Terwijl we in een ietwat droevige stemming over de nog intacte staantribune achter het ene doel lopen, landt er opeens een vlinder op het afbrokkelende beton. Daar zou je op zo’n moment allerlei symbolische onzin bij kunnen verzinnen, maar met uw welnemen laat ik dat hier achterwege. Het Ludo Coeckstadion van Berchem Sport gaat er namelijk aan en dat is keiharde realiteit.

De staantribune achter het andere doel is al bijna verdwenen en het is de bedoeling dat er een paar dagen later van beide curven niets meer over is. Waarmee het lijstje ‘charmante stadions’ weer wat korter wordt. Het mooie van deze laatste dagen is dat de lelijke metalen platen aan de bovenkant van de tribunes zijn weggehaald zodat de sloop wat sneller kan gaan. Dat biedt ons een uitzicht zoals dat al jaren niet meer te zien was. Met een beetje fantasie kun je de situatie van pak ‘m beet veertig jaar geleden erin terugzien. Een boom heeft in al die donkere jaren achter het metaal een stuk van de omheining omsloten. Zulke trieste schoonheid biedt lichte troost.

Spoedig gaat ook de rest van dit stadion verdwijnen en zal er geen reden meer zijn erheen te gaan. In het volgende nummer van Staantribune vindt u een fotoreportage van de laatste wedstrijd in een compleet Ludo Coeckstadion. Nog één keer genieten van een uniek Belgisch voetbaltheater.