Verdediger Harvey Esajas verdween op jonge leeftijd in de vergetelheid, maar keerde tegen ieders verwachting in op zijn 29ste terug in de spotlights. Clarence Seedorf, de topsportgeur op Milanello en zijn zelfvertrouwen leverden hem memorabele momenten op bij een van de grootste clubs ter wereld.

Na zes jaar profvoetbal in Nederland bij onder meer Feyenoord, FC Groningen en Cambuur verdween Esajas voor de meeste voetbalfans van de radar. Hij probeerde het in de lagere divisies van Spanje bij clubs als Real Madrid Castilla en Zamora, om vervolgens helemaal te stoppen met profvoetbal.

Toen hij op uitnodiging van zijn vriend Clarence Seedorf, die hij kende uit de Ajax-jeugd, een keer kwam kijken op het trainingscomplex van AC Milan, begon het weer te kriebelen. “Op Milanello hing de geur van topsport. Het is lastig om te omschrijven wat die geur inhoudt. Maar mijn hele lichaam herkent dat”, herinnert Esajas zich. “Dan gebeurt er iets met me. Die liefde voor het spelletje keerde opeens weer helemaal terug.”

Merkwaardig
Esajas was al tweemaal eerder in Italië geweest om zijn carrière nieuw leven in te blazen. Zowel bij Fiorentina als Torino verliep een stageperiode merkwaardig. “Bij Fiorentina wilde Roberto Mancini mij de kans geven om mezelf te bewijzen. Niet veel later werd hij belaagd door de fans. Daarna kwam er een andere trainer. En je weet hoe dat gaat hè, die nam zijn eigen spelers mee. Bij Torino ging het financieel ook niet goed, net als bij Fiorentina. Ze gingen zelfs failliet en moesten een herstart maken in de Serie B. Toen kwamen ze met het smoesje dat het bestuur alleen met lokale spelers verder wilde. Onzin natuurlijk.”

Tijdens zijn bezoek aan Milanello raakte Esajas in gesprek met Milan-trainer Carlo Ancelotti. Hij wist de Italiaan te raken met zijn verhaal. “Seedorf vertelde Ancelotti over mijn verleden in de jeugd van Ajax. Hij zei tegen Ancelotti dat hij toch nog een verdediger nodig had en dan net zo goed mij kon testen.”

Milan gaf Esajas de kans om weer fit te worden. “In het begin had ik de insteek om fit te worden. Ik moest weer gezond worden. Op het moment dat ik instapte, was ik veel te zwaar. Ik had al drie jaar geen bal meer aangeraakt en had bij onder andere het circus gewerkt om aan mijn geld te komen.”

Honger
Na een tijdje meegetraind te hebben, werd Esajas fitter en begon hij te hopen het gevoel als voetballer terug te krijgen. Zeker toen hij een contract kon tekenen in Milaan. “Ik miste die simpele dingen zoals de wedstrijdvoorbereiding, een foute pass geven en een overtreding maken. Ik stond echt te popelen om weer te spelen. Ik moest mezelf bewijzen dat ik niet de slechtste was. Maar ik besefte goed dat de concurrentie te groot was. Er waren wel zes linkspoten in de selectie van Milan. Daardoor kwam ik in het tweede elftal terecht. Dat gaf mij weer de kans om naar een wedstrijd toe te leven. Mijn honger naar het voetbal werd gestild.”

Na een tijdje in het tweede elftal van Milan kreeg Esajas zijn kans tussen de grote namen. Tijdens een bekerwedstrijd tegen Palermo viel hij zes minuten voor tijd in. De verdediger speelde samen met namen als Andrej Shevchenko en Paolo Maldini. Toch voelde dat voor hem niet vreemd. “Ik was natuurlijk wel al bekend in het wereldje. Zo kende ik bijvoorbeeld Seedorf al goed. Al maakt het wel verschil of je zulke jongens een keer tegenkomt óf dat je samen in een kleedkamer zit. Je bouwt wel respect op voor zulke spelers. Zo waren Jaap Stam en Clarence goede profs en was Cafú een fantastisch mens. Hij had een weeshuis in Brazilië en liet al die vijftig kinderen elk jaar soms wel drie keer over komen. Zie daar maar eens onderdak voor te regelen.”

Winnaarsmentaliteit
Na zijn periode bij Milan vertrok naar Lecco, een club op vijftig kilometer afstand van Milaan. “Ik had zo hard gewerkt om weer fit te worden. nu wilde ik weer van het spelletje genieten. Op wat voor niveau dat zou zijn, interesseerde mij niet.”

De Amsterdammer merkte bij Lecco het verschil met de absolute top. “Bij Lecco dachten ze in obstakels. dat is wat verliezers in mijn ogen doen. Bij Milan hadden ze echte winnaarsmentaliteit. Daar dachten ze in mogelijkheden. Daar kon alles.”

Straatcoach
Esajas houdt zich na zijn voetbalcarrière nog steeds bezig met het gevoel van winnen. Alleen wil hij dat nu overbrengen op jongeren. Hij werd straatcoach in zijn geboorteplaats Amsterdam en zijn stichting I-Sport Specia wil minderbedeelde en beperkte jongeren aan het sporten brengen. “Ik heb me altijd al wel ingezet voor zwakkeren, beperkten en onderdrukten.”

Esajas’ stichting wil vroegtijdig schoolverlaters motiveren om weer een opleiding te volgen of de arbeidsmarkt op te gaan. Het zijn jongeren tussen de 17 en 24 jaar die vaak een verleden hebben met zaken als mishandeling, prostitutie of verslaving. In veel gevallen hebben zij ook vormen van autisme of ADHD.  Medeoprichter Diana Speksnijder: “Als bekende voetballer heeft Harvey een bepaald aanzien, waardoor de jongeren keihard voor hem werken. Bovendien is hij een soort vaderfiguur. Als ze tegen een probleem aanlopen, kunnen ze daarmee al snel bij Harvey terecht. De jongeren zijn ontzettend loyaal naar hem.”