Het is pas het tweede weekend van maart. Het WK schaatsen is in volle gang, de strenge vorstperiode is pas een week geleden en toch is in België al de laatste speeldag van de reguliere competitie. De strijd onderin is ongemeen spannend. Wie gaat er zakken? Eupen, een club uit het Duitstalige gebied van België en in handen van investeerders uit Qatar, of traditieclub KV Mechelen? De clubs staan gelijk in aantal punten en overwinningen en dus gaat het om doelsaldo. KV Mechelen staat er één doelpunt beter voor. Beide clubs spelen thuis tegen een club uit de grauwe middenmoot, die deze speelronde nergens meer voor spelen. Groundhoppers en Willem II-fans Frank Kriellaars (Eupen) en Thomas Rensen (Mechelen) vertrokken naar België en doen verslag.

VOORAF
Eupen: Vanuit Tilburg is bijna heel België in korte tijd te bereiken. Dat gecombineerd met oude vervallen stadions en een karakteristieke sfeer zorgen er voor dat ik graag naar België ga. Ik heb bijna alle clubs in de Jupiler Pro League inmiddels bezocht maar één kleine club wist steeds aan een bezoek te ontsnappen: KAS Eupen. In Eupen wonen ongeveer 19.000 mensen en de thuiswedstrijden van de plaatselijke club trekken gemiddeld zo’n 3.000 bezoekers. Het Kehrwegstadion is verder niet al te bijzonder. Al met al een aantal redenen waarom het nog niet tot een bezoek gekomen was. In de loop van 2018 werd echter duidelijk dat de degradatiestrijd in België een tweestrijd tussen KV Mechelen en KAS Eupen zou worden. Een week geleden zat ik vol spanning naar de uitslagen in België te kijken. Even leek het erop dat KV Mechelen de tweedstrijd vrijwel zeker zou beslissen, maar door in de laatste minuut een penalty te missen, bleef het spannend. Op naar Eupen dus.

Mechelen: Voor de tweede keer dit seizoen reis ik af naar stadion Achter de Kazerne. Mij gaat het niet om het compleet maken van de Belgische divisie, ik heb een zwak voor de Malinwa en hoop dat ze in de hoogste divisie blijven. Dus doe ik mijn geel-rode shirt aan en stap in Rotterdam in de trein naar het zuiden. Het is een rampzalig seizoen geweest voor de kakkers. Waar vorig jaar nog maar net Play Off 1 werd gemist, is het dit seizoen vanaf het begin mis. Ik volg het van afstand, iedere week krijg ik push-berichten van Livescore. Berichten die vaak moedeloos maken, maar de laatste tijd gaat het beter. De hoop is terug. Nederlander Dennis van Wijk is al de derde trainer en pas onder hem zijn er weer wat punten gepakt. Precies genoeg om het vandaag in ieder geval in eigen hand te hebben. Eupen mag niet met meer goals verschil winnen dan KV Mechelen, zo simpel is het.

14.00 uur:
Eupen: Omdat ik en wat Tilburgse vrienden de historische samenvatting van Willem II – PSV nog een keer kijken, zijn we eigenlijk iets te laat vertrokken. We komen dertig minuten voor de aftrap aan in Eupen, een mooi dorpje gelegen in de heuvels. We parkeren de auto en beginnen aan de korte klim naar het stadion. Om ons heen zien we al veel mensen lopen met een Eupen-sjaal, waardoor de zin in de wedstrijd alleen maar groter wordt. De verwachting is dat het drukker zou zijn dan normaal en dat blijkt. Een goede 5.000 mensen bezoeken de wedstrijd, in een stadion met 8.235 als capaciteit. Vanwege de weinige bezoekers doet Eupen niet aan online verkoop, we moeten dus op de wedstrijddag nog onze kaarten kopen. In de rij staan zo’n honderd mensen, dus dat zou toch moeten lukken in een half uur. Achter de tribune van de fanatieke fans probeert een dj de stemming alvast wat op te zwepen en daarvan kunnen we in de rij meegenieten.

Mechelen: De wedstrijd tegen Waasland Beveren is voor de thuissupporters sinds het begin van de week strak uitverkocht, 16.149 mensen zitten in het AFAS-stadion, wat ik liever nog gewoon Achter de Kazerne noem. De staantribunes aan de lange zijde en achter het doel zijn al een uur voor de wedstrijd vrijwel geheel gevuld. Ook ik heb een staanplek gevonden, in vak I. Er wordt volop gezongen, gebeden en gedronken. De dienstdoende dj is hier gestopt met draaien, het is namelijk tijd voor de traditionele harmonie, oude mannen met instrumenten die clubliedjes spelen.

