De Duitse doelman Robert Enke verlaat op 10 november 2009 – vandaag acht jaar geleden – zijn huis. Hij zegt tegen zijn vrouw Teresa dat hij op eigen verzoek twee oefensessies heeft ingepland bij zijn club Hannover ’96, de club waar onder andere Arnold Bruggink onder contract staat. De rest van het elftal heeft die dag vrij. Hij zegt Teresa goedendag, geeft zijn dochtertje Leila van tien maanden oud een kus en vertrekt.

In de vroege avond belt zijn vrouw Robert op, maar zijn telefoon staat uit. Ze belt de keeperstrainer van Hannover op met de vraag wanneer ze zijn weggegaan van het trainingsveld, zodat ze weet hoe laat hij ongeveer thuis zal zijn. Het wordt stil aan de lijn. Tenslotte zegt de keeperstrainer: “Er was geen training vandaag.”


Keeperstrainer Jörg Sievers kon op dat moment maar één reden verzinnen voor de leugen van Enke: hij houdt er een andere vrouw op na. Maar hij heeft het mis.

Robert Enke overlijdt die dag door voor een trein te springen. Een dag na zijn zelfverkozen dood maakt zijn vrouw bekend dat Enke al jaren met zware depressies kampte. Deze hield hij angstvallig verborgen voor de buitenwereld. Bang om zijn carrière op het spel te zetten; bang om de voogdij over hun geadopteerde kindje kwijt te raken.

De voetbalwereld is geschokt. Verbijstering, ongeloof. Hoe kon een keeper als Enke, doelman van het Duitse nationale elftal, bekend om zijn rustige en koelbloedige uitstraling op het veld, tot zo’n daad komen? Welke kracht moet een ziekte als deze wel niet hebben? De tragische dood van Robert Enke deed een discussie oplaaien over de druk op topsporters en over de psychologische kant van hun bestaan. Weduwe Teresa Enke zette samen met de Duitse voetbalbond DFB een stichting op om het thema in de topsport bespreekbaar te maken.

Enke had zichzelf ooit voorgenomen om, samen met Ronald Reng, na zijn carrière een boek te schrijven en in de openbaarheid te treden over zijn depressies. Hij schreef notities om maar niets te vergeten en op aandrang van zijn psychiater hield Enke een dagboek bij.

Het boek zou er komen, maar Reng schreef het alleen.

Joep Schreuder maakte voor de NOS in 2012 dit portret over Robert Enke.