth Town.

soccerfanshop.nl

Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira werd op 19 februari 1954 geboren en stierf op 4 december 2011. De middenvelder speelde van 1974 tot en met 1989 voor Botafogo, Corinthians, Fiorentina, Flamengo en Santos. In 1982 en 1986 was hij aanvoerder van het Braziliaanse elftal, waarvoor hij 63 keer uitkwam en 23 keer scoorde. Hij werd in 1983 Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar. Sócrates had de bijnaam O Douter (De Dokter), omdat hij afgestudeerd arts was. Hij stond bekend als een intellectueel en nam het, terwijl hij nog in Brazilië speelde, op tegen de junta die de bevolking van dat land onderdrukte. Een erg a-typische voetballer. Hij deed ook ooit de mooie anti-gloryhunter uitspraak: “Beauty comes first. Victory is secondary. What matters is joy.” Nadat Sócrates in 1989 stopte, werd hij arts en ging hij columns schrijven. Daarnaast rookte en dronk hij veel.

In 2003 nam Simon Clifford, een leraar uit Middlesbrough, Garforth Town over. Vijf jaar eerder was deze Clifford met een beurs naar Brazilië gegaan en had daar Zico en Rivelino ontmoet. Hij besloot om de Engelse jeugd een Braziliaanse trainingsmethode aan te leren en richtte de Brazilian Soccer Schools op. Het werd een succes en Clifford besloot een Engelse club over te nemen om zijn methodes toe te passen. Die club werd Garforth Town, een club uit een mijnwerkersplaatsje in Yorkshire, niet ver van Leeds. Het plan van Glifford was om binnen twintig jaar de Premier League te bereiken. Hij maakte zichzelf voorzitter-manager, de club ging in gele shirts met blauwe broeken spelen en er kwamen grote gastspelers uit Brazilië, zoals Careca en Sócrates.

Vooral de pot die Sócrates speelde, sprak tot de verbeelding. Clifford vroeg de oude meester om een maand speler-coach te worden bij Garforth. Sócrates zal zich kapot zijn geschrokken, toen hij in november 2004 aankwam in Garforth. Hij had het ijskoud en in het plaatsje was weinig te beleven. Toch maakte hij er het beste van en gedroeg zich als een keurige ambassadeur voor de club. Niemand had verwacht dat Sócrates echt een wedstrijd zou spelen, maar op 20 november 2004 – vandaag 12 jaar geleden – gebeurde het onmogelijke. In de 78e minuut trok de Braziliaan zijn trainingspak uit en viel in bij Garforth Town v Tadcaster Albion in de Northern Counties East League First Division. Zijn eerste balcontact was een schot op doel, maar werd helaas gestopt. Het stond 2-2 toen Sócrates erin kwam en dat bleef het.

De Braziliaan zou geen wedstrijd meer spelen voor Garforth, maar die dag was de club even wereldnieuws. Na een maand in het mijnwerkerstadje ging Sócrates weer terug naar Brazilië. Clifford slaagde er uiteindelijk in om Garforth twee keer te laten promoveren, maar daarna bleef het steken op het achtste niveau. Hij stopte in 2009 als manager, maar bleef wel voorzitter.

Clifford ging zich vooral richten op zijn voetbalscholen en die zijn een groot succes. Clifford is al gelinkt aan Southampton, Newcastle en niet zo lang geleden aan Cardiff. De laatste stunt van de voorzitter was om Paul Gascoigne aan te stellen als manager, maar die trok zich op het laatste moment terug. In 2013 besloot Clifford de club van de hand te doen en dus zullen er geen Brazilianen meer naar Garforth komen.

Maar de wedstrijd van Sócrates op het knollenveld zal niemand ooit vergeten.