Van donderdag 4 oktober tot en met zondag 7 oktober organiseert Staantribune de tentoonstelling Shirts of Cult, more than just a football shirt. In aanloop naar dit evenement publiceren wij odes aan bijzondere tenues. Vandaag: huisfotograaf Marco Magielse met een bijzondere anekdote.

Archil Arveladze speelde drie seizoenen bij NAC. Hij kwam in 1997, na het eerste seizoen in het nieuwe stadion, degradeerde in zijn tweede Bredase seizoen in een wedstrijd tegen zijn tweelingbroer en vertrok uit Breda na de promotie in 2000. Daarna doofde het vlammetje van zijn carrière snel uit, want bij 1. FC Köln lukte het niet en besloot hij af te gaan bouwen in zijn vaderland Georgië. Het was een eigenaardig ventje dat duidelijk de klasse had om bij een grotere club dan NAC te excelleren. Waarschijnlijk zat zijn grilligheid hem teveel in de weg om een mooiere carrière te beleven.

Af en toe kocht hij een stapeltje foto’s die ik maakte tijdens wedstrijden. Op een dag sprak ik met hem af dat hij bij de volgende bestelling niets af hoefde te rekenen als hij een shirt van het nationale elftal voor me mee zou brengen. Tot mijn grote verbazing vergat hij het niet en kon ik het shirt bij hem thuis op komen halen. Hij woonde zoals wel meer NAC-spelers in de Haagse Beemden, in een deel vol mislukte tachtiger-jaren-architectuur.
De ontvangst deed de kilte van de omgeving snel vergeten. Alsof ik er kind aan huis was werd ik naar binnen getrokken en aan een rijkgevulde tafel neergeplant. Mama Arveladze was in het land en die had al een dag of drie in de keuken gestaan. In Georgië weet je namelijk nooit zeker of er mee-eters komen. De fotograaf had duidelijk een hongerig uiterlijk, want een keur aan Georgische liflafjes werd hem voorgeschoteld. Met liefde bereid, dat was wel duidelijk. Aldus werd een eenvoudige ruil tot een culinair feest. En stapte ik met een shirt van het Georgische nationale elftal naar buiten.
Ar