In alle hoeken van de wereld verblijven Nederlandse voetballers en trainers. Van de Faeröer Eilanden tot Nieuw-Zeeland, van China tot Haïti. Staantribune spoort er wekelijks eentje op. Namen die je bijna vergeten bent, maar die in andere culturen hun brood verdienen. In deze eerste aflevering de man die in 1978 een WK-finale speelde en onder meer trainer was bij Southampton: Jan Poortvliet, een nuchtere Zeeuw in China.IMG_7869

Na clubs als FC Eindhoven, FC Den Bosch en Helmond Sport, was Poortvliet de afgelopen jaren trainer bij amateurclub VV Goes. Een aanbieding vanuit Azië kon hij om financiële redenen niet laten schieten. In Qingdao geeft hij les aan trainers en traint hij scholieren tussen de vijf en veertien jaar. “Zij verschillen veel met Nederlandse kinderen,  vooral qua motoriek. In China mocht je voorheen maar één kind hebben, dus die worden thuis als ’t ware in een glazen bak gestopt en heel beschermd opgevoed. Dan wonen ze ook nog eens vijftien hoog, waardoor de kinderen weinig speelruimte hebben. Ze kunnen dus nog veel te leren, je ziet ze daarom ook met enorme sprongen vooruitgaan.”

soccerfanshop.nl

‘In China mocht je voorheen maar één kind hebben, dus die worden thuis als ‘t ware in een glazen bak gestopt’

‘Voetbal zal nooit voorgaan’

Noem eens een voetballer uit China? Precies, die is voor bijna niemand zomaar op te lepelen. Terwijl Japan altijd grote namen heeft voortgebracht. “Het leeft hier gewoon bijna niet. In deze stad zijn twee vrij grote clubs op het tweede niveau. Als er tweeduizend mensen op de tribune zitten, is het veel. En dan te bedenken dat de stad acht miljoen inwoners heeft. Tussen hun zesde en twaalfde kun je nog invloed uitoefenen op de kinderen. Daarna moeten ze hier allemaal studeren, Chinezen zijn erg ambitieus. Voetbal zal nooit voorgaan, die slag moet worden gemaakt.”

‘Voetbal zal in China nooit voorgaan, die slag moet worden gemaakt’

Sowieso zijn er nog flink wat stappen te maken voordat China ooit een rol kan spelen in het internationale voetbal. Dan ligt het niet aan de financiën bij de clubs op het hoogste niveau. De televisiegelden zijn namelijk enorm in deze competitie, wat ook is af te zien aan de transferbedragen en salarissen bij Guangzhou Evergrande en Shanghai Shenhua. Voetbal is wel de meest bekeken sport in het land. “Alleen zijn er voor de jeugd en de amateurs weinig faciliteiten”, aldus Poortvliet.

“Er zijn bijna geen competities hier”, analyseert de voormalig trainer van Southampton. “Ik haal voldoening uit de trainingen, maar je mist in het weekend een wedstrijd. Daar leef je normaal naar toe. In een grote Nederlandse stad spelen veel amateurclubs, dat vind je hier niet. Heel soms spelen de scholen tegen elkaar, maar daarmee houdt het ook op. Daar is nog zó veel te verbeteren, maar dat is heel lastig. Zo’n verandering teweegbrengen in een land met een eigen cultuur en gewoontes, doe je niet zo een-twee-drie.”

IMG_7864

Leven in China

Ondanks dat hij af en toe de beleving mist bij het Chinese voetbal en stiekem hoopt op een stap hogerop, geniet Poortvliet wel in China. Samen met Rob Vollenbroek, zijn voormalig assistent bij FC Eindhoven, kijkt hij zijn ogen uit. “Ik begrijp ook wel dat wij alleen maar de mooie dingen zien hier. Ik ben niet gek, natuurlijk is er ook veel armoede. Maar wij komen nu eenmaal niet in die contreien. We worden regelmatig door mensen uitgenodigd om te komen eten. Die Chinezen maken van dat eten een hele show, dat is ongelooflijk. Of we hebben bijvoorbeeld een straatbarbecue midden in de week. Dan wordt er alleen maar gelachen. Ik hoorde van te voren van mensen dat ze hier allemaal zo chagrijnig kijken. Daar heb ik echt nog helemaal niks van gemerkt.”

IMG_7868

Op dit moment is Poortvliet weer even terug in Nederland en heeft hij de feestdagen met zijn familie doorgebracht. “Eerlijk gezegd ben ik altijd meer een type geweest dat liever dichtbij huis zit. Maar ik weet ook gewoon dat ik dit moet doen, het lukt me dan ook makkelijk om die knop om te zetten. Eigenlijk maakt het niveau me weinig uit, als ik maar lekker bezig kan zijn op het veld. Alleen is er natuurlijk wel een verschil tussen  de situatie bij VV Goes – waar ik bij wijze van spreken zelf geld moest bijleggen – en wat ik hier krijg betaald. Ik sta volledig achter wat ik hier doe, maar ik mis m’n kleine ook ontzettend.”

IMG_7866