14.30 uur:
Eupen: De dames achter de kassa zijn niet echt bedreven met de computer, dus pas tijdens de aftrap kunnen we eindelijk onze tickets bestellen. “Vier stehplatzen bitte”, zeg ik in mijn beste Duits. Niet al te moeilijk zou je denken, maar toch duurt het nog eens bijna twee minuten voordat we eindelijk onze tickets hebben. Snel naar de ingang en het stadion in. We zoeken ons vak op en zien dat de stoeltjes boven de staantribune nog behoorlijk leeg zijn. Omdat de staantribune vol staat en wij enigszins lui zijn, besluiten wij op de stoeltjes plaats te nemen.

Mechelen: Ik merk voorzichtig optimisme om mij heen. KV Mechelen heeft op papier een sterkere selectie, staat dus dat ene doelpuntje voor op Eupen en heeft een vriendschapsband met Excelsior Moeskroen, de tegenstander van Eupen. Dus de hoop is groot dat Moeskroen zich niet zomaar laat wegspelen. De zon breekt door en de eerste aanval van geel-en-rood is een feit.

15.15 uur:
Eupen: De wedstrijd is niet erg onderhoudend. Moeskroen speelt nergens om en dat is te zien. De thuisclub is de betere ploeg zonder dat ze echt grote kansen kunnen creëren. Wanneer de scheidsrechter fluit voor de rust, hopen we dan ook op meer spektakel in de tweede helft. Om ons heen is van spanning niet heel veel te merken, wellicht heeft dat iets te maken met het grote aantal fans dat alleen vandaag komt kijken. We raken aan de praat met de man achter ons. Hij zegt dat we vast hebben betaald voor een staanplaats en toch zijn gaan zitten. Dat doet hij zelf ook, hij vindt zichzelf te oud om nog te staan. Hij is blij met de 0-0 ruststand in Mechelen maar echt gerust is hij er nog niet op. “Het wordt nog heel spannend.” Hij wil dat Eupen meer van afstand gaat schieten en niet probeert de bal over de doellijn te dribbelen.

Mechelen: Ook hier is in de eerste helft weinig gebeurd. De stress slaat waarschijnlijk op de benen van de Malinwa. En op de stemmen van de supporters. Want er wordt zo nu en dan wel gezongen, een heksenketel is het allerminst. Een supporter voor mij zwaait furieus naar zijn medesupporters. “Come on hè jong, ik kan me daar zo kwaad over maken. Ze hebben onze steun nu nodig en iedereen is stil.” Waarschijnlijk omdat iedereen alleen maar op de mobieltjes naar Matchcenter van Sporza kijkt, om de ontwikkelingen in Eupen te volgen.

15.33 uur: KV Mechelen 1-0
Mechelen: Zit die? Was die bal over de lijn? Waar in Eupen de VAR het niet doet omdat technici de verkeerde kabels hebben meegenomen – het blijven Belgen – wordt dit duel vanuit een wagentje ergens nauwkeurig bekeken. De Mechelen-spelers weten het zeker. Het schot van toekomstig Ajacied Hassane Bandé belandt via onderkant lat achter de doellijn, juichend rennen ze naar de hoek. Als ook de scheidsrechter naar de middenstip wijst, ontploft het stadion. Liters en liters bier vliegen door de lucht. Ook ik beland vier rijen lager dan ik waar ik stond.

15.42 uur: KV Mechelen 2-0
Eupen: Twee keer binnen tien minuten trilt mijn telefoon. Hoewel ik eigenlijk hoop dat Eupen degradeert, baal ik wel. Ik had vooral gehoopt op een spannende ontknoping. Ik breng de man achter ons op de hoogte van de nieuwe stand. Hij geeft de hoop op. “Hadden ze maar eens van afstand moeten schieten”, mompelt hij er nog achteraan. Inmiddels heeft Eupen wel wat grote kansen gecreëerd, maar gescoord hebben ze nog niet. Sterker nog: Moeskroen begint sterker te worden en heeft langdurig balbezit. Het uitvak juicht bij ieder balcontact en zingt de supporters van Eupen toe over de naderende degradatie. Onze achterbuurman gelooft het niet echt meer en verlaat zijn plaats, op weg naar huis vermoeden wij.

Trainer Claude Makélélé (Eupen is eigendom van een investeringsgroep uit Qatar, die de voormalig Frans international hier als trainer hebben geposteerd) besluit wat aanvallender te gaan wisselen en brengt Japanner Yuta Toyokawa in de ploeg. De druk op Moeskroen wordt groter en groter. Hoe lang gaat het nog 0-0 blijven? Gaat het dan toch nog spannend worden?

