Ludo Coeck, die heb ik nog zien voetballen begin jaren tachtig. Op tv dan. Hij leek me een ietwat patserig type, hoe goed hij kon voetballen drong niet door tot het twaalfjarige voetballertje dat ik toen was. Coeck speelde zeven wedstrijden voor Berchem Sport, toen had Anderlecht het al gezien en vertrok hij naar Brussel, om daar uit te groeien tot een vedette.

05 berchem

Het geringe aantal wedstrijden dat hij speelde voor Berchem ten spijt werd het stadion van de club naar hem vernoemd. Terecht, hij was de grootste speler die de club voortbracht. Ludo Coeck reed zich in 1985 dood op de snelweg tussen Antwerpen en Brussel, op een regenachtige oktoberavond. Hij was 30. Van iemand die te vroeg sterft, nestelen slechts herinneringen aan een jeugd zich in ons brein, de dode blijft voor altijd jong. Het Ludo Coeckstadion, voorheen gewoon Berchemstadion, is er nog altijd en heeft dat verouderingsproces liefdevol op zich genomen. Alsof we Coeck toch ouder zien worden.

09 berchem

Dit jaar bestaat Berchem Sport 110 jaar. Men heeft concrete plannen om het Ludo Coeckstadion te slopen en te vervangen door een modern prul. Daarmee gaat iets verdwijnen wat niet te vervangen is. Waar de geest van Coeck nog altijd door de gang onder de hoofdtribune door de kleedkamer waart; waar het kleine groepje vaste supporters op de overdekte staanplaatsen aan de lange zijde in plat Antwerps vloekt, tiert en juicht en waar de crush barriers op de tribunes achter de doelen ogen als grafmonumenten. Berchem Sport is een club om van te houden. Zó oud worden is niet erg. Leve Berchem Sport, leve Ludo Coeck.

02 berchem 03 berchem 04 berchem 06 berchem 07 berchem 08 berchem 10 berchem 11 berchem 13 berchem 14 berchem