Op reis door Japan belandt Stijn Slaats tussen een internationaal gemêleerd gezelschap op de tribunes van J-League club Yokohama Marinos. Een bijzondere ervaring waarbij hij Japanse beleefdheid gecombineerd ziet met Zuid-Amerikaanse passie.

“Hé, kom bij ons zitten.” Enigszins verschrikt kijk ik op. Ik had geen aanspraak verwacht. Kennelijk val ik op tussen alle Japanse voetbalfans. Ik bevind me op de trappen voor het Nissan Stadion in Yokohama waar over een dik uur Yokohama F. Marinos aftrapt tegen Vissel Kobe. Een paar meter lager knetteren octopusarmen op de barbecues van de eetstandjes. Japanners staan keurig in de rij om hun Takoyaki (Japanse poffertjes) of oesters te bemachtigen. Geen geduw of getrek. Inktvisballen als stadionsnack.


Onder in het trappenhuis van het WK stadion staat de Brigata, de harde kern, klaar. Niet om te vechten maar om in te zingen. Opa en karate kid, oma en schoolmeisje; allen volgen een jonge gast met een luidspreker. Hij is de leider en dirigeert de menigte. Nieuwe liedjes worden geoefend. Trommelaars draaien warm. Waar eerst enkel wat geroezemoes te horen was, gaan opeens duizenden kelen open. Een geluidsgolf slaat tegen het beton. Mijn trommelvliezen krijgen het flink te verduren. Dan trekt de stoet onder luid gezang het vak in.

Lees het hele verhaal over de Japanse voetbalcultuur in de nieuwe Staantribune. Nummer 8 is verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten in Nederland en België en in de webshop (ook zonder verzendkosten met nummer 7!). Of word nu lid van Staantribune en ontvang het magazine automatisch op de mat.

Alle liederen van de Marinos-fans zijn te vinden op:
https://tricolorepride.wordpress.com/supporter-songs/ en http://www.jleague.jp/video/detail/2231/

yokohoma