Zondag wordt de East Anglian Derby tussen Ipswich Town en Norwich City gespeeld. Redacteur Tom van Hulsen schreef over een van de meest beladen derby’s van Engeland in Staantribune #12

“Je gelooft me misschien niet”, zegt Mel Henderson, voormalig perschef van Ipswich Town, “maar het is echt waar: ik ken supporters van Ipswich die ervoor zorgen dat ze tijdens het eten nooit tegelijkertijd erwten en mais op hun bord hebben. Groen en geel, snap je?”

In 2008 werd in Engeland een enquête gehouden onder zesduizend voetbalfans. De vraag was simpel: wat is de meest intense derby in het Engelse voetbal? ‘Winnaar’ werd de Black Country Derby tussen West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers, net vóór Norwich City – Ipswich Town.

Norwich en Ipswich liggen iets meer dan zeventig kilometer van elkaar, niet ver van de kust in het zuidoosten van Engeland. Het is de streek die East Anglia heet en heel vroeger, in de zesde eeuw, zelfs het Kingdom of East Anglia. Het toenmalige koninkrijk, in het jaar 918 opgeslokt door het Kingdom of England, werd gesticht door uit Duitsland afkomstige Angeln en al vroeg was er rivaliteit tussen mensen uit het noordelijke en het zuidelijke deel: het North Folk (Norfolk) en het South Folk (Suffolk).

“Die rivaliteit is diepgeworteld”, weet Dennis van Wijk, de Nederlandse verdediger die halverwege de jaren tachtig basisspeler was bij Norwich City. “Ik was dan wel een buitenlander, maar na mijn komst was het mij al snel duidelijk dat dit de wedstrijden waren die ertoe deden. We troffen Ipswich regelmatig, maar de beste herinneringen heb ik aan de halve finale in de strijd om de Milk Cup in 1985.”

Die Milk Cup – zoals het toernooi om de League Cup destijds heette – kende een halve eindstrijd over twee wedstrijden. Romeo Zondervan, overgenomen van FC Twente, speelde aan de kant van Ipswich Town beide duels mee. “In Ipswich, op Portman Road, hadden wij erg veel geluk”, weet Dennis van Wijk, die afkomstig is uit de jeugdopleiding van Ajax en in 1982 bij Norwich City belandde. “We verloren met 1-0, maar daar kwamen we heel goed mee weg. Anderhalve week later was de return. Kort daarvoor was – door kortsluiting – de hoofdtribune van ons stadion Carrow Road afgebrand, met kleedkamers en al. Wij moesten daardoor omkleden in containers die langs het stadion stonden. Geen ideale voorbereiding, maar ja: daar had Ipswich ook mee te maken.

We kwamen op 1-0 door John Deehan en vlak voor tijd kopte Steve Bruce ons naar 2-0. We waren zó blij dat we van Ipswich Town hadden gewonnen, dat we helemaal vergaten dat we ons voor een League Cup-finale hadden geplaatst. Later zeiden we tegen elkaar: ‘Dat is waar ook: we gaan naar Wembley!’ Ipswich Town zat er helemaal doorheen na de wedstrijd. Ik weet nog dat Terry Butcher uit woede een hele deur uit die container schopte.”

Lees het volledige artikel, waarin Staantribune-redacteur Tom van Hulsen vertelt over de beladen derby tussen Ipswich Town en Norwich City in Staantribune #12. Nu ook extra voordelig te verkrijgen in combinatie met het boek Van Middlesbrough naar Millwall van Joris van de Wier.