Mechelen: Jaaaaa! Het verschil is nu drie doelpunten tussen KV Mechelen en Eupen. Dit kan echt niet meer fout gaan. Een slim genomen vrije trap gaat “naast de broek van keeper Roef”, zoals Sporza het omschrijft. Weer is het Bandé die scoort. Het “trots op onze kleuren, geel en roooood” galmt van de tribunes. Ik kijk om me heen en zie de opluchting op de gezichten. Je wilt niet in 1B terechtkomen, een rare divisie waarbij het team met de meeste punten in een jaar niet eens altijd promoveert.

15.58 uur: Eupen 1-0
Eupen: De bevrijdende 1-0 valt in 73e minuut, het is invaller Toyokawa die scoort. Ik juich vooral omdat het geen 0-0 wordt – dit is het vijftigste duel op rij dat ik geen 0-0 zie – en omdat de spanning een beetje terugkomt in de degradatiestrijd. De fanatieke fans op onze tribune komen ook weer tot leven, gaat het dan toch gebeuren?

16.01 uur: Eupen 2-0
Eupen: Drie minuten later valt de 2-0, de spanning is weer helemaal terug. Eén goal nog en het is niet Eupen, maar Mechelen dat degradeert. Dit is waarvoor we naar Eupen gereden zijn. We hopen dat de goal niet valt of nog beter wel valt, maar dat Mechelen in de laatste minuut alsnog scoort. Het publiek dat voor de 1-0 terneergeslagen was, leeft weer helemaal. Op de lange zijde zien we mensen dansen, op onze tribune wordt de ploeg richting de goal geschreeuwd en onze achterbuurman zien we ineens weer op de staantribune verschijnen. Ook hij gelooft er weer in.

Mechelen: Ongelovig kijken mensen over mijn schouder mee naar mijn app Livescore. “Het is 2-0 daar in Duitsland”, zegt mijn buurman. De man naast hem, gelooft hem niet: “Mijn matchcenter zegt gewoon nog dat het 1-0 is… djuh, 2-0.” Het is stil op Achter de Kazerne. Ook al blijft Mechelen er in als het zo blijft, het is een stuk spannender geworden dan ze vijf minuten geleden nog dachten. De spanning van de supporters slaat over op het veld. De spelers weten wat er 118 kilometer verderop gebeurt. Moeskroen stort in.

16.05 uur: Eupen 3-0
Eupen: Het is opnieuw Toyokawa die in de 80e minuut de 3-0 weet te maken. Het kleine stadion gaat volledig uit zijn dak. De ultras achter de goal besluiten dat dit het moment is om een paar rookbommen af te steken. We zien niet meer precies wat er voor de goal gebeurt, maar het is wel duidelijk dat Eupen alweer voor de goal van Moeskroen aanwezig is. Moeskroen is rijp voor de slacht en Eupen moet nu echt doordrukken als ze zichzelf definitief veilig willen spelen. Een goal voor KV Mechelen en de rollen zijn weer omgedraaid.

Mechelen: Het stadion is volledig stilgevallen. Af en toe proberen supporters de ploeg naar voren te schreeuwen, maar het klinkt wanhopig. Toch krijgt Malinwa nog grote kansen om de boel weer om te draaien. Invaller Nicolas Verdier, een huurling van Eupen (!), mist voor open doel. En niet lang daarna mist hij opnieuw een grote kans. De fans van Mechelen kijken met groot ongeloof. Naar hun eigen spits en naar de score in Eupen. “Drie doelpunten in zes minuten. Daar stel je dan toch automatisch vragen bij. Dit kan niet hè.”

16.14 uur: Eupen 4-0
Eupen: Toyokawa scoort weer en maakt zijn hattrick compleet. De verlossing is een feit. De opluchting spat van de tribunes, nu kan het toch niet meer misgaan.

16.15 uur:
Eupen: Na het laatste fluitsignaal in Eupen, is het wachten op het slot in Mechelen. De spelers van Eupen staan in een cirkel op het veld te wachten tot het verlossende fluitsignaal bij die andere wedstrijd klinkt.

