In Staantribune #17 (verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten) een interview met Marten de Roon over zijn liefde voor Atalanta Bergamo. Een voorproefje: 

Het is 6 januari, de dag van Befana (Driekoningen). En dat betekent dat er wordt gevoetbald in Italië, een traditie vergelijkbaar met Boxing Day. Atalanta speelt Roma in het Olimpico van de mat en leidt vlak voor rust al comfortabel met 0-2. Een van de koningen op het veld is Marten de Roon, die de bal veroverde waaruit het openingsdoelpunt van spits Andreas Cornelius tot stand kwam. Zelf neemt hij op aangeven van aanvoerder Alejandro Papu Gómez de tweede tref er voor zijn rekening.

Dan slaat het noodlot echter toe. Alexander Kolarov van Roma duikelt opzichtig over het been van de 26-jarige Nederlander en scheidsrechter Marco Guida trapt erin. Het betekent na 44 minuten de tweede gele kaart voor De Roon, die zichtbaar geëmotioneerd afdruipt. Van een heldenrol naar schlemiel in één helft. “Het was verschrikkelijk en zó onrechtvaardig”, blikt hij terug op de bewuste avond in Rome.

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

Zijn ongeloof en boosheid slaan echter al snel om in compleet andere sentimenten als ook Atalanta-trainer Gian Piero Gasperini wegens aanmerkingen op de leiding naar de kant wordt gestuurd. “Hij liep voor me in de catacomben van het stadion en was witheet. Ik weet niet welke woorden hij precies gebruikte, maar het waren woorden die ik nog nooit had gehoord. Door zijn extreme boosheid voelde ik me ontzettend timide worden. Ik wist me geen houding te geven. Moest ik iets zeggen of niet? Toen besloot ik maar ietsjes rustiger te lopen. Eenmaal in de kleedkamer kwam onze fysiotherapeut er al snel bij omdat het inmiddels rust was. Hij weet hem altijd te kalmeren. Totdat de teammanager, een echte Bergamasco, ook scheldend kwam binnenlopen. Begon Gasperini op zijn beurt óók weer opnieuw te tieren. Gelukkig kwamen alle spelers een voor een bij me buurten en spraken ze hun steun naar mij uit en hun ongeloof over wat er gebeurde.”

Lees het hele interview met Marten de Roon, geschreven door Eelco Brandes, in Staantribune #17. Een voorproefje van het magazine in elf seconden:

Voor dit nummer, dat geheel in het teken staat van voetballand Italië, interviewden we  ook Michel Kreek en Leonard van Utrecht over hun tijd bij Padova en Jan Peters over zijn periode bij Genoa en Atalanta.

Verder bezochten we de Derby della Lanterna tussen Genoa en Sampdoria en maakten we reportages in Benevento, Napels, Foggia en Milaan. Willem Haak schreef een portret over Andrea Pirlo en een persoonlijk verhaal over zijn liefde voor Internazionale. Daarnaast gingen we op bezoek bij supporters van Hellas Verona en Castel di Sangro.

Uiteraard mogen de vaste rubrieken, zoals Het Shirt (Juventus 1983-1984), Pot 6 (over San Marino), Het Portret (Gianluigi Buffon), Top 5 (Corruptieschandalen in Italië), Voetbal & Muziek (AS Roma) en de columns van Frank Heinen en Johan Voskamp niet ontbreken.

Emilio Sansolini zorgde voor schitterende illustraties in deze editie, waaronder de cover van Pirlo.

Staantribune #17 is verkrijgbaar bij meer dan duizend verkooppunten.