In aanloop naar de Panini Ruilbeurs (zondag 15 juli, Café Engelenburgh in Utrecht) plaatsen wij dagelijks odes aan bijzondere Panini-plaatjes. Heb jij ook een favoriet voetbalplaatje? Stuur dan een stukje tekst over het waarom, plus een afbeelding naar: info@staantribune.nl. Het betreffende verzamelalbum maakt niet uit. Vandaag: Staantribune-medewerker Hein Meurs over Abe van den Ban.

In het voorjaar van 2012 werd de markante snor van Abe van den Ban door de Franse website Oldschool Panini uitgeroepen tot de mooiste snor in de voetbalwereld. Op 23  november van datzelfde jaar organiseerden wij met een aantal zelfbenoemde blogbroeders het retrovoetbalevenement IndenbanvanAbe in het inmiddels grotendeels gesloopte Haarlem-stadion.

Abe (die eigenlijk Arberth heet, maar dat terzijde) was het stralende middelpunt van een happening waarbij vele FC Haarlem-iconen, maar ook onder meer Willem van Hanegem, Hans Kraay jr., Sierd de Vos en de nog steeds parmantige, Volendamse oud-arbiter Jan Keizer acte de présence gaven. Hun welwillende aanwezigheid alleen al zegt alles over de populariteit van ‘s werelds mooiste voetbalsnor. Die uiteraard op talloze Panini-plaatjes is vastgelegd.

In Nederland had Abe snorgewijs nog het meest te duchten van Excelsior-prominent Frans Struis. Maar eigenlijk kwam er niemand in de buurt van zijn magistrale moustache. Dat Abe na zijn voetbalcarrière ook nog een kapperszaak bezat, maakt het verhaal nóg mooier.

Abe van den Ban is eigenlijk de vleesgeworden voetbalknevel, het tot leven gewekte Panini-plaatje. Dat is een uniciteit en een tragedie ineen. Het gaat altijd maar weer over die snor, vrijwel nooit over zijn toch alleszins verdienstelijke voetbalcarrière bij AZ 67, FC Amsterdam en FC Haarlem. Ter illustratie hiervan een krantenartikel uit de oude doos, dat we vonden in het plakboek dat Abe zelf ons ter beschikking had gesteld. ‘En dan maar draaien hė’, was de prikkelende kop. De Volkskrant-journalist Paul Onkenhout had er tijdens het retrovoetbalevenement nog een mooie gesproken column over.

Het artikel bevatte vier foto’s van Abe, met vier verschillende snorren (zie foto boven). Aan de snor zou kunnen worden afgelezen hoe de wedstrijd zou eindigen. De foto met één snorpunt omhoog, en één omlaag – de zogenaamde moustache froid/chaud – wordt begeleid met de tekst: “Het kan vriezen en het kan dooien.” Met deze snor kon het dus alle kanten op.

(tekst gaat door onder de afbeelding)

Op een ander plaatje draagt Abe een moustache peur. De tekst: “Deze knevel, waarvan de punten zich in Abes mond bevinden, draagt de 28-jarige Westzaner niet veel. Op deze foto is Abe namelijk bang. ‘Als ik mijn snor zo draag, verliezen we’, zegt hij zelf.” Onkenhout verbaasde zich nogal vanzelfsprekend erover waarom Abe dan in hemelsnaam die snor als zodanig modelleerde, maar dat zal wel voor altijd een van de mysteries in de sport blijven. En dan laten we de twee andere snorren nog onbesproken.

Wie Panini-plaatjes zegt, zegt Abe van den Ban. Zeker voor iemand als ik, die nooit zo in de ban is geweest van het sparen van welke voetbalplaatjes dan ook. Ik was meer van de elftalfoto’s. Maar die van de mooiste voetbalsnor ooit staan onuitwisbaar op mijn netvlies gebrand. Daarom ook was ik een beetje huiverig om hem in levenden lijve te ontmoeten. Niet zelden loopt dit soort confrontaties met je voetbalidolen uit op een deceptie: wat is-ie klein, of, wat loopt-ie wankel, of, wat is ‘t eigenlijk ‘n eikel!

(tekst gaat door onder de afbeelding)

Niets van dit alles bij Abe. Het was alsof-ie nog maar zonet van het plaatje was afgestapt. Goed, bovenop wat kaalslag, maar de snor was nog evenzo prominent als imposant. Hij had er alleen aan beide uiteinden niet meer zo’n punt van gemaakt. En hij bleek ook nog eens een uiterst sympathiek mens te zijn. Abe van den Ban, een plaatje van een man.


Heb jij ook een favoriet Panini-plaatje? Stuur dan een stukje tekst over het waarom, plus een afbeelding naar: info@staantribune.nl. Het betreffende verzamelalbum maakt niet uit.

Panini Ruilbeurs
Datum: zondag 15 juli
Tijd: 14.00 uur tot 16.00 uur. Na de Ruilbeurs is de boekpresentatie van Pot 6 – Op bezoek bij de voetbaldwergen van Europa en daarna kun je de WK-finale kijken.
Locatie: Café Engelenburgh van oud-voetballer Joop van Maurik (onder meer Holland Sport, FC Utrecht), Aquamarijnlaan 15-a, Utrecht.
Toegang: gratis, net als de bitterballen!

Neem je dubbele plaatjes en verzamelalbums mee!