Mechelen: Trainer Dennis van Wijk heeft zijn ploeg expres na rust later naar buiten gestuurd, zodat Mechelen in de laatste minuten precies weet waar het aan toe is. Maar dit valt niet meer te keren. De eerste mensen om mij heen beginnen te huilen. Tranen rollen over de wangen van volwassen mannen. Voor het eerst sinds 2007 speelt hun club straks niet meer op het hoogste niveau. En dan zijn de vier minuten blessuretijd voorbij. De spelers storten neer op de grasmat. Een man zoekt steun en begraaft zijn gezicht in de schouders van zijn vriendin.

16.19 uur:
Eupen: De spelers sprinten uit vreugde alle kanten op als blijkt dat het echt 2-0 gebleven is in Mechelen. Pandi, de mascotte van Eupen, valt op zijn knieën en kust de grasmat. Na enkele seconden sprinten de eerste supporters het veld op, hun voorbeeld wordt gevolgd door velen. Ook wij besluiten mee te doen aan deze pitch invasion en gaan het gras op. Op het gras knuffelen we met Pandi en juichen we als echte successupporters mee met de fans van Eupen. Dat we ze liever zagen degraderen, vermelden we maar even niet. Mensen vallen elkaar spontaan in de armen, high fives worden uitgedeeld en iedereen staat met een grote glimlach op het veld.

Na een paar minuten wordt iedereen opgeroepen om terug naar de tribune te gaan zodat de spelers een ereronde kunnen lopen. Voor ons een mooi moment om de auto op te gaan zoeken. Voor ons uit zien we de achterbuurman hand in hand met zijn vrouw het stadion verlaten. Hij heeft een glimlach van oor tot oor. Op de hoek van de straat komen we hem nog een laatste keer tegen. Wat nou 2-0, zegt hij, we moeten de volgende keer niet meer zo vaak op de telefoon kijken, geeft hij ons nog mee. Een mooie afsluiting van ons bezoek aan Eupen.

16.22 uur:
Mechelen: Het You’ll never walk alone klinkt door het stadion. De geel-rode sjaals worden omhoog gehouden. Niemand van de fans denkt ook maar aan vertrekken. De supporters tonen nog één keer hun waardering voor de strijd van vandaag en laten in ieder geval zien dat het qua achterban een groot gemis is voor de hoogste divisie. Ze zingen alsof het de laatste keer is. Voorlopig is het de laatste keer. Meteen worden er overal vraagtekens gezet bij de match in Eupen. “Ze hebben keurig gewacht wat nodig was en dat in het laatste kwartier cadeau gekregen.”

Zelfs coach Dennis van Wijk doet er aan mee, in zijn commentaar tegen Sporza: “Hier bleef het 2-0 en daar werd het – surprise, surprise – 4-0 (…) Je kan je werk goed doen en toch degraderen door een mysterie.”

Langzaam, heel langzaam gaan de fans naar huis. Ook ik loop terug naar het stadscentrum. Ik zie alleen maar doffe, betraande ogen. Dit komt heel hard aan. Het is overigens niet de eerste keer dit jaar dat Eupen drie keer scoorde in zeven minuten. Dat deed het eerder dit seizoen ook al. Tegen KV Mechelen. Deze degradatie ligt niet aan de laatste paar wedstrijden, maar aan de verschrikkelijke eerste maanden.

16.30 uur:
Eupen: Ik lees op Twitter de reacties. Wat mij opvalt is dat er veel over een complot gesproken wordt, dat het onmogelijk was dat Eupen vier keer kan scoren in zestien minuten. Ik vraag me af of ik een wonder heb mogen aanschouwen of dat het een verkochte wedstrijd was. In mijn hoofd ga ik nog eens terug naar vanmiddag. De verdedigers van Moeskroen grepen inderdaad niet heel overtuigend in bij de 4-0, die achteraf gezien niet eens nodig was. Het was inderdaad opvallend dat Eupen in zo’n korte tijd vier keer scoorde, maar ze waren de hele wedstrijd de betere ploeg. Ik denk dat als de 1-0 eerder gevallen was de uitslag misschien nog wel groter was. Ik vermoed dat Moeskroen niet op volle kracht speelde. Niet bewust, maar gewoon omdat er niets meer op het spel stond. Dat kan je ze kwalijk nemen, maar Waasland Beveren zat in hetzelfde schuitje. Daarnaast eindigt Moeskroen uiteindelijk maar één plaats boven Eupen en was de ploeg sowieso volledig uit vorm. Mocht Mechelen met 4-0 gewonnen hebben en Eupen met 2-0, dan had er geen haan naar gekraaid. Ik geloof en hoop dat het zo is, en ik hoop ook dat mijn ongelijk nooit bewezen wordt.

Foto’s KV Mechelen: Stephan Hoogerwaard
Foto’s Eupen: Frank Kriellaars