Marco van Basten werd afgelopen week vijftig jaar en dat heuglijke feit ging niet onopgemerkt voorbij. Veel media besteedden aandacht aan de jarige assistent-trainer van AZ en zijn fraaie doelpunten werden – terecht – weer eens herhaald. Een andere oud-speler die veel heeft betekend voor het internationale voetbal – en misschien nog wel meer – zag in dezelfde week Abraham (althans, volgens Wikipedia): Jean-Marc Bosman, de man van het gelijknamige arrest. Staantribune belde met de voormalig profvoetballer van onder meer Standard Luik en Club Luik.

Jean-Marc Bosman

Jean-Marc Bosman bleek niet 30 oktober jarig, zoals Wikipedia meldt, maar op 3 oktober. “Ik heb mijn verjaardag in alle rust gevierd”, zegt de Franstalige Belg, “met mijn moeder en mijn twee zussen. Ik kreeg overigens wel een sms’je met felicitaties van Tijs Tummers van de Fifpro.”

Veel reden tot feesten lijkt de gewezen voetballer niet te zien. Hoewel hij door naar de rechtbank te stappen in 1995 zijn collega-voetballers onder het juk van langdurige contracten uit haalde, heeft hij het moeilijk. Werk vindt hij als vijftiger niet, zegt hij. “Als je vijftig jaar bent, moet je niet te veel meer dromen. Ik leef van de laagste sociale voorzieningen. De laatste deur voor je buiten op straat staat. Ik krijg 577,45 euro per maand.”

Volgend jaar zal het twintig jaar geleden zijn dat het naar hem genoemde Bosman-arrest voor een omwenteling in het voetbal zorgde. Door een conflict met zijn vroegere makelaar, die hem aan het werk zou helpen in zijn sportzaak, liep Bosman onlangs nog een inkomen mis. “Maar de Fifpro staat aan mijn kant. Zij zullen mij steunen. Bovendien bestaat de Fifpro, de wereld spelersbond, volgend jaar vijftig jaar. Ik zal op het feest ter ere daarvan de eregast zijn.”

Naar het voetbal gaan, doet hij niet meer. “Ik word nooit uitgenodigd. Nochtans profiteren ze met z’n allen van mijn arrest. Bizar eigenlijk. Zelf ga ik niet kijken, ik volg het voetbal nog wel een beetje, maar eigenlijk heb ik er een degout (afkeer, red.) van gekregen.”