Als middelpunt van de Noordwijkse kustlijn straalde Huis ter Duin decennia lang het Oranjegevoel uit. Sinds kort komt het Nederlands Elftal niet meer samen in het statige hotel, maar gisteren stond wel een eenmalige trip down memory lane op het programma met een oud-international. De foundation van Dirk Kuyt organiseerde namelijk een foto-expositie met portretten van – niet geheel verrassend – Kuyt himself en een bijbehorende veiling. Staantribune was erbij.

In de luxe strandtent wordt frisdrank uitgeschonken in wijnglazen en slalommen jongeren in rolstoelen langs tonijntartaar serverende obers, terwijl Dirk de aanwezige media langs de expositie leidt. De tentoonstelling bestaat uit negentien portretten op plekken die voor de oud-speler van onder meer FC Utrecht en Feyenoord een speciale betekenis hebben. 

Een kleine greep:
Foto 1: Dirk Kuyt met een bal op het strand. “Vroeger voetbalden wij hier vaak in het zand.”
Foto 5: Dirk Kuyt op een vissersboot. “Uitzicht over zee doet mij denken aan mijn vader.”
Foto 7: Dirk Kuyt op de reservebank van FC Utrecht. “Voor een voetballer is het nooit leuk om op de bank te zitten.”

Wat de tentoonstelling bijzonder maakt: de foto’s zijn allemaal geschoten door jongeren met een geestelijke of lichamelijke beperking. Met de opbrengst van de veiling wil de Dirk Kuyt Foundation kinderen met een beperking de kans geven om te kunnen sporten.

In zijn laatste halfjaar als prof zat de aanvaller meer op de bank dan hem lief was, maar sloot hij – zoals iedereen weet – als in een jongensboek zijn spelerscarrière af. Hoewel, onlangs maakte hij zijn comeback bij zijn jeugdclub Quick Boys. Op 27 mei staat zijn officiële afscheidswedstrijd in De Kuip gepland, met vroegere medespelers van FC Utrecht, Feyenoord, Liverpool, Fenerbahçe en Oranje. Een blessure die Kuyt onlangs opliep in een wedstrijd van Quick Boys, bracht dat nog even in gevaar. “Ik wilde mijn oude club helpen, dus heb ik, zonder al te veel na te denken over de testimonial, de voetbalschoenen weer aangetrokken. Gelukkig ben ik al weer aardig hersteld”, vertelt hij na de rondleiding.

Ook Jens Toornstra is inmiddels gearriveerd. “We kunnen concluderen dat de fotografen erg hun best hebben gedaan”, reageert de Feyenoorder lachend, op de vraag of hij zijn voormalig teamgenoot fotogeniek vindt. “Ik zie hier en daar wel een zwart-wit effectje, maar denk niet dat er heel veel Photoshop aan te pas is gekomen. Ik had het zelf niet beter kunnen doen in ieder geval. Maar goed, dat is ook niet zo gek, want ik kan helemaal geen foto’s maken. Sterker nog, op vakantie mág ik het niet eens van mijn vrienden. Ik kan het makkelijkste plaatje nog verpesten met zo’n camera in mijn hand.”

Het is tijd voor het officiële gedeelte. Op het podium verschijnen drie van de jonge fotografen, samen met Kuyt en voormalig profvoetbalster Anouk Hoogendijk, die het gesprek leidt. “Ik ben vooral heel trots op deze jongens, dat zij zulke mooie foto’s van mij hebben gemaakt”, vertelt de aanvaller. “En het was fijn om terug te gaan naar de plekken die voor mij belangrijk zijn geweest, zoals De Galgenwaard en De Kuip, maar ook het strand.”

De presentatrice richt de microfoon op een van de kinderen, die uit verlegenheid iets dichter tegen Dirk Kuyt aankruipt.

“Wie is je favoriete voetballer?”
-“Ayoub”
“En zijn er hier in de zaal nog meer voetballers die je goed vindt?”
Kuyt port hem subtiel in zijn rug, maar er volgt geen antwoord.

De foto’s worden verkocht voor prijzen tussen de 350 en 2.000 euro. In totaal levert de veiling 15.750 euro op. Kuyt is verbaasd over de bedragen, maar wel erg trots. De verheugde kopers stromen met de lijst onder hun arm gestaag de strandtent uit. Het is  wederom een goede dag voor Dirk Kuyt en zijn foundation.