duitslandEr was eens een stel dat samen een paar dagen naar Berlijn ging. Een goede vriend van de man ging heel toevallig ook, in hetzelfde weekend. Dus hij reed mee, net zo makkelijk. Hij had voor het gemak ook maar hetzelfde hotel geboekt. De vrouw had even niet opgelet. Nu had ze geen romantisch weekend meer met haar vriend, maar was ze opeens het aanhangsel van twee goede vrienden die een mannenweekendje deden.

1._FC_Union_Berlin_Logo_alt.svgEr stonden opvallende activiteiten op het programma, zoals een wedstrijd van 1. FC Union Berlin tegen Karlsruhe. Ach, wat maakt het uit? dacht de vrouw. Het zonnetje scheen en het was een mooie gelegenheid om de Ossi-cultuur eens van dichtbij te bekijken, want FC Union is een Oost-Berlijnse voetbalclub. Met een stadion op een heel eind rijden van de Brandenburger Tor, langs veel troosteloze Ossi-flats. Onderweg haalden ze nog even twee andere mannen op. Nu zat de vrouw met vier mannen in een Suzuki Alto op weg naar het voetballen. En dat al op de eerste dag in Berlijn.

fahne_flag_vlag_supporter_fan_football_fanshop_production_union_berlin_virus_-jpg

In het stadion An der Alten Försterei bleken sommige dingen grappig cultuurbevestigend, zoals de literglazen bier en de alom tegenwoordige reclame: ‘Eberswalder. Richtig gut die Wurst’. Andere dingen waren voetbalcultureel bepaald: de clubsjaals om mee te zwaaien bijvoorbeeld; liefst simultaan en volgens rituele choreografie. Bij elke speler die werd omgeroepen, scandeerde het publiek: “Fussbalgott!” Dit is gewoon religie, dacht de vrouw. Een mooie sluiproute in de DDR-tijd trouwens. In plaats van bidden in de kerk elke zondag naar het stadion. Bij de 37e minuut was de overheersende gedachte: leuk zo’n wedstrijd, maar hij duurt eigenlijk één helft te lang. Vooral als je na drie kwartier moet plassen, ook al heb je geen bier gedronken. De wc bleek een onverwachte meevaller: gewoon nette toiletten, inclusief wc-papier, zeep en handdoekjes. Een pluspunt voor het Duitse voetbal in de zweet Bundesliga, vond de vrouw.

2013-05-12_union-msv-035

Union speelde niet zo heel goed, maar Karlsruhe was nog slechter, zodat het toch 2-0 werd. De sjaals gingen omhoog. Het publiek hield niet op met zingen en klappen. De vrouw vond het een beetje merkwaardig om in een Duits stadion Duitsers heel hard “Sieg”’ te horen roepen, in combinatie met opgestoken armen. Gelukkig staken de meeste mensen gewoon braaf twee armen tegelijk omhoog. Maar het opvallendst was het clublied van Union. Het was ontroerend en krachtig tegelijk. Een socialistisch strijdlied met dwarse trekjes van niemand minder dan Nina Hagen. De vrouw merkte dat ze bijna moest huilen, zo mooi vond ze het. Maar ze huilde natuurlijk niet echt. Ze nam gewoon nog een stevige slok whisky uit de veldfles en gaf hem door aan de volgende man. Stiekem overwoog ze een clubsjaal te kopen, alleen al vanwege de leuke beer in het logo.

BERLIN, GERMANY - OCTOBER 27: Fans of Union show their flagg prior to the Second Bundesliga match between 1.FC Union Berlin and Ergebirge Aue at An der Alten Foersterei on October 27, 2013 in Berlin, Germany. (Photo by Boris Streubel/Bongarts/Getty Images)

Hinke Vissia