In Staantribune #8 staat een bijzonder verhaal van journalist Eelco Brandes. Hij leed lang aan helse rugpijnen, en ook geestelijk ging het hem niet voor de wind. Voor zijn behandeling wendde hij zich uiteindelijk tot een Amsterdamse therapeut die ook veel profvoetballers behandelde. Brandes ontmoette er Dominique Kivuvu (oud-speler van onder meer NEC, en tegenwoordig uitkomend voor FC Oss) en vertelde hem tussen de oplapwerkzaamheden door over zijn grote liefde: Lazio Roma. Maanden later ontving hij een bericht:

Hi Eelco, ik heb begrepen dat je een moeilijke tijd doormaakt nu en wilde je ff een hart onder de riem steken. Ik heb zelf ook het een en ander moeten meemaken de afgelopen jaren en wist het af en toe ook niet meer. Maar door rustig in je bovenkamer te blijven en je kop omhoog te houden en te geloven in jezelf gaat het weer goed komen. Ik heb gezien dat je een grote fan bent van Lazio dus bij deze zou ik je graag willen uitnodigen om een wedstrijd te komen kijken naar keuze en je dan ook te ontmoeten. Laat snel wat van je horen.


Groetjes Edson #keepyourheadupnomatterwhat

Afzender: Edson Braafheid, linksback van Lazio Roma. Hij ontmoette de voetballer, die tegenwoordig bij FC Utrecht speelt, enige tijd later in de Italiaanse hoofdstad. Er ontstond een bijzondere vriendschap tussen de twee mannen.

Braafheid – die vandaag 34 jaar is geworden – nodigde Eelco onder meer uit voor een thuiswedstrijd van Lazio tegen Chievo Verona:

Edson Braafheid zit de hele wedstrijd, die in 1-1 eindigt, op de bank. Teleurstellend, omdat de linksback in de maanden ervoor veelvuldig in de basisopstelling terug te vinden was.

Na afloop van het duel ontmoeten we Edson in de catacomben van het stadion. Snel stopt de verdediger een plastic tas met zijn wedstrijdshirt met nummer vijf in mijn rugtas. Een andere verrassing kon helaas niet doorgaan, bekent Edson schuldbewust. “Ik wilde je meenemen naar de kleedkamer, maar de sfeer was er na het gelijkspel helaas niet naar.” Er bekruipt me een ongemakkelijk gevoel. Hier staat iemand die op mij ronduit een verpletterende indruk heeft gemaakt en hij zegt nog net geen sorry tegen me. Teleurgesteld ben ik natuurlijk allerminst. Hoe kan ik dat zijn na alles wat ik dit weekend heb mogen meemaken? Als ik mag kiezen russen een shirtje van Messi of Braafheid, dan zou ik altijd voor Braafheid kiezen. Edson mag dan niet de beste voetballer te wereld zijn, hij is voor mij wél een geweldige persoonlijkheid. “We hebben een superweekend gehad, Edson. Dus het is echt geen probleem”, zeg ik dan maar. Als Marjolein en ik zijn vertrokken, komt er even later een grijze Porsche voorbij die toetert. Edson en Alexis zwaaien uitbundig. “Arriverderci amici!”

Lees het hele verhaal in Staantribune #8, na te bestellen in de webshop.