Anderlecht speelt vanavond in de Europa League tegen FK Qarabag, waar John van Loen tegenwoordig hoofd jeugdopleidingen is. In april 2014 stapte de oud-speler van onder meer FC Utrecht, Anderlecht, Ajax en Feyenoord – op dat moment trainer van DOS ’37 uit Vriezenveen – in het Azerbeidzjaanse avontuur. “Als ik terugkom uit Nederland, heb ik altijd een tas voetbalschoenen bij me, want de ouders hier hebben geen geld.”
De voormalige spits is niet met het elftal meegereisd naar de Belgische hoofdstad. “Mijn zoon gaat wel met vier vrienden naar de wedstrijd. Hij is geboren in Halle en wilde graag zijn Belgische paspoort houden. Hebben we in elk geval één Belg in de familie. Soms kom ik twee, drie maanden niet in Nederland en dan mis ik hem en mijn vrouw wel. Buiten de zomermaanden is het hier niet zo aangenaam voor mijn vrouw, want ik ben altijd aan het werk. Ik weet niet of het daardoor komt, maar ik ben wel zeven kilo afgevallen, haha.”

Afgezien van dat gemis heeft Van Loen het best naar z’n zin in Azerbeidzjan. “Mijn contract loopt in februari af. Ik heb net nog een goede baan als hoofd opleidingen in Thailand en China afgezegd. Wat ik hier verdien, kun je in Nederland niet verdienen. Anderen zeggen dat ze voor hun ‘ontwikkeling’ gaan. Nou, daarover moet je niet hypocriet doen. Ik zit hier voorlopig nog goed. Alleen mijn vrouw en zoon missen, vreet wel aan me.”

De Utrechter werkt in een project van de Azerbeidzjaanse voetbalbond om het niveau onder het eerste elftal op te krikken. “Het is een goede club en ik heb een goede band met mijn trainers. Vorig jaar zijn we met een elftal, de Onder 16, voor het eerst kampioen van Azerbeidzjan geworden. In de allerlaatste minuut, op de allerlaatste speeldag.”

qarabag_vanloen (5)Maar dat was niet makkelijk, aldus Van Loen. “Ze trainden op een kwart van een veld, alle lichtingen van de Onder 9 tot en met de Onder 19 en het tweede elftal. Als ik terugkom uit Nederland heb ik altijd een hele tas voetbalschoenen bij me, want de ouders hebben hier geen geld. Sommige kinderen eten maar één keer per dag. Ze krijgen ook vrij om doordeweeks te komen voetballen, dus de meesten zijn een beetje ‘onderschoold’ en dat is wel erg. De mensen spreken bijna geen Engels. Door het zakken van de olieprijs verkeert Azerbeidzjan een beetje in crisis. Het was behelpen, want alles ging naar het eerste elftal. Dat beschikt over een verschrikkelijk mooie accommodatie, met een nieuw hotel, een nieuw stadion, twee nieuwe velden, een zwembad en een krachthonk met de modernste apparatuur. Alleen aan de academie wilden ze geen geld besteden. Maar dat gaat nu een stuk beter. Ik mocht voor zeventigduizend euro de hele academie organiseren, met alles wat ze nodig hadden. Met mijn tolk ben ik gaan rondrijden en zoeken naar een geschikt trainingsveld. Nu heb ik een soort olympisch dorp tot mijn beschikking, met een splinternieuw kunstgrasveld.”

Kapotte ballen en eigen kleding
“Ik ben altijd trainer geweest, maar ik schijn het als hoofd jeugdopleidingen ook wel in de vingers te hebben. Toen ik hier begon, speelden ze met heel oude, kapotte ballen en allemaal in hun eigen kleding. Er was geen structuur. De trainers wisten niet hoe ze een training moesten neerzetten. De eerste twee maanden heb ik alleen geobserveerd en met trainers gepraat. Mijn hele kantoor hing vol met vellen hoe je een training moest opbouwen. Nu gaat het goed. Er zijn net vier trainers geslaagd voor hun diploma Oefenmeester 1. Ik heb net een beleidsplan geschreven. Ik ben gewoon begonnen en ineens zat ik aan 72 pagina’s. Dat heb ik met een powerpointpresentatie voorgesteld aan de president. Ik mag alles doen. Ze willen graag de Azeri opleiden tot goede trainers. Buitenlanders laten ze liever niet werken als coach.”

qarabag_vanloen (4)“Ik geef trainers ook opdrachten om na te denken over voetbal en dat uit te leggen voor de groep”, vervolgt Van Loen. “Ze vinden het heel vreemd dat ik elke dag heel vrolijk rondloop. Ik heb wel eens slechte dagen, natuurlijk, omdat mijn familie er niet is, maar ik vind het heerlijk om te werken. Ik ben bijna van tien tot tien bezig. Ik heb er plezier in. Ik woon niet slecht, op de zesde verdieping in het centrum en eet om de hoek als ik thuiskom.”

Aparte levensstijl
De Azerbeidzjanen houden er een aparte levensstijl op na, valt Van Loen op. “Ze rijden hier liever in heel dure auto’s dan dat ze goed wonen, nieuwe kleren kopen of te eten hebben. Als ik van mijn appartement rechtdoor loop, zie ik aan de ene kant grote shops van Maserati en Ferrari en aan de andere kant van Porsche. En op telefoons zijn ze ook heel gek. Daar ben ik wel van geschrokken, dat enorme contrast. Maar ik heb me zo goed als mogelijk aangepast.”

qarabag_vanloen (7)Sinterklaas
Van Loen speelde in 1990-1991 een seizoen bij Anderlecht, de tegenstander van FK Qarabag vanavond, en vertrok daarna naar Ajax. Bij de heenwedstrijd in Azerbeidzjan zag hij het bestuur van Anderlecht weer terug. “Als ik vroeger bij manager Michel Verschueren op kantoor moest komen, moest ik altijd op een grote eiken deur kloppen. Dan riep-ie met een zware stem: ‘Ja!’ Het leek Sinterklaas wel. Ik heb een leuk jaar in Brussel gehad en ik hoefde niet weg, maar ineens stond Johnny Bosman voor m’n neus. Hij zou niet komen, zei trainer Aad de Mos. Dus ik antwoordde: ‘Liegen kan je ook heel goed.’ Ik lag nog twee jaar onder contract, maar Ajax wilde me graag hebben.” Door zijn voetbalcarrière gaat de voorheen rossige spits nu met een kunstenkel door het leven. “Ik kan nu alles, maar daarvoor kon ik zelfs niet meer golfen.”

In Qarabag wisten de Azeri met 1-0 te winnen. “Ik denk dat Anderlecht nu met 2-0 wint, want ze waren in de heenwedstrijd in de tweede helft zó sterk. Qarabag kan heel goed meevoetballen op Europees niveau, maar het is jammer dat ze in de competitie niet tegen een hoger niveau kunnen voetballen. Ze zijn nu al bijna weer kampioen. De trainer wisselt dan soms negen spelers voor een wedstrijd. Het gaat te gemakkelijk, dan word je niet automatisch beter.”

qarabag_vanloen